just a repost from my co-bloggers' classmate..
"There are times na hindi ko masabi sa iba ang nararamdaman ko dahil hindi ito tama. Sa tingin ng marami I was a damn who is trying to fall in love with somone na wala namang interest sa'kin ni katiting. The moment na hindi ko maintindihan ang aking sarili the more that I search for something na mare-rescue ako sa ganuong pagdarahop. Oo, minahal ko ang kaklase ko kahil katulad ko siyang lalake at wala akong nakikitang mali. Angt katangahan ko lamang sinabi ko sa kanya. Akala ko kasi, kapag sinabi ko may mangyayari, but vis-a-vis it was not. Its just a suicide. Hindi ko na tuloy siya ngayon makausap ng gaya ng dati, makbayan gaya nuon at mayakap tulad ng kahapon. Does all guys like him. Please, I cant understand.."
Pes**** Init yan!
Tuwing umaga na lang pagpasok sa work, walang araw na hindi pumapatak ang pawis ko, nakakainis talaga. Ewan!
Pess
Ewan ko umandar na naman ang pagka-senti ko, ngayon kasi napapadalas ang pag-uwi ko nang mag-isa at habang naglalakad sa pedestrian walk from office to Ayala-MRT lalo na pag mahangin pa, nakatingin na naman ako sa mga nagdaraang mga tao sa baba sa mga bituin sa langit. Iniisip na naman ang self worth ko dito sa mundo. Kung may silbi ba talaga ako sa iba at kung mga ginagawa ko eh tama ba o mali. Maraming umiikot sa isip ko na hindi ko na pinapansin ang mga taong nakakasabayan ko, mula sa family to lovelife to career to adventures.
Sa office ilang araw na lang at mag-iiba na ang quota namin dahil na rin sa pangangarir ng mga kasamahaan ko sa incentives at awards, hindi na nila naisip na sila rin ang mapapahamak pag tinodo pa nila ang production, bahala sila.. tao nga naman, talagang kailangan pang maranasan ang consequences sa mga actions na pwede namang iwasan sa simula palang, hinay hinay lang sana kasi marami ang mapapahamak sa ginagawa nyong iyan.
Ilang weeks na ring nde nagtetext sa akin ang ex ko at miss ko na siya and worried kung anu ba talaga ang nangyayari bakit hindi siya nagrereply sa messages ko sa kanya, alam ko nag rereview siya ngayon sa exams niya pero sana mag reply naman siya kung anu na ang balita sa kanya, ilang araw na rin kasi at kung baka anu na ang nangyari sa kanya. Hindi naman siya nagbabasa ng blog ko kaya ewan ko panu ko makokontak siya, hindi pa naman ako nakakapunta sa kanila at nagkikita lang kami madalas.
Nakakadagdag talaga sa pagiba ng mood itong buhok ko, sa dinami-dami ng tao bakit isa pa ako sa mga nakakaranas ng HIV (hair is vanishing) ngayon, alam ko dahil sa lahi siguro nina papa na manipis lang ang hair, pero nde ko talaga alam paano aayusin ang kakarampot na buhok na natitira sa akin, gusto ko sana semikal kaso flat headed naman ako kaya hindi rin maganda.. nakaka-frustrate talaga, lalo na't mahangin or mainit, kita na talaga na tumataas ang hairline at ilang years nalang siguro eh mukhang 45+ DOM na ako, hay buhay. Anung kasalanan ko ba bakit ganito ang aking kapalaran.
One more thing sana magka-work na ang kapatid ko para hindi na ako mahirapan pa at makabili naman ng mga bagay na kailangan ko talaga. Darating pa sa May ang pinsan ko sa mother side na katukayo ko, sana nga mag abroad na lang sila para matigil na itong walan g katapusang problema sa pera. Kung bakit pa kasi naimbento ang bwisit na yan.
Sa office ilang araw na lang at mag-iiba na ang quota namin dahil na rin sa pangangarir ng mga kasamahaan ko sa incentives at awards, hindi na nila naisip na sila rin ang mapapahamak pag tinodo pa nila ang production, bahala sila.. tao nga naman, talagang kailangan pang maranasan ang consequences sa mga actions na pwede namang iwasan sa simula palang, hinay hinay lang sana kasi marami ang mapapahamak sa ginagawa nyong iyan.
Ilang weeks na ring nde nagtetext sa akin ang ex ko at miss ko na siya and worried kung anu ba talaga ang nangyayari bakit hindi siya nagrereply sa messages ko sa kanya, alam ko nag rereview siya ngayon sa exams niya pero sana mag reply naman siya kung anu na ang balita sa kanya, ilang araw na rin kasi at kung baka anu na ang nangyari sa kanya. Hindi naman siya nagbabasa ng blog ko kaya ewan ko panu ko makokontak siya, hindi pa naman ako nakakapunta sa kanila at nagkikita lang kami madalas.
Nakakadagdag talaga sa pagiba ng mood itong buhok ko, sa dinami-dami ng tao bakit isa pa ako sa mga nakakaranas ng HIV (hair is vanishing) ngayon, alam ko dahil sa lahi siguro nina papa na manipis lang ang hair, pero nde ko talaga alam paano aayusin ang kakarampot na buhok na natitira sa akin, gusto ko sana semikal kaso flat headed naman ako kaya hindi rin maganda.. nakaka-frustrate talaga, lalo na't mahangin or mainit, kita na talaga na tumataas ang hairline at ilang years nalang siguro eh mukhang 45+ DOM na ako, hay buhay. Anung kasalanan ko ba bakit ganito ang aking kapalaran.
One more thing sana magka-work na ang kapatid ko para hindi na ako mahirapan pa at makabili naman ng mga bagay na kailangan ko talaga. Darating pa sa May ang pinsan ko sa mother side na katukayo ko, sana nga mag abroad na lang sila para matigil na itong walan g katapusang problema sa pera. Kung bakit pa kasi naimbento ang bwisit na yan.
Farewell.. Khan Online
Dear Loyal Khanatics,We would like to give our heartfelt thanks for the unwavering loyalty and support you have shown us for the past 3 years. Such display of devotion towards the game and its community exemplifies the true spirit of a real Khanatic – hardcore and loyal!
Khan and its community have seen its fair share of changes and cool events throughout these three years together. Let us recall some of Khan’s glorious history all the way from its humble beginnings:
- A new full 3D MMORPG was launched by netGames on September 2004 called Khan Online.
- Khan Online went commercial in January 2005
- Touted as one of the MMORPG’s with the best party system.
- Khan has been known to hold some of the most exciting guild wars!
- Very diverse community known to possess the most “angas” factor be it in-game or in real life.
- LU Live BakbaKHAN 2006 -2007
With the of netGames and Level Up! under the backing of ePLDT, it solidified our position in the market as we pushed Khan towards the next level.
Our colorful Tournaments, EB’s and events in-game made Khan the stuff of legends among local MMORPG’s today.
Sadly, all good things must come to an end…
After much thought, our management has decided to discontinue the contract for Khan which will expire on April 30, 2008, due to the lack of developer support, no new content, and patch fixes for in-game exploits/bugs.
It pains the Khan team to have to say farewell to all of you as the journey thus far has been very enjoyable. However, some things must end for new beginnings to take place. .
As for our compensation, we will be giving out extra MyLu Credits to our Loyal Khan Players and also reimbursing all remaining Tugrik and Game Time: Compensation Mechanics
Level Up! has opened the gates to one of its’ games to welcome migrating players…
Perfect World welcomes all Khan players! Migration into PW's New Server - Serpent on March 31, 2008 will hold compensation for your hard work in Khan and although the loss of Khan is a sad blow, the community can still live on. Hold high the Khanatic spirit as you delve into new adventures amidst the rich and diverse community Perfect World has to offer. To learn more about the Perfect World Migration Package, please click here.
New opportunities are abound amidst the loss, just as Khan served as a bridge to meeting a wonderful community. Allow Perfect World to become your new bridge to new friends and new experiences. Bring that fiery spirit as you meet new communities and encounter new challenges, and let that insurmountable drive bring you success on the new frontier just as it did for Khan.
Lastly, in honor of the true Khan spirit, we will be going out with a bang! Khan will be going free to play as a blowout to its most beloved community! (announcement and details will be posted shortly)
Your extended family in Khan composed of the Game Manager, Game Moderators, Forum Moderators, Community Manager and Brand Manager wish to thank all of you for being a part of our everyday lives. Our treasured Khan experience is all thanks to you.
Although we bid you farewell in Khan, it is not truly goodbye. We still hope to see you in the other offerings of Level Up!
Truly it has been a pleasure serving you!
Wherever you go, whatever Level Up! game you choose, bring your Khanatic Spirit in you and make us proud!
Hope to see you soon!
source: Khan Online - Philippines
*****
Paalam nga pala KHAN ONLINE salamat sa ilang buwan na pagpupuyat.. kahit masyadong minadali ang pay to play mo.. nag enjoy ako sa mga eventsmo online at sa forums na rin, lalo na sa castle siege naramdaman ko kung gaano ka importante ang mga sorcerer na kagaya ko sa castle siege (teleportation+pk combo), salamat sa mga naging guild ko dati bago ako umalis dun; sana eh magkita kita pa rin tayo.. (ang drama!)
Napamahal na kasi sa akin ang khan lalo na nung beta period marami akong nakilalang mga online friends na nakilala ko on the real world, kudos to the khan powerboards mods.. sa mahabang pasensya sa akin, kung alam nyo lang ang mga kalokohan na ginagawa ko sa message boards na iyon, lalo na't isa ako sa mga spammers. Hanggang sa muli.. salamat sa masayang experience na paglalaro at sa community, andito kayo sa puso ko palagi! another piece from a gamers' heart!
Kasabihan
mga naglipanang makabagong kasabihan ngayon mula sa SMS at mundo ng Internet..
- "aanhin mo ang gwapo kung mas malandi pa sau"
- "walang matinong lalake sa malanding kumare"
- "wala ng hihigit pa sa malansang isda.. kung hindi ang isang baklang balahura"
- "sa hinaba-haba ng prusisyon.. bading din pala ang iyong karelasyon"
- "ang tumatakbo ng matulin.. may gwapong hahabulin"
- "matalino man ang bading.. napeperahan pa rin"
- "ang hindi marunong magmahal sa sariling wika, sa call center naglipana"
Kras
dear Kras,
Musta ka na kaya?, hindi mo naman ako kilala at wala naman akong balak rin. Pag nakikita kita sa production area natin eh napapangiti na lang ako at gumaganda ang araw ko, kahit medyo pagod at stressed-out eh parang napapawi pag nakikita ko ang mga ngiti sa iyong mga labi.
Gusto ko man kunin ang cp# mo, wala naman akong koneksyon dyan sa iyo, at baka iba ang interpretation mo pag inalam ko pa sa mga officemate mo na malapit sa iyo, pero darating rin tayo dyan na makikilala rin kita nang harapan, sa ngayon wala pa akong sapat na lakas ng loob na gawin iyon.
Alam kong may asawa ka na kaya hindi na pwede maging tayo, sapat na sa akin na ikaw ang aking inspirasyon sa office. Ingat ka palagi at.. wag na lang!
Sumasaiyo,
Jinji
Musta ka na kaya?, hindi mo naman ako kilala at wala naman akong balak rin. Pag nakikita kita sa production area natin eh napapangiti na lang ako at gumaganda ang araw ko, kahit medyo pagod at stressed-out eh parang napapawi pag nakikita ko ang mga ngiti sa iyong mga labi.
Gusto ko man kunin ang cp# mo, wala naman akong koneksyon dyan sa iyo, at baka iba ang interpretation mo pag inalam ko pa sa mga officemate mo na malapit sa iyo, pero darating rin tayo dyan na makikilala rin kita nang harapan, sa ngayon wala pa akong sapat na lakas ng loob na gawin iyon.
Alam kong may asawa ka na kaya hindi na pwede maging tayo, sapat na sa akin na ikaw ang aking inspirasyon sa office. Ingat ka palagi at.. wag na lang!
Sumasaiyo,
Jinji
Frustrations
Pag oras na naman ng sahod eh isa ata ako sa mga hindi masaya talaga, hindi dahil sa bunga ng pagpapagod ko at ilang oras na nakaharap sa PC kundi dahil sa parang hangin na naman na dadaan lang sa palad ko ang perang pinagpaguran ko.
> halos tuwing sahod na lang lagi na lang halos lahat eh napupunta sa bahay, hindi ko naman maiwasang magbigay dahil responsibility ko ito at yung tindahan ang source ng livelihood namin kaya hindi talaga pwedeng pabayaan.
>hindi ko man lang maayos ang sarili ko (literally), mukha na akong haggard na panot na naglalakad along Makati pagpasok dahil sa hindi maayos na buhok na bukod sa manipis eh pawisin pa ako kaya ewan ko hindi ako makatingin ng maayos sa iba, naiinis ako dahil wala akong ginagawang action at walang pera para ayusin ang sarili ko.
>yung kapatid ko pa na ilang taon nang umaasa at ayaw ata o walang balak maghanap ng trabahon, hindi ba niya nakikita na nakukuba na kami ni Papa kaka trabaho samantalang siya naman eh oo nga't nakakatulong nga eh pera ang kelangan namin ngayon at kaya na nina Mama yung gawain sa bahay, kasi alam niyang may makakapitan siya kaya wala man lang tiyaga at pagkukusa na maghanap ng work para kahit papano eh gumaan naman ang pasan namin sa likod, nakakainis na kasi na ilang taon na siyang tambay sa bahay at inaantay na lang ata ang pagtanda niya sa amin.
>ako ang nagyayaya minsan na pumunta sa mga events usually anime and related, kaso ako rin ang unang hindi pumupunta at indianero ika nga, nakakahiya tuloy sa iba kong mga kasama na andun na, usual reason pera, lagi na lang sila ang inuuna ko at hindi na naiisip pa ang sariling kaligayahan ko, parang alipin na ako nila na wala man lang kakayahan na sumaya kahit kaunti na sila lagi ang reason bakit hindi natutuloy ang mga lakad ko
>yung utang na loob sa kanila na sila ang nagpaaral sa akin at parang habambuhay kong babayaran, alam ko obligasyon ko iyon mula nang magtapos ako ng kolehiyo, pero bakit ganun, parang up to now kahit lagpas 25 na ako eh hindi pa rin ako makaalis sa pagkakagapos nila at lagi na lang sa kanila napupunta halos ng sinasahod ko, bakit sila ganyan, pinapakita nila na dapat akong mag-guilty kapag hindi ako nagbigay at sasabihan pang madamot kapag hindi ka nagbigay sa kanila, kaya nga gusto ko nang mag-dorm para maging independent at magkaroon ng peace of mind kahit saglit man lang then uwian na lang pag weekends, ewan ko ba.. sana nga nanalo na lang sila ng lotto para yung sinasahod ko eh sa akin lang, na ako na ang bahala kung anu ang gagawin ko, hindi talaga ako makapag-ipon dahil sa kanila.
>gusto ko bumili ng ganito nang ganyan pero wala pera or hindi aabot dahil matatamaan na ang budget ko para sa transpo, lagi na lang umuutang ako sa iba pag nagigipit ewan ko ba, kaya nakakalbo ako kakaisip sa mga problema na andyan lagi nakakapit at pasan na ata sa likod ko.
> frustrated rin ako kasi ang mga pangarap ko sa buhay eh hindi pa natutupad at ewan ko kung anu mga kelangan kong gawin para magkatotoo ang mga iyon, pati na rin sa lovelife wala rin akong swerte at nag-aantay pa siguro kung talaga bang may darating pa na para sa akin, o kathang-isip ko lang ito at masyado lang ako kumakain ng Nagaraya kaya ang utak ko eh pumutok na rin.
>gusto ko na makapag pahinga man lang kahit mga isang buwan siguro sa isang isla at pahingain ang pagod at manhid ko nang utak, ayoko na.. lagi na lang ganito ang nangyayari pag sasahod ako, kelan kaya darating ang panahon na magbibigay ako sa kanila na maluwag sa kalooban ko, yung aantayin na lang nila at hindi magde-demand na parang hold-up na lang paguwi sa bahay. Pag walang nangyari sa mga nakaraang buwan ewan ko na lang kung anu gagawin ko sa sarili ko, pagod na ako at ilang taon nang nagtratrabaho na wala man lang akong napapala sa sarili ko, puro sila na lang.. kelan kaya nila iisipin ang kaligayahan ko naman.. siguro pag wala na ako!
> halos tuwing sahod na lang lagi na lang halos lahat eh napupunta sa bahay, hindi ko naman maiwasang magbigay dahil responsibility ko ito at yung tindahan ang source ng livelihood namin kaya hindi talaga pwedeng pabayaan.
>hindi ko man lang maayos ang sarili ko (literally), mukha na akong haggard na panot na naglalakad along Makati pagpasok dahil sa hindi maayos na buhok na bukod sa manipis eh pawisin pa ako kaya ewan ko hindi ako makatingin ng maayos sa iba, naiinis ako dahil wala akong ginagawang action at walang pera para ayusin ang sarili ko.
>yung kapatid ko pa na ilang taon nang umaasa at ayaw ata o walang balak maghanap ng trabahon, hindi ba niya nakikita na nakukuba na kami ni Papa kaka trabaho samantalang siya naman eh oo nga't nakakatulong nga eh pera ang kelangan namin ngayon at kaya na nina Mama yung gawain sa bahay, kasi alam niyang may makakapitan siya kaya wala man lang tiyaga at pagkukusa na maghanap ng work para kahit papano eh gumaan naman ang pasan namin sa likod, nakakainis na kasi na ilang taon na siyang tambay sa bahay at inaantay na lang ata ang pagtanda niya sa amin.
>ako ang nagyayaya minsan na pumunta sa mga events usually anime and related, kaso ako rin ang unang hindi pumupunta at indianero ika nga, nakakahiya tuloy sa iba kong mga kasama na andun na, usual reason pera, lagi na lang sila ang inuuna ko at hindi na naiisip pa ang sariling kaligayahan ko, parang alipin na ako nila na wala man lang kakayahan na sumaya kahit kaunti na sila lagi ang reason bakit hindi natutuloy ang mga lakad ko
>yung utang na loob sa kanila na sila ang nagpaaral sa akin at parang habambuhay kong babayaran, alam ko obligasyon ko iyon mula nang magtapos ako ng kolehiyo, pero bakit ganun, parang up to now kahit lagpas 25 na ako eh hindi pa rin ako makaalis sa pagkakagapos nila at lagi na lang sa kanila napupunta halos ng sinasahod ko, bakit sila ganyan, pinapakita nila na dapat akong mag-guilty kapag hindi ako nagbigay at sasabihan pang madamot kapag hindi ka nagbigay sa kanila, kaya nga gusto ko nang mag-dorm para maging independent at magkaroon ng peace of mind kahit saglit man lang then uwian na lang pag weekends, ewan ko ba.. sana nga nanalo na lang sila ng lotto para yung sinasahod ko eh sa akin lang, na ako na ang bahala kung anu ang gagawin ko, hindi talaga ako makapag-ipon dahil sa kanila.
>gusto ko bumili ng ganito nang ganyan pero wala pera or hindi aabot dahil matatamaan na ang budget ko para sa transpo, lagi na lang umuutang ako sa iba pag nagigipit ewan ko ba, kaya nakakalbo ako kakaisip sa mga problema na andyan lagi nakakapit at pasan na ata sa likod ko.
> frustrated rin ako kasi ang mga pangarap ko sa buhay eh hindi pa natutupad at ewan ko kung anu mga kelangan kong gawin para magkatotoo ang mga iyon, pati na rin sa lovelife wala rin akong swerte at nag-aantay pa siguro kung talaga bang may darating pa na para sa akin, o kathang-isip ko lang ito at masyado lang ako kumakain ng Nagaraya kaya ang utak ko eh pumutok na rin.
>gusto ko na makapag pahinga man lang kahit mga isang buwan siguro sa isang isla at pahingain ang pagod at manhid ko nang utak, ayoko na.. lagi na lang ganito ang nangyayari pag sasahod ako, kelan kaya darating ang panahon na magbibigay ako sa kanila na maluwag sa kalooban ko, yung aantayin na lang nila at hindi magde-demand na parang hold-up na lang paguwi sa bahay. Pag walang nangyari sa mga nakaraang buwan ewan ko na lang kung anu gagawin ko sa sarili ko, pagod na ako at ilang taon nang nagtratrabaho na wala man lang akong napapala sa sarili ko, puro sila na lang.. kelan kaya nila iisipin ang kaligayahan ko naman.. siguro pag wala na ako!
How are you Jin?
Oo na magaling lang talaga ako magyaya pero pag actual day na eh hindi naman ako pumupunta. Iyon siguro ang naiisip ng mga ka-berks ko na nasa AnimeFest ngayon sa Megamall, balak ko naman talaga pumunta kaso as usual may mga financial constraints na naman na nangyayari na palagi na lang kaya hindi ako nakakapunta sa mga ganitong event. Ewan ko ba sa sarili ko, puro na lang ang sa bahay ang priority ko at medyo hindi ko na naayos ang social life ko ever since. Boring siguro akong kasama talaga pag yayaan ang paguusapan, halata naman sa testi na binibigay nila sa akin. Hehe! Wala naman sa akin iyon, makakabawi naman ako sa ibang paraan.
Sa work,
OK naman ako sa far sa work ko ngayon, ever since na mag-live production na kami eh medyo naging serious mode na at talagang naka-monitored ako sa daily stats and my performance so far, yesterday I was able to talked with my Supervisor regarding about the Employee feeback, since go live na kami, we should expect more of this especially the scorecards that describes in general our current performance and where do we stand from there, medyo matagal ang usapan at umabot nang halos mga 50 minutes, I'm really flattering to know na isa ako sa mga "well-balanced" employees when it comes to productivity, yung iba kasi productive nga erroneous naman while others were reversed, kaya nga natutuwa si Jason sa akin and eventually bibigyan nya raw ako ng mga admin/managerial task para masanay na raw kami and a hefty experience na rin if we would want to pursue for higher position in the coming months or years, natutuwa rin naman ako at si Boss Jason ang bisor ko ngayon, kahit bagong function lang kami eh na set aside ang pagpunta niya sa Davao for the mourn of his Dad, at inuna pa niya ang work kesa sa family; few people would do that actually sacrificing your personal matters over busines. Bow kami sa iyo Boss Jason, sana nga eh maging model ka at positive reinforcer sa amin. Amen to that! Sana nga ma meet na namin at ma modify ang productivity goal namin and makakuha ng awards/recognition sa mga efforts na ginagawa namin daily on work.
Sa lovelife,
Hmm.. kagaya ng mga artista dyan, busy sa career kesa lovelife. Kidding aside, wala pa talaga akong plano right now sa part na yan. Hindi naman mawawala yan at handa naman akong mag-antay for the right person to come in my life, nakakapagod na kasi yung hanap nang hanap tapos hindi naman pala siya ang para sa iyo, masasaktan ka lang eventually in the end pero nevertheless it gives me strength to stand and learned from my mistakes. Pero minsan talaga hindi mo maiiwasang mainggit talaga sa iba na alam mo na sweet talaga, napapa-"sigh" na lang ako at sabay tingin sa langit kung kelan ko makikita ang para sa akin, pag dumaraan ang sa MRT parang gusto ko gumawa ng MTV ng "It might be you..". Hayz ganun talaga ang buhay siguro, puro hirap muna sa simula at sinusubukan ka lang nang nasa taas kung saan ang tibay mo. Pero sa ngayon masaya naman ako at in good terms pa rin kami ng aking ex at nagkikita kami once in a while para samahan ako sa lakad ko, manood ng sine. Mahal ko pa rin siya pero hindi pa talaga siya handa talaga at sigurado na magiging kami ulit. Hihingi muna ako ng signs mula sa taas siguro.
Sa family,
Lagi naman sila ang priority ko sa ngayon, hindi na nga natuloy ang plano ko na mag-dorm na lang dahil sa kanila, kahit gusto ko na maging independent at matutunan namang magsarili sila pa rin ang naiiisip ko, kung anu na ang mangyayari sa kanila pag si Papa lang ang magtratrabaho sa haus, hindi naman sapat ang kita niya pati sa tindahan, isa pa itong kapatid ko na wala pang work sa ngayon kaya hindi pa makatulong, ang daming gastos sa bahay at hindi ko na alam kung anu ang uunahin talaga, bawat sahod na lang parang hangin lang na dumaan sa kamay ko ang sahod ko, sabi nga ng mga kasama ko na magtira naman ako para sa akin at kahit papano eh reward yourself sa hard work na ginagawa mo. Ewan ko, siguro saka na iyon, sila muna bago ako, gusto ko na nga makapag abroad itong kapatid ko para kahit papano eh mabawasan ang mga iniisip ko sa buhay, nakakalbo na talaga ako dahil diyan. Sana nga guminhawa na kami kahit hindi medyo maganda ang takbo ng ekonomiya ng bansa natin.
Sa barkada,
Actually wala naman talaga akong problema sa kanila at andyan naman sila lagi when I needed them and vice versa. Nagtatampo lang talaga ako sa ibang hindi man lang nagrereply sa text message mo kahit naka ilang SMS ka na sa kanila eh wala pa ring dating, tapos pag nakapagyaya akala mo eh hindi nakasakit ng ibang tao sa hindi nila pagtugon sa message mo. Hindi na ako magbabanggit ng pangalan, siguro hindi na lang muna ako pupunta pag nagyaya sila para mapag-isip isip nila kung san sila nagkamali. Mga classmates ko naman nung elementary at high school eh miss ko na rin ilang taon, dekada na nga na hindi ko nakakausap o nakikita man lang ang iba, anu na kaya ang nangyari sa kanilang buhay, san na sila ngayon?, may anak na ba sila? nag-abroad na ba ang iba? sa totoo lang mahirap mag organize talaga lalo na't in spite of your effort eh wala namang darating kahit mag haus to haus ka na sa kanila, kusang loob na lang siguro ang aantayin ko, pero sana within this year or next year eh may maglakas loob at magkusa na mag organize kasi ako ayoko na, mahirap na.. lagi na lang kasi ako nasisisi kapag palpak ang get together, siguro it's time na ako naman mang bulyaw sa inyo, joke!
Hobby right now,
Sa ngayon wala naman ako masyado ginagawa sa bahay since paguwi sa bahay eh pagod at medyo watch lang ng TV tapos tulog na then gising na naman (monotonous ba?), ganun lang naman ang daily routine ko sa amin, sana nga eh may bagong adventures naman para hindi nakakasawa ang buhay, pera lang talaga ang hadlang minsan kaya hindi ko nagagawa mga bagay na gusto ko kagaya ng mountain hiking/trekking, bakasyon sa province. Kung bakit pa kasi na-imbento ang pera na siya nagpapahirap sa mga tao at cause ng evil sa mundo. Yung book na pinahiram ni Jason sa akin eh nababasa ko naman nang paunti-unti, mga 2 weeks na siya sa akin at dapat matapos ko na siya para makahiram pa ako ng mga books sa kanya, nasa third book na ako sa 5-part series niya, kaya kahit medyo common na ang story pero tumataas na ang climax niya at may bagong mga place to explore yung hero ng story na si Cadderly. Mamaya eh marathon reading ang gagawin ko at sana makadami ng pages. Hehe! Sana makapag bakasyon sa Sagada pag may time ang buong team, i would prefer nature tripping kesa sa beach na lang palagi ang nasa isip nila. One more thing nakaka -miss minsan yung paglalaro ng Playstation, nostalgic na naman ako during those days na andun kami sa tambayan at ilang oras na bonding thru PS RPG games na nilalaro namin, sana nga maulit ulit iyon this time sa ibang platform naman. Nakaka-miss ang barkadahang PS Boys ng Omega. Hehe!
Directions?
Hindi ko pa alam kung saan patungo ang buhay ko ngayon, pero sa ngayon eh kuntento naman ako sa outcome ng mga events na nangyayari at sana eh maganda naman ang employment ko sa Chase this coming year kahit medyo may US recession na mangyayari lalo na't direktang tatamaan ang line of business ng bank namin which is the mortgage sector, iniisip ko pa rin ang pag aabroad kasi hindi talaga ako nakakaipon kahit medyo malaki na ang sahod ko kesa sa mga former companies na pinag-trabahuan ko, kasi yung classmate ko nga kahit malaki na ang sahod eh hindi pa rin sapat eh anu pa kaya ako? Hindi pa ako makapag decide pero just in case maipit na ako sa situation eh wala na talaga akong choice but to find work at greener pastures. Medyo senti pa rin akong tao pag medyo nakaka-relate ako sa situations eh hindi ko mapigilang umiyak sa sarili ko at malumbay sa mga pangyayari sa wala sa aking kontrol. Basta gagawin ko na lang lahat ng makakaya ko para mapabuti ang buhay ko at ng mga tao na nakapaligid sa akin. Sailing through turbulent waters, testing the courage, faith and hope of my body and soul.
Sa work,OK naman ako sa far sa work ko ngayon, ever since na mag-live production na kami eh medyo naging serious mode na at talagang naka-monitored ako sa daily stats and my performance so far, yesterday I was able to talked with my Supervisor regarding about the Employee feeback, since go live na kami, we should expect more of this especially the scorecards that describes in general our current performance and where do we stand from there, medyo matagal ang usapan at umabot nang halos mga 50 minutes, I'm really flattering to know na isa ako sa mga "well-balanced" employees when it comes to productivity, yung iba kasi productive nga erroneous naman while others were reversed, kaya nga natutuwa si Jason sa akin and eventually bibigyan nya raw ako ng mga admin/managerial task para masanay na raw kami and a hefty experience na rin if we would want to pursue for higher position in the coming months or years, natutuwa rin naman ako at si Boss Jason ang bisor ko ngayon, kahit bagong function lang kami eh na set aside ang pagpunta niya sa Davao for the mourn of his Dad, at inuna pa niya ang work kesa sa family; few people would do that actually sacrificing your personal matters over busines. Bow kami sa iyo Boss Jason, sana nga eh maging model ka at positive reinforcer sa amin. Amen to that! Sana nga ma meet na namin at ma modify ang productivity goal namin and makakuha ng awards/recognition sa mga efforts na ginagawa namin daily on work.
Sa lovelife,Hmm.. kagaya ng mga artista dyan, busy sa career kesa lovelife. Kidding aside, wala pa talaga akong plano right now sa part na yan. Hindi naman mawawala yan at handa naman akong mag-antay for the right person to come in my life, nakakapagod na kasi yung hanap nang hanap tapos hindi naman pala siya ang para sa iyo, masasaktan ka lang eventually in the end pero nevertheless it gives me strength to stand and learned from my mistakes. Pero minsan talaga hindi mo maiiwasang mainggit talaga sa iba na alam mo na sweet talaga, napapa-"sigh" na lang ako at sabay tingin sa langit kung kelan ko makikita ang para sa akin, pag dumaraan ang sa MRT parang gusto ko gumawa ng MTV ng "It might be you..". Hayz ganun talaga ang buhay siguro, puro hirap muna sa simula at sinusubukan ka lang nang nasa taas kung saan ang tibay mo. Pero sa ngayon masaya naman ako at in good terms pa rin kami ng aking ex at nagkikita kami once in a while para samahan ako sa lakad ko, manood ng sine. Mahal ko pa rin siya pero hindi pa talaga siya handa talaga at sigurado na magiging kami ulit. Hihingi muna ako ng signs mula sa taas siguro.
Sa family,Lagi naman sila ang priority ko sa ngayon, hindi na nga natuloy ang plano ko na mag-dorm na lang dahil sa kanila, kahit gusto ko na maging independent at matutunan namang magsarili sila pa rin ang naiiisip ko, kung anu na ang mangyayari sa kanila pag si Papa lang ang magtratrabaho sa haus, hindi naman sapat ang kita niya pati sa tindahan, isa pa itong kapatid ko na wala pang work sa ngayon kaya hindi pa makatulong, ang daming gastos sa bahay at hindi ko na alam kung anu ang uunahin talaga, bawat sahod na lang parang hangin lang na dumaan sa kamay ko ang sahod ko, sabi nga ng mga kasama ko na magtira naman ako para sa akin at kahit papano eh reward yourself sa hard work na ginagawa mo. Ewan ko, siguro saka na iyon, sila muna bago ako, gusto ko na nga makapag abroad itong kapatid ko para kahit papano eh mabawasan ang mga iniisip ko sa buhay, nakakalbo na talaga ako dahil diyan. Sana nga guminhawa na kami kahit hindi medyo maganda ang takbo ng ekonomiya ng bansa natin.
Sa barkada,Actually wala naman talaga akong problema sa kanila at andyan naman sila lagi when I needed them and vice versa. Nagtatampo lang talaga ako sa ibang hindi man lang nagrereply sa text message mo kahit naka ilang SMS ka na sa kanila eh wala pa ring dating, tapos pag nakapagyaya akala mo eh hindi nakasakit ng ibang tao sa hindi nila pagtugon sa message mo. Hindi na ako magbabanggit ng pangalan, siguro hindi na lang muna ako pupunta pag nagyaya sila para mapag-isip isip nila kung san sila nagkamali. Mga classmates ko naman nung elementary at high school eh miss ko na rin ilang taon, dekada na nga na hindi ko nakakausap o nakikita man lang ang iba, anu na kaya ang nangyari sa kanilang buhay, san na sila ngayon?, may anak na ba sila? nag-abroad na ba ang iba? sa totoo lang mahirap mag organize talaga lalo na't in spite of your effort eh wala namang darating kahit mag haus to haus ka na sa kanila, kusang loob na lang siguro ang aantayin ko, pero sana within this year or next year eh may maglakas loob at magkusa na mag organize kasi ako ayoko na, mahirap na.. lagi na lang kasi ako nasisisi kapag palpak ang get together, siguro it's time na ako naman mang bulyaw sa inyo, joke!
Hobby right now,Sa ngayon wala naman ako masyado ginagawa sa bahay since paguwi sa bahay eh pagod at medyo watch lang ng TV tapos tulog na then gising na naman (monotonous ba?), ganun lang naman ang daily routine ko sa amin, sana nga eh may bagong adventures naman para hindi nakakasawa ang buhay, pera lang talaga ang hadlang minsan kaya hindi ko nagagawa mga bagay na gusto ko kagaya ng mountain hiking/trekking, bakasyon sa province. Kung bakit pa kasi na-imbento ang pera na siya nagpapahirap sa mga tao at cause ng evil sa mundo. Yung book na pinahiram ni Jason sa akin eh nababasa ko naman nang paunti-unti, mga 2 weeks na siya sa akin at dapat matapos ko na siya para makahiram pa ako ng mga books sa kanya, nasa third book na ako sa 5-part series niya, kaya kahit medyo common na ang story pero tumataas na ang climax niya at may bagong mga place to explore yung hero ng story na si Cadderly. Mamaya eh marathon reading ang gagawin ko at sana makadami ng pages. Hehe! Sana makapag bakasyon sa Sagada pag may time ang buong team, i would prefer nature tripping kesa sa beach na lang palagi ang nasa isip nila. One more thing nakaka -miss minsan yung paglalaro ng Playstation, nostalgic na naman ako during those days na andun kami sa tambayan at ilang oras na bonding thru PS RPG games na nilalaro namin, sana nga maulit ulit iyon this time sa ibang platform naman. Nakaka-miss ang barkadahang PS Boys ng Omega. Hehe!
Directions?
Hindi ko pa alam kung saan patungo ang buhay ko ngayon, pero sa ngayon eh kuntento naman ako sa outcome ng mga events na nangyayari at sana eh maganda naman ang employment ko sa Chase this coming year kahit medyo may US recession na mangyayari lalo na't direktang tatamaan ang line of business ng bank namin which is the mortgage sector, iniisip ko pa rin ang pag aabroad kasi hindi talaga ako nakakaipon kahit medyo malaki na ang sahod ko kesa sa mga former companies na pinag-trabahuan ko, kasi yung classmate ko nga kahit malaki na ang sahod eh hindi pa rin sapat eh anu pa kaya ako? Hindi pa ako makapag decide pero just in case maipit na ako sa situation eh wala na talaga akong choice but to find work at greener pastures. Medyo senti pa rin akong tao pag medyo nakaka-relate ako sa situations eh hindi ko mapigilang umiyak sa sarili ko at malumbay sa mga pangyayari sa wala sa aking kontrol. Basta gagawin ko na lang lahat ng makakaya ko para mapabuti ang buhay ko at ng mga tao na nakapaligid sa akin. Sailing through turbulent waters, testing the courage, faith and hope of my body and soul.
Son's Letter to his Dad
Bye Daddy.
Cheers to you. I have become a stronger person because of you. You have given me character. You have been both my challenge and drive. And you have given me a jawline like none other (and my brother his height).
I know you're proud of me and my brother--what we have become and the men we will both turn out to be.
May God tighten his embrace on you, as we remain in yours.
Love,
Jason
-----
got this message from the Multiply site of my supervisor who lost his Dad last Saturday, on behalf of the team we would like to give our condolences to your family and relatives Sir Jason, kaya nyo yan!
Cheers to you. I have become a stronger person because of you. You have given me character. You have been both my challenge and drive. And you have given me a jawline like none other (and my brother his height).
I know you're proud of me and my brother--what we have become and the men we will both turn out to be.
May God tighten his embrace on you, as we remain in yours.
Love,
Jason
-----
got this message from the Multiply site of my supervisor who lost his Dad last Saturday, on behalf of the team we would like to give our condolences to your family and relatives Sir Jason, kaya nyo yan!
Live
Going Live na kami for the past few days, never ending ang testing phase sa mga systems na ginagamit namin aside from the latency issues na nagpapalala pa sa production. Siguro nga talaga eh part na ito sa pagiging new function sa LTDM, iyon rin naman ang naranasan ng ibang vets sa amin; for about 2 months eh hindi pa rin ma established ang quota kung stay or change pa rin siya.
Ayun sweldo time na naman pero as usual parang hangin na naman na dumaan lang sa aking mga kamay ang pera, sa dami ng gastusin eh parang nakapag asawa na rin ako, kaya ang hirap talaga ng kalagayan ko ngayon, buti pa sila iniisip ko eh sila walang pakialam sa akin, maski yung transpo and meals ko ngayong week eh problema ko pa rin, walang tumutulong sa akin, tapos pag sahod time eh ang bibilis ng kamay nila para bigyan, alam ko responsibility ko ito pero pwede naman siguro isipin ko naman ang sarili ko, dahil ako ang napapagod at nag-iisip kung paano pagkakasyahin ang pera na natira sa akin na kung minsan eh kakapalan ko na ang mukha ko na mangutang pa sa iba. Ewan ko ba, hanggang kelan kaya na ganito na lahat na lang sila ay aasa sa akin. Tapos eh magbabayad pa ako ng utang ko ngayon, buti na lang may nagpahiram sa akin para sa 2 weeks na transpo/meal ko na iyon. Hayz pagod na ako talaga.
Sa ngayon eh binabasa ko iyong hiniram kong book sa aking Supervisor sa work entitled "The Cleric Quintet" by R.A. Salvatorre, nasa Book 2 pa lang ako ng 5-part saga niya. It chronicles the adventures of the scholar-priest Cadderly of the Edificant Library from a secluded life on the Library hanggang sa labas ng realm ng Snowflakes mountains to Castle Trinity. Medyo Ok naman siya, kaya lang minsan eh hindi kasing ganda ng Sword of Truth series, nevertheless it's still a good read lalo na pag wala kang ginagawa at mainit pa sa labas. Habang nagbabantay sa tindahan eh ito yun libangan ko at ilang weeks ko pa ata bago siya matapos dahil paputol-putol kasi.
Ayun sweldo time na naman pero as usual parang hangin na naman na dumaan lang sa aking mga kamay ang pera, sa dami ng gastusin eh parang nakapag asawa na rin ako, kaya ang hirap talaga ng kalagayan ko ngayon, buti pa sila iniisip ko eh sila walang pakialam sa akin, maski yung transpo and meals ko ngayong week eh problema ko pa rin, walang tumutulong sa akin, tapos pag sahod time eh ang bibilis ng kamay nila para bigyan, alam ko responsibility ko ito pero pwede naman siguro isipin ko naman ang sarili ko, dahil ako ang napapagod at nag-iisip kung paano pagkakasyahin ang pera na natira sa akin na kung minsan eh kakapalan ko na ang mukha ko na mangutang pa sa iba. Ewan ko ba, hanggang kelan kaya na ganito na lahat na lang sila ay aasa sa akin. Tapos eh magbabayad pa ako ng utang ko ngayon, buti na lang may nagpahiram sa akin para sa 2 weeks na transpo/meal ko na iyon. Hayz pagod na ako talaga.
Sa ngayon eh binabasa ko iyong hiniram kong book sa aking Supervisor sa work entitled "The Cleric Quintet" by R.A. Salvatorre, nasa Book 2 pa lang ako ng 5-part saga niya. It chronicles the adventures of the scholar-priest Cadderly of the Edificant Library from a secluded life on the Library hanggang sa labas ng realm ng Snowflakes mountains to Castle Trinity. Medyo Ok naman siya, kaya lang minsan eh hindi kasing ganda ng Sword of Truth series, nevertheless it's still a good read lalo na pag wala kang ginagawa at mainit pa sa labas. Habang nagbabantay sa tindahan eh ito yun libangan ko at ilang weeks ko pa ata bago siya matapos dahil paputol-putol kasi.
Ozine Fest '08
Otakuzine Anime Magazine, the country’s premier anime magazine will have its fourth installment of their annual event called, “Ozine Fest.” This year we will not just make it a one (1) day event but two (2) full fun anime days. Be sure to mark your calendars on the 5th and 6th of April 2008.Ticket price will be at Php 100.00 for one day, but they also have an option to buy a two-day pass that would cost Php 180.00. Pre-Sold tickets will be available on the first week of March 2008 at selected event partner stores.
Tickets will be available at the following partners:
Yoshinoya Branches (All Branches starting March 10, 2008)
Mango Manga :: PX150E, Lower Ground Floor, Makati Cinema Square
Toy-NK Toys :: Unit 31 2nd Floor Shopesville Plus Greenhills
Akyat
Medyo nakakapagod ang week na ito sa work kasi ilang araw na lang eh go-live na kami sa job namin sa Home Lending, medyo nakakatakot pero excited na rin, kahit papano eh bago yung makikita ko, hindi yung ilang araw na training batch ang ginagawa namin. Iba kasi pag live na at iba rin ang process na gagawin. Kailangan eh quality muna over quantity, madali na namang mahabol ang quantity pag medyo Ok na ang production quality.
Kahit Thurs/Fri eh may pasok pa rin kami, as usual double pay at pagkakataon na naman ng ibang company na magkaroon ng oras para sa maintenance ng buildings or transport vehicles. Nakakainis lang talaga na walang MRT that time, MRT kasi lagi ako sumasakay at matagal ko nang hindi nasusubukan ang bus to Ayala, kaya naman hindi ko alam alin ang dadaan sa loob ng Makati CBD, iniisip ko na Ayala ibabaw ang sasakyan kasi pag ilalim eh medyo malayo ka na ibaba. Kaya ayun no choice na nag bus na lang ako nung Thur/Fri, inagahan ko na lang na umalis sa amin +1 hour from the usual (mga 3 hours), kaya madaling araw pa lang eh umalis na ako, sa may ilalim ng MRT-Ayala ako binaba ng bus at naglakad na lang ako, muntik na nga ako ma-late kaya naman tumakbo na ako nung Thur at nung Fri eh napaaga naman kaya naglakad na lang ako.
Kahapon eh umakyat kami ng bundok kasama mga ka-berks ko dito sa amin, mga sampu kami kasama na ang 2 babae na pinsan at asawa ng kasama namin, kagaya pa rin ng dati, kung bakit pa kasi naging sementado pa ang daan; napakadali na tuloy umakyat at wala pang isang oras eh nasa taas na kami, medyo eroded na ang area kaya pag umuulan eh ang lalim na ng trace ng erosion na nangyayari. Tapos yung mga station run eh nawala na at less than 8 ata ang count ko, nakakainis nga at medyo iba na ang purpose ng mga tao sa pagakyat, parang ginawang baksyunan na nila compared dati na religious talaga ang reason, kulang na lang maglagay sila ng banda dun na ala-Woodstock, kaya nga hindi na ako lumapit sa grotto sa taas at tiningnan ko na lang mga taong dumadaan. Naghanap kami ng pwesto tapos ayun idlip nang kaunti, kumain then mga ilang oras bumaba na para mag agahan sa bahay ng kasama namin. Annual naming ginagawa ito at sana next time eh sumama naman ang hindi nakisama at nag-reply man lang sa amin.
Kahit Thurs/Fri eh may pasok pa rin kami, as usual double pay at pagkakataon na naman ng ibang company na magkaroon ng oras para sa maintenance ng buildings or transport vehicles. Nakakainis lang talaga na walang MRT that time, MRT kasi lagi ako sumasakay at matagal ko nang hindi nasusubukan ang bus to Ayala, kaya naman hindi ko alam alin ang dadaan sa loob ng Makati CBD, iniisip ko na Ayala ibabaw ang sasakyan kasi pag ilalim eh medyo malayo ka na ibaba. Kaya ayun no choice na nag bus na lang ako nung Thur/Fri, inagahan ko na lang na umalis sa amin +1 hour from the usual (mga 3 hours), kaya madaling araw pa lang eh umalis na ako, sa may ilalim ng MRT-Ayala ako binaba ng bus at naglakad na lang ako, muntik na nga ako ma-late kaya naman tumakbo na ako nung Thur at nung Fri eh napaaga naman kaya naglakad na lang ako.
Kahapon eh umakyat kami ng bundok kasama mga ka-berks ko dito sa amin, mga sampu kami kasama na ang 2 babae na pinsan at asawa ng kasama namin, kagaya pa rin ng dati, kung bakit pa kasi naging sementado pa ang daan; napakadali na tuloy umakyat at wala pang isang oras eh nasa taas na kami, medyo eroded na ang area kaya pag umuulan eh ang lalim na ng trace ng erosion na nangyayari. Tapos yung mga station run eh nawala na at less than 8 ata ang count ko, nakakainis nga at medyo iba na ang purpose ng mga tao sa pagakyat, parang ginawang baksyunan na nila compared dati na religious talaga ang reason, kulang na lang maglagay sila ng banda dun na ala-Woodstock, kaya nga hindi na ako lumapit sa grotto sa taas at tiningnan ko na lang mga taong dumadaan. Naghanap kami ng pwesto tapos ayun idlip nang kaunti, kumain then mga ilang oras bumaba na para mag agahan sa bahay ng kasama namin. Annual naming ginagawa ito at sana next time eh sumama naman ang hindi nakisama at nag-reply man lang sa amin.
Tutubs
Kakapagod ang biyahe kanina, nung umaga kakagaling ko lang sa Tutuban Center Mall para bumili ng mga poloshirt kasi nakakahiya na pang one week lang talaga ang mga polo ko (hindi bale kung shirt kaso business casual ang attire eh!), nagpasama na lang ako sa friend ko (na kahit medyo late eh buti dumating na rin at salamat nga pala at sorry sa istorbo na rin hehe!), ako talaga kasi walang alam kung anung polo ang bagay sa akin, at kung papipiliin mo ako eh malamang na puro plain lang ang pipiliin ko na nakaka-antok na minsan talaga at laging generic.Mga ilang oras rin kaming pagala-gala sa mall para maghanap ng mura at maganda talaga, kailangang may tawad sa presyo at lilipat pag wala, marami namang stall dyan at bahala sila kung ayaw nila, mga hapon na rin ako nakauwi at buti hindi traffic, nakabili ako ng pang isang linggo na. Next time eh sapatos nalang sa mall ang bilhin ko kasi medyo may sira na yung rubber shoes ko at ilang taon na rin iyon, maski nga ang sapatos na balat eh nagpapakita na rin ng signs. Hayz sa dami ng utang namin hindi ko alam paano ba schedule ang mga iyan, basta bahala na siguro.
Sana nga matawagan na ang mga referrals ko para may extra funds pa ako at budget sa susunod na mga araw. Kailangan pa ng matinding marketing strategy para lumaki ang network at contacts ko para more pot money. Lol!
Ayos
Musta ulit. Yung week na ito napunta lahat sa pagbabayad ng mga utang sa loob ng nakaraang mga linggo kung saan eh wala pong pera ang inyong lingkod at nangutang sa pang araw-araw na gastos niya sa work. Kaya't nung sweldo time eh biglang napa-sigh nalang ako pero Ok lang naka schedule at budgeted na naman ang pera ko up to next payroll, at ung ibang critical na kailangan nang bayaran eh inuna ko na.
Musta naman ang work? Ayun Ok naman siya at medyo nakakahabol na kami sa required/theoretical quota na binigay nila pero hindi pa naman final iyon at nung isang araw lang eh nag-update na naman ng bagong process na naka-apekto talaga sa productivity namin, well ganun siguro pag bago palang ang function/account nyo, maraming trial and error na ginagawa at testing period eh pwede pa magtagal up to 6mts siguro pero Ok lang pagbubutihan ko na lang lalo na sa attendance at performance.
Kahit papano eh dumarami na ang network ko sa work at mga kakilala, asar nga eh up to now wala pa rin ang jacket na gusto ko dun. Out of stock pa raw at kung darating eh kasama na sa mga pending na kits na dapat nabigay sa amin sa start pa lang kagaya ng mugs, lace etc. Malapit na ang Holy Week kaya marami na naman ang magbabakasyon pero dapat mag self-reflect rin sila hindi lang dahil sa Holy Week kundi sa buong taon. Ewan ko ayoko pagusapan much yung religion kasi maraming hindi nagkakasundo pag iyan ang topic. Sige hanggang sa muli, baka bukas or next week na ako mag updates ulit.
Musta naman ang work? Ayun Ok naman siya at medyo nakakahabol na kami sa required/theoretical quota na binigay nila pero hindi pa naman final iyon at nung isang araw lang eh nag-update na naman ng bagong process na naka-apekto talaga sa productivity namin, well ganun siguro pag bago palang ang function/account nyo, maraming trial and error na ginagawa at testing period eh pwede pa magtagal up to 6mts siguro pero Ok lang pagbubutihan ko na lang lalo na sa attendance at performance.
Kahit papano eh dumarami na ang network ko sa work at mga kakilala, asar nga eh up to now wala pa rin ang jacket na gusto ko dun. Out of stock pa raw at kung darating eh kasama na sa mga pending na kits na dapat nabigay sa amin sa start pa lang kagaya ng mugs, lace etc. Malapit na ang Holy Week kaya marami na naman ang magbabakasyon pero dapat mag self-reflect rin sila hindi lang dahil sa Holy Week kundi sa buong taon. Ewan ko ayoko pagusapan much yung religion kasi maraming hindi nagkakasundo pag iyan ang topic. Sige hanggang sa muli, baka bukas or next week na ako mag updates ulit.
Bedspace
Kahapon eh as usual wala na namang magawa sa bahay kaya puro text na lang ginagawa ko, nag-email sa akin kahapon yung isa pang naghahanap ng apartment sa Makati, iniwan niya yung number niya kaya ayun nag-usap lang kami kaunti, nakita na niya yung bahay at nakapag deposit na siya at sa Sunday na siya lilipat, naghahanap lang siya ng makaka-hati sa upa. Ako kasi hindi pa ako sure talaga lalo na't baka meron pa dyan na less than 2,000 yung rental na malapit sa Makati, pero sa ngayon mas Ok ang offer na ito unlike sa condo type na marami kayo sa unit eh dito kaming 2 lang ang nasa room at ka share yung 2 girls sa kabilang side.
Ewan ko anung magic ang ginawa niya bakit napapayag niya na makapag bedspace ang mga guys at girls without knowing kung ano ang pwede mangyari at hindi pa niya ganun kakilala ang mga tenant sa apartment niya. Hayz hindi ko alam, kagabi eh nag compute ako kung makakatipid ba talaga ako compare sa isa pang offer na bedspace ng friend ko na taga Las Pinas lang. Hindi ko pa masyado kilala itong magiging room mate ko at sa text lang kami naguusap kaya wala akong idea kung anu ugali niya aty personality kaya naman sinabi ko sa kanya na tingnan ko muna ang bahay at kilalanin pa siya mabuti. Basta bahala na muna siguro pag Ok lahat ng conditions siguro next week eh makakalipat na rin ako.
Nakaka-depressed lang talaga yung napanood kong movie kagabi sa Ch.23 yugn "Million Dollar Baby", yes simple lang ang story, typical American dream of fortune and fame, pero ends with a tragic ending kung saan eh para matapos na ang paghihirap ni Maggie Fitzgerald eh nag administer na ng euthanasia yung coach niyang si Frank Dunn. Ewan ko ang bigat ng scene na iyon yung remaining days niya sa hospital, walang pag-asa, iniwan ng mga mahal sa buhay -- Dying Away from Home. Talaga naging senti ako pagkatapos ng movie at nag-isip lang nang sandali nakatingin sa kisame ng bahay, inisiip yung mga pwedeng mangyari at consequences ng mga actions na ginagawa ko sa buhay.
Bukas training na naman, ang daming nasa isip ko kanina kung anu mga kailangan kong gawin para maging Ok ang performance ko sa account namin, kung anu ang mangyayari sa department namin na baby pa lang kung tutuusin at ilang months pa lang in operation, sana nga there would be room for growth and promotions kugn pagbubutihin ko maigi, improved accuracy and productivity, focus dapat lagi sa work. Promising ang batch namin kaya motivated talaga ako na gawin ang makakaya ko, think out of the box, innovate and adapt to the environment.
Lovelife, hayz wala pa rin, puro porn pa rin ginagawa ko, joke! Wala pa sa isip ko iyon, pero kahit single ulit, happy naman ako kahit papano kasi andyan naman ang friends ko for me, pero minsan talaga lalo na pag senti mode eh hindi maiiwasan mainggit talaga sa ibang nag-PDA dyan lalo na pag naglalakad lang ako sa labas. Divert ko na lang nga attention ko through Internet at sa work, marami pang mga importanteng bagay ang iisipin at dapat unahin kesa dyan.
Sana nga eh makabili na ako ng Digicam within this month para magamit na sa graduation ng mga kapatid ko, kahit siguro yung mga around 6,000 eh Ok na, hindi naman pang professional ang habol ko eh, to capture lang mga moments haha! Korni, sige hanggang sa muli, next week na naman ako makakapag update nito. Sana nga this week high spirit lagi ako sa pagharap ng mga daily problems.
Adaptive
Adaptive behavior is a type of behavior that is used to adapt to another type of behavior or situation. This is often characterized by a kind of behavior that allows an individual to substitute an nonconstructive or disruptive behavior to something more constructive. These behaviors are most often social or personal behaviors. For example a constant repetitive action could be re-focused on something that creates or builds something. In other words the behavior can be adapted to something else.
Three weeks na ang training namin dito sa Chase and kahit papano eh nakakapag-adapt na ako sa working environment, ang buhay Makati, ang MRT, ang alay lakad papuntang Landmark to MRT pauwi. Pero in a good way naman at talagang nag-eenjoy ako dito sa workplace bukod pa sa libreng kape at iced tea eh yung iba pa naming kasama sa ibang account eh kukulit rin, may mga trivia game pa sila at lagi kaming nakikisali sa kanila.
Puro tawanan na nga lang halos at maski yung Manager namin at mga Sups eh Ok lang sa kanila at nakikisali na rin, sa ngayon eh ang mga issues pa lang eh as usual yung "latency" issues kung saan eh ang tagal buksan ng isang application na kailangan naming gamitin kasi siya ang basis sa iba pang programs na ginagamit namin, sana nga eh maayos na ang issue na iyon para malaman talaga namin kung ilan ang required quota sa work namin. Sa meeting kasi ng mga Sups/Managers about sa account namin eh around 60+/hr raw na docs pero marami at halos pa nga ang nagsasabi na imposible iyon (yung ibang account nga eh 30+/hr lang ang sa kanila sa ngayon at isang system lang gamit nila compared sa amin na multi-system talaga). Sana nga eh bago mag live kami next 2 weeks eh maayos na ang system at quota at yung hinihingi kong job aids para lalong bumilis ang production.
Next week eh pa-clearance siguro ako sa ICT kasama yung iba ko pang officemate na dun rin galing, makikibalita siguro kung anu na nangyari sa kanila, sino ang mga nasipa sa bahay ni lola at mga pinalad na maging regular. Sana nga eh 1-day process lang ito para hindi na kami pabalik-balik pa. Ayoko na magsalita pa sa sistema nila pero dapat baguhin na iyang pamamalakad na ginagawa nila, hindi na healthy sa relationship ng mga empleyado nila. Laking pasalamat ko talaga at umalis na ako dyan at lumipat sa magandang company kung saan eh naiintindihan nila ang concerns namin, satisfied ang mga tao, excellent ang pakikitungo ng mga junior officers sa amin. Ewan ko, mahirap na magsalita talaga, pero pasalamat pa rin ako sa kanila at binigyan nila ako ng work nung mga panahon na wala ako at desperado na that time.
Sige hanggang sa muli na lang, wala na talaga akong social life dito sa work ko. I mean yung usual na ginagawa ko eh minsan na lang kagaya ng Internet life ko, hehe! pero Ok lang bawi naman sa compensation at healthy relationship. Saka na iyong love life.. career muna bago iyan!
Signs (Onli in Da Pilipins)
share ko lang yung nakita kong mga signs sa isang co-blogger ko.. nakakatawa talaga siya na humahagikhik talaga.. lol!
Jinji at Training pa rin!
Nagdaan na naman ang isang linggo ng training namin sa production area, sa ngayon marami pang mga issues ang lumalabas about sa documents at mga application softwares kaya hindi pa talaga completely functional ang process namin pero kahit paunti-unti eh makakapag-adapt na rin kami sa ganitong environment. Stress free ang workplace kasi hindi ganun kahigpit ang mga TL and Sups dito sa work. Makikita pa nga sa kabilang account eh may quiz time pa sila at may reward ang makakasagot ng tama. Sa ngayon eh behave pa kami pero siguro ilang months pa eh kasing kulit na rin kami ng ibang accounts sa floor namin.
Sa ngayon marami na akong ka-close sa area, lalo na yung mga katabi ko lang; pasensya na tlaga sa iba at hindi ko ma-memorize ang name nila. hehe! Pati na rin sa mga vets run sa account namin (kaunti lang nga sila at wala pang 20 ata sila at 3 months pa lang ang account namin), magandang opportunity ito for growth kasi bago pa lang ang account pero hindi naman nadadaan ang lahat nang ganun kadali na lamang, siyempre you have to prove na "worth" talaga ang pag-hire nila sa iyo, sa dinami-dami pa naman nang nag-aaply dun eh kami lang ang napili ng aming Manager. Sana nga eh madali lang nga sa amin ang susunod pang mga araw at sa 4th week ng March eh Live na talaga kami kaya kailangan ngayong mga natitirang weeks eh explore talaga at hanap ng ways paano mapapabilis ang production at mga shortcuts sa ibang applications.
Wala pa nga kaming pics sa Friendster kaya nman si Diane eh pinapadala ko ng digicam para may pic kami ng batch namin bago pa man maging busy na ang lahat. Kaya lang minsan nakaka-bored sa lugar pero kahit papano eh na-divert ko naman siya, browse lang ako sa Intranet sites ng company, tingin-tingin sa corporate data, managements and other resources. Ang tagal nga ng sweldo time, treat ko siguro sarili ko pag nakuha ko na yung sahod ko, tutal pinaghirapan ko naman iyon, ewan ko lang kung sasama ba ako sa usapan na alam mo na post birthday celebration ng mga nag-birthday ng February (marami kami take note! pati na ang Manager namin eh Feb rin!). Basta bahala na siguro, bayad muna sa mga utang then saka na mga yan. Hehe!
On the other scene..
Wala lang medyo nagpaparamdam na naman si ex-"M" sa akin pero friends pa rin naman kami at wala namang naging bitter, naging isip bata lang siguro ako nung sinabi ko na "I have to move on..", pinalipas ang emotional stress na iyon at Ok na ako ngayon at yayain ko nga siya after sahod time para watch ng movies, window shopping, malay mo dba maging kami ulit (pero hindi na ako umaasa pa! mas Ok siguro na ganito na lang muna ang setup), pero another thing, si "I" na dati ko nang textmate eh biglang nagparamdam rin at nakuha ko ang bago niyang cp# kaya ayun text-text, wala pa rin siyang syota right now (and even up to now kamo since nawala na ang communication namin!)
Hmm! type ko pa rin siya naman, and malay mo maging positive this time. Kaya nga ang gulo ng lovelife ko ngayon, siguro kailangang kalimutan na ang nakaraan at subukan itong bagong prospect.. ewan ko, hindi pa naman kami nagkikita talaga ni I and baka sa katapusan ng buwan na lang siguro just in case. Ah basta bahala na siguro, kakanta na lang ako ng "Pakisabi na lang..", hayz career muna siguro bago lovelife. Amp! Sige iyon na lang muna. Hanggang sa muli
Sa ngayon marami na akong ka-close sa area, lalo na yung mga katabi ko lang; pasensya na tlaga sa iba at hindi ko ma-memorize ang name nila. hehe! Pati na rin sa mga vets run sa account namin (kaunti lang nga sila at wala pang 20 ata sila at 3 months pa lang ang account namin), magandang opportunity ito for growth kasi bago pa lang ang account pero hindi naman nadadaan ang lahat nang ganun kadali na lamang, siyempre you have to prove na "worth" talaga ang pag-hire nila sa iyo, sa dinami-dami pa naman nang nag-aaply dun eh kami lang ang napili ng aming Manager. Sana nga eh madali lang nga sa amin ang susunod pang mga araw at sa 4th week ng March eh Live na talaga kami kaya kailangan ngayong mga natitirang weeks eh explore talaga at hanap ng ways paano mapapabilis ang production at mga shortcuts sa ibang applications.
Wala pa nga kaming pics sa Friendster kaya nman si Diane eh pinapadala ko ng digicam para may pic kami ng batch namin bago pa man maging busy na ang lahat. Kaya lang minsan nakaka-bored sa lugar pero kahit papano eh na-divert ko naman siya, browse lang ako sa Intranet sites ng company, tingin-tingin sa corporate data, managements and other resources. Ang tagal nga ng sweldo time, treat ko siguro sarili ko pag nakuha ko na yung sahod ko, tutal pinaghirapan ko naman iyon, ewan ko lang kung sasama ba ako sa usapan na alam mo na post birthday celebration ng mga nag-birthday ng February (marami kami take note! pati na ang Manager namin eh Feb rin!). Basta bahala na siguro, bayad muna sa mga utang then saka na mga yan. Hehe!
On the other scene..
Wala lang medyo nagpaparamdam na naman si ex-"M" sa akin pero friends pa rin naman kami at wala namang naging bitter, naging isip bata lang siguro ako nung sinabi ko na "I have to move on..", pinalipas ang emotional stress na iyon at Ok na ako ngayon at yayain ko nga siya after sahod time para watch ng movies, window shopping, malay mo dba maging kami ulit (pero hindi na ako umaasa pa! mas Ok siguro na ganito na lang muna ang setup), pero another thing, si "I" na dati ko nang textmate eh biglang nagparamdam rin at nakuha ko ang bago niyang cp# kaya ayun text-text, wala pa rin siyang syota right now (and even up to now kamo since nawala na ang communication namin!)
Hmm! type ko pa rin siya naman, and malay mo maging positive this time. Kaya nga ang gulo ng lovelife ko ngayon, siguro kailangang kalimutan na ang nakaraan at subukan itong bagong prospect.. ewan ko, hindi pa naman kami nagkikita talaga ni I and baka sa katapusan ng buwan na lang siguro just in case. Ah basta bahala na siguro, kakanta na lang ako ng "Pakisabi na lang..", hayz career muna siguro bago lovelife. Amp! Sige iyon na lang muna. Hanggang sa muli
Jin turns 26
Happy Birthday nga pala sa akin kahapon (February 27), tumatanda na talaga ako. Wala lang normal day lang. Salamat sa mga nakaaalala sa aking kaarawan, hindi pa huli para magbigay ng regalo.
Subscribe to:
Posts (Atom)
