[pS boys] wagwagan [tRIp]

Maagang nagkita-kita sa town plaza ang PS boys na sina [Angelo, Rene, Abundio, Thomas at ang inyong lingkod]. Canvassing time and Marikina at Cubao ang destination namin. Nakaalis na bandang 7.30 ng umaga.

Unang pinuntahan ang Marikina at dumaan sa palengke, bumili na rin si Rene ng toys sa kanyang kids, nahilo naman si Abundio sa free na kape. Nagbigay ng downpayment sila Thomas sa isang shop at babalikan nalang niya ang materials.

Sumaglit sa Marikina Riverbanks para tumingin tingin rin. Pinagtripan ang ice scramble at snowy cone. Then sumakay na ulit papuntang Cubao. Kumain saglit sa isang fastfood then umalis din kainitan ng tanghali papuntang Camp Crame. Nagtingin-tingin ulit. Nag-canvass ng street price.

Kaunting harutan na parang mga bata. Epekto ng kape at ice scramble siguro. Nagikot ikot ulit sa mga tindahan hanggang sa makarating ulit pabalik sa Cubao. Grabe ang init at naglalaway na ang aso at baka na-heatstroke na rin.

Throughout the day, naka 2 down si Abundio, 1 down kami ni Angelo at walang nabili sina Rene at Thomas. Hehe!

Next week ulit ang wave 2 ng pag canvass namin ng mga gamit sa Divisoria naman at kasama na ngayon si Emerson na inaabangan ng lahat, kung totoo ba ang sabi-sabi na bloated na ba siya at kaya nyang panindigan ang character niya. Wahaha!

Maraming salamat ulit PS boys sa bonding time, it's been a year na rin since sumama si Abundio sa tropa at buong araw walang ginawa kundi sumakit ang tiyan kakatawa at panay ang kwentuhan. Really enjoyed your company. Till next week ulit. Hehe! Hopefully yung mga priority eh mabili na natin.

[Paano?] ba maging ma[saya]

"Gaano ba kasarap sa pakiramdam ang maging masaya? naaalala mo pa ba kung paano ang umasa? o marahil, nasabi sa sarili na sana'y nakilala mo na siya noong una pa lamang? sabihin mo sa akin kung bakit kahit mahirap mabuhay, nagagawa mong tumawa. para kanino ang iyong mga ngiti?"
-Asa, Alter's [God]Mode On

[Check]

Kakatapos lang bumisita sa resident dentist ng area namin. Hindi nya maalala ang name ko pero nang tingnan na niya ang baby teeth ko saka palang niya ako nakilala. Done with my bi-annual oral prophylaxis and nagpa-update na din ng lightcure. Daming ring kwento si Dra. Genet habang ginagawa niya ito. Kung san saan kami napunta mula sa kwento niya sa asawa niya hanggang sa supermarket. Nanghingi na rin ako ng advice about sa oral antiseptics and ung swollen gums ko. Dahil daw sa trauma iyon at hindi bacterial. As much as possible kiddie toothbrush daw gamitin ko at ung electronic nalang kasi kawawa na daw ang gums ko sa ginagawa kong way ng pag toothbrush.

Mamayang hapon kikita ulit with the PS Boys para sa canvassing na gagawin namin bukas. Hanggang sa muli.

Random Picture - Outland's Majestic View [WoW]

 nakakamiss ang wow..

Wishlist - World of Warcraft Horde Crest Zip-up Hoodie

image source: Jinx - video game inspired clothing

The Saltwater Room - Owl City

really really like this song..

[Chum]

bunso sa mga pusakals, pamangkin ni Chester at Raptor

Parang Ondoy

Kagabi nakaranas na naman kami ng tuloy tuloy na paguulan. Akala ko matatapos rin siya pero nang magsimulang umabot na sa interior ng gulong ang baha na syang indicator namin na papasukin na ang bahay namin.

Nataranta na naman mga tao sa bahay dahil signos na naman ng tag-ulan at puyatan na naman sa paglilimas ng tubig baha. Pag ganitong sitwasyon, aantayin muna namin matigil ang pagulan para nde magsayang ng energy sa paglilimas ng tubig, kaso halos 2 oras na eh walang patid pa rin ang paguulan.

Unti-unting pumasok na nga siya at umabot pa hanggang binti ang tubig baha. Mga pusakal sa bahay eh nakatingin lang habang pinapasok kami ng tubig at biglang umakyat sa mataas na lugar. Inabot hanggang madaling araw ang kapatid ko bago tuluyang natuyo ang sahig namin at sa wakas eh humupa na rin ang delubyo na dala ng bagyong si Bebeng.\

Senyales naba ito na tapos na ang tag-araw dahil sa pagpasok ng bagyo sa bansa. Malamig nga pero kawawa naman kami pag tuloy tuloy ang paguulan. Shet talaga.

Lumilipad

Weekend na naman, paboritong araw ng mga nagtratrabaho sa office lalo na dun sa mga toxic na sa trabaho at kulang ang ilang araw na bakasyon.

Maraming plano ngayong Sabado kaso kelangan magpahinga muna at bumawi ng lakas para sa paggising sa hapon. Balak sanang dumaan kina Angelo para pagusapan ang mga bagay-bagay para sa Linggo.

Kaso mas minabuti ko nang mag Net para makapag update sa mga nangyayari sa cyberspace dahil interval nalang ako nakakabisita dahil na rin sa demand ng trabaho at kelangan ng mahabang oras ng pahinga.

Biglang umulan nang maggagabi, kaya salamat naman at malamig ang pagtulog natin ngayon.

Sana nga next week na para sahod time na at nang makabili na ako ng bagong sapatos dahil naghihingalo na siya at kelangan nang palitan. Hindi naman luho iyon kundi kelangan na talaga.

Sayang at hindi ako makakasama sa Pahiyas next week dahil na rin sa dami ng gastos eh kelangan magtipid tipid muna. Hirap talaga pag inaasahan ka sa inyo. Hindi ka makabili ng gusto mo, kelangan sila muna bago ikaw.

Maski sa lablayp bokya hehe, panay ang reminisce sa nakaraan. Sana nga mabago na ang cycle na ito at palagi nalang akong senti at emo.

***

Nagising nang maaga at naghanda para sa jogging.Hindi ko inaasahan na makakasama ko pala doon sina Rene at Thomas, after ng ilang laps huminto na kami at nag-usap nalang sa gagawin na activities ng tropa. Nakausap rin si Rowell kanina sa jogging area, grabe ang laki mo na rin ah. Kelangan mo na rin magpapapayat.

Sumaglit kina Angelo para pagusapan kung matutuloy ba ang pag canvass niya ng PS dahil balak niya isabay sa Internal cafe ang PS gaming. Pinuntahan rin si Abundio after dumaan kina Angelo, pero wala siya at nasa bakasyon daw. Sana lang eh makasabay siya sa amin sa June. Usap sandali at hinatid ako nina Rene at Thomas. Sana lang eh matuloy ang plano namin at hindi puro drawing lang.

Sarap ng panahon, malamig at walang tao sa bahay dahil lahat sila eh nasa bahay nina Uncle habang panood ang panalo ni Pacman kay Mosley. Congrats Manny sa bagong Tagumpay na binigay mo sa ating bansa.

LSS - Only Reminds me of [You] - MYMP

nung binuksan ko ang Friendster account ko
naalala na naman kita..
I hate this feeling,
to the point na kelangan save ko pa mga pictures mo bago mag sign off ang Friendster
I dunno what went wrong..
masyado lang ba tayong mapusok
nung mga panahon na iyon..
pero alam ko sa sarili ko na ikaw na ang matagal kong hinahanap
kaya lang tadhana na ang naghiwalay sa atin,
despite of the numerous attempts to contact you,
mas minabuti mong hindi nalang magparamdam..
alam ko masaya ka na sa buhay mo ngayon,
can't help it, just can't stop loving you..

Are you ready for [Toycon 2011]?

[30 Second] speech

He Says

"It makes life much more easier to handle. Ending things is painful, however with that pain, one starts a renewal. Once the wounds have healed, a person is reborn. Stronger or weaker: it depends on the choices one will make. In that pain lies sweet sorrow, a reminder that one is alive, yearning for solace in the ironies of life."
-End of the Road, Rudolf's One Midnight Wolf

Nestle 100 years - [Pag-ibig]

Repost/Reloaded Week

Sorry kung hindi nakakapag update ng blog for the past few days, umabot lang siguro ang saturation point sa blogging at pahinga ng mga ilang araw. Hindi rin naman ako nakapag net ng halos 2 weeks. At least hindi ako FB dependent unlike others.

Excited at hoping na matuloy ang aming plano this coming Toycon sa June. Kelangan paghandaan at may concrete progress bago matapos ang buwan.

This weekend kakagaling din ng Tali Beach sa Nasugbu, Batangas. Enjoy at fulfilled kasi this is the first time na naramdaman kong nag work ang totoong team building. Yung mga peeps na hindi ko ka-close before eh naka bonding ko at nakapagpalagayan ng loob. Masaya ako at kahit papano palagay na ang loob ko sa team. Thanks po ulit sa masayang team building at hanggang sa uulitin.

Hmm, after Anawangin Cove and Tali Beach. This May, balak ring pumunta sa Pahiyas Festival with my MAC peeps. 2nd time ko pupunta sa ganitong festival after Panagbenga last February. Umaasa rin ako na within this coming months, matuloy rin ang Pinatubo trek na plano ng Prinsipeng Gala na kasasabi lang sa akin na aside sa Anawangin na overrated na at crowded na eh meron pang 2 new cove na sinabi si Kuya Robert sa kanya. Alam kong hindi niya ito palalagpasin.

Iyon muna for the meantime. Theme for life . "Work Life Balance" - lumabas labas at mag enjoy pambalanse sa toxic and stress sa office. Hehe!

Manila EA Team Renier summer fun at [Tali Beach]

Ang "Sakit" ng Pagiging Lalaki (accdg. to Leeroy) [repost]

nakakatawa lang ang nag post nito na si leeroy, halatang nagpapapansin lang sa gov.ph forum.. me binaggit pa siyang Time Magazine.. hmm i wonder anung issue siya lumabas.. totoo kaya mga pinagsasabi nya dito..

Men cheat on their partners becoz, accdg. to Time Magazine:

- alam naming matiisin ang karamihan ng babae at di kami iiwanan kahit ano pang gawin namin.

-dahil sa belief ng society na dapat marami kaming chicks para patunayang macho kami, at dahil narin sa sulsul ng barkada/ ibang lalaki.

-dahil ayaw ng lalaking maunahan at malamangan sila ng partner nila o maisahan sila sa panloloko dahil wala silang tiwala sa kanilang partner.

-dahil sa galit o kawalan ng respeto sa mga babae

-dahil mas immoral at maka-sarili kami sa mga babae

-dahil sigurista kami, para may reserba pag iniwan kami ng partner namin.

-dahil malib*g at napakahilig kami sa sex.

-dahil maraming insecurities at dapat patunayan ang mga lalaki sa society.

-dahil tulad ng babae, nagsasawa rin kami sa partner namin.

Kaya kayo mga babae, lolokohin din lang kayo, piliin nyo na yung mayaman at gwapong katulad ko, at least mapapakinabangan mo rin. Kesa naman dun kayo sa mga pangit, mabantot at poor ano, wala silang karapatan manloko. Kaya kung ako'y kayo, iwanan nyo na yang mga pangit at pobre nyong partner, may pag asa pang gumanda ang buhay nyo.

source: Gov.ph


KitikiTEXT (..continuation)
Common Filipino Mistakes

1) "Ale, pagbilan nga ng colgate, un close-up." (Baka "close-gate")
2) "Sarado mo ang pinto! Lalabas ang aircon." (May paa ang aircon?)
3) "Yaya, salubungin mo ang school bus ni Junior." (Eh di namatay si yaya?)
4) "Anak, tumabi ka sa sasakyan ha." (Pinatay din ang anak)
5) "Tinuka ako ng ahas!" (May tuka pala ang ahas)
6) NANAY: "Gabi na ah!! Uwi ba yang ng matinong babae? Saan ka na naman nanggaling?" ANAK: "E kasi po.." NANAY: "Aba at sumasagot ka pa!" (Di ba nagtatanong sya?!)

A choice to make.. (repost)

"We sometimes fail to say what we really feel to a person even we had a chance to do it. It's a loss. One should not let it pass. Say it before time loses its patience and grab it back from you. "
-Choice, Ryan's blog entry

I wish i were a bit early to learn that Ryan, naging duwag ako sa aking nararamdaman nagdadalawang isip ako kung sasabihin ko ba or not.. we cant' have the best of both worlds, kelangang may i sacrifice over another.. take the risk and come what may or keep your friendship at ikimkim nlang sa sarili ang nararamdaman.. nabasa ko ang dating blog entry ni Yheng about this.. bakit mo itatago ang nararamdaman mo, sabihin mo sa kanya.. at least naging totoo ka sa sarili mo.. mawala man ang friendship nyo.. nasabi mo naman at gumaan ang pakiramdam mo.. no more what if's kung kayo talaga eh di kayo.. pag hindi eh di hindi.. as simple as that..

Random Thoughts.. (repost)

"I know. It's all wrong. By rights we shouldn't even be here. But we are. It's like in the great stories, Mr. Frodo. The ones that really mattered. Full of darkness and danger, they were. And sometimes you didn't want to know the end. Because how could the end be happy? How could the world go back to the way it was when so much bad had happened? But in the end, it's only a passing thing, this shadow. Even darkness must pass. A new day will come. And when the sun shines it will shine out the clearer. Those were the stories that stayed with you. That meant something, even if you were too small to understand why. But I think, Mr. Frodo, I do understand. I know now. Folk in those stories had lots of chances of turning back, only they didn't. They kept going. Because they were holding on to something. That there's some good in this world, Mr. Frodo... and it's worth fighting for."
-Samwise Gamgee, Lord of the Rings: The Two Towers

lesson learned from Ireen.. (repost)

as i was reading Ireen's blog, I stumbled upon these lines..

"i have learned how to express my true self. I have learned that it is allright to feel any emotion that we feel and not try to hide it. Anger, sadness, remorse, guilt, loneliness, etc...do not make us weaker. In expressing them, it makes us stronger. "

Ireen (aka Chun Yang at office) is right, kelangan mong i express o ilabas kung anu man ang nararamdaman mo.. mahirap kasi pag kinikimkim mo lang kung sa loob mga hinanakit mo or anything na unpleasant.. kasi pag naipon yan.. baka hindi mo na ma kontrol pag sumabog yan..

I wish i could be as strong as this girl, in the society where "machismo" attitude.. society dictates that boys don't cry.. sino namang gago nagsabi nyan? san nyo pinagkukuha ang idea na yan? isang malaking kalokohan yan.. karamihan ng mga male suicide cases sa Pinas eh dahil dyan.. hindi nila mailabas ang mga frustrations nila sa buhay.. kaya naipon nang naipon ang poof.. nde na nila alam ang kanilang gagawin.. last resort.. para matakasan.. magpapakamatay.. nakita nyo na anu nangyayari..

It's ok to cry.. hindi sign ng kabaklaan or kahinaan ang pag iyak.. pinapapakita mo lang na totoo ka at hindi nagkukunwari o tinatago ang nararamdaman mo.. Pero tingnan mo case ko.. magaling lang ako magsasalita ko.. pero nde ko naman ginagawa.. wala lang.. para sa akin kasi.. there is always a specific time and person or purpose for everything.. siguro mahirap lang mag express ng nararamdaman sa mga tao sa opisina.. anu nga naman ang pakialam nila.. manhid at plastik naman karamihan sa kanila.. kaya it's better na wag mo nang dalhin pa sa opisina ang problema mo.. dahil they dont mind.. they just mind their business.. hindi ko naman sa nilalahat.. meron pa rin naman "good folks" dito sa office.. endangered nga lang.. i dunno.. hindi ko alam kung bakit hirap akong ilabas mga saloobin ko or nararamdaman ko sa ibang tao.. minsan kelangan pang pilitin or maipit pa ako sa isang sitwasyon para masabi.. matagal tagal pa siguro bago ko makilala ang sarili ko.. salamat na lang at andyan mga kaibigan ko.. in times of ups and downs andyan pa rin sila.. handang dumamay sayo pag kelangan mo.. without them hindi ko makukumpleto ang aking pagkatao.. mahalaga sila sa akin.. isa sila sa mga reason why I exist.. ang drama ko, hindi bagay.