Rankings of 180 nations studied by anti-corruption watchdog Transparency International for its annual Corruption Perceptions Index, released on Tuesday. The index score relates to perceptions of the degree of corruption as seen by business people and country analysts and ranges between zero, which is highly corrupt, and 10, which is very clean.
1 Denmark 9.3
2 Sweden 9.3
3 New Zealand 9.3
4 Singapore 9.2
5 Finland 9.0
6 Switzerland 9.0
7 Iceland 8.9
8 Netherlands 8.9
9 Australia 8.7
10 Canada 8.7
11 Luxembourg 8.3
12 Austria 8.1
13 Hong Kong 8.1
14 Germany 7.9
15 Norway 7.9
16 Ireland 7.7
17 United Kingdom 7.7
18 United States 7.3
19 Japan 7.3
20 Belgium 7.3
21 Saint Lucia 7.1
22 Barbados 7.0
23 France 6.9
24 Chile 6.9
25 Uruguay 6.9
26 Slovenia 6.7
27 Estonia 6.6
28 Spain 6.5
29 Qatar 6.5
30 Saint Vincent and the Grenadines 6.5
31 Cyprus 6.4
32 Portugal 6.1
33 Israel 6.0
34 Dominica 6.0
35 United Arab Emirates 5.9
36 Botswana 5.8
37 Puerto Rico 5.8
38 Malta 5.8
39 Taiwan 5.7
40 South Korea 5.6
41 Mauritius 5.5
42 Oman 5.5
43 Macao 5.4
44 Bahrain 5.4
45 Bhutan 5.2
46 Czech Republic 5.2
47 Malaysia 5.1
48 Costa Rica 5.1
49 Hungary 5.1
50 Jordan 5.1
51 Cape Verde 5.1
52 Slovakia 5.0
53 Latvia 5.0
54 South Africa 4.9
55 Seychelles 4.8
56 Italy 4.8
57 Greece 4.7
58 Turkey 4.6
59 Lithuania 4.6
60 Poland 4.6
61 Namibia 4.5
62 Samoa 4.4
63 Croatia 4.4
64 Tunisia 4.4
65 Kuwait 4.3
66 Cuba 4.3
67 Ghana 3.9
68 Georgia 3.9
69 El Salvador 3.9
70 Romania 3.8
71 Colombia 3.8
72 Bulgaria 3.6
73 FYR Macedonia 3.6
74 Peru 3.6
75 Mexico 3.6
76 China 3.6
77 Suriname 3.6
78 Trinidad and Tobabo 3.6
79 Swaziland 3.6
80 Burkina Faso 3.5
81 Brazil 3.5
82 Saudi Arabia 3.5
83 Thailand 3.5
84 Morocco 3.5
85 Senegal 3.4
86 Panama 3.4
87 Serbia 3.4
88 Montenegro 3.4
89 Madagascar 3.4
90 Albania 3.4
91 India 3.4
92 Algeria 3.2
93 Bosnia and Herzegovina 3.2
94 Sri Lanka 3.2
95 Lesotho 3.2
96 Gabon 3.1
97 Mali 3.1
98 Jamaica 3.1
99 Guatemala 3.1
100 Benin 3.1
101 Kiribati 3.1
102 Tanzania 3.0
103 Lebanon 3.0
104 Rwanda 3.0
105 Dominican Republic 3.0
106 Bolivia 3.0
107 Djibouti 3.0
108 Mongolia 3.0
109 Armenia 2.9
110 Belize 2.9
111 Argentina 2.9
112 Vanuatu 2.9
113 Solomon Islands 2.9
114 Moldova 2.9
115 Mauritania 2.8
116 Maldives 2.8
117 Niger 2.8
118 Malawi 2.8
119 Zambia 2.8
120 Egypt 2.8
121 Togo 2.7
122 Vietnam 2.7
123 Nigeria 2.7
124 Sao Tome and Principe 2.7
125 Nepal 2.7
126 Indonesia 2.6
127 Honduras 2.6
128 Ethiopia 2.6
129 Uganda 2.6
130 Guyana 2.6
131 Libya 2.6
132 Eritrea 2.6
133 Mozambique 2.6
134 Nicaragua 2.5
135 Pakistan 2.5
136 Comoros 2.5
137 Ukraine 2.5
138 Paraguay 2.4
139 Liberia 2.4
140 Tonga 2.4
141 Yemen 2.3
142 Cameroon 2.3
143 Iran 2.3
144 Philippines 2.3
145 Kazakhstan 2.2
146 Timor-Leste 2.2
147 Syria 2.1
148 Bangladesh 2.1
149 Russia 2.1
150 Kenya 2.1
151 Laos 2.0
152 Equator 2.0
153 Papua New Guinea 2.0
154 Tajikistan 2.0
155 Central African Republic 2.0
156 Cote d'Ivoire 2.0
157 Belarus 2.0
158 Azerbaijan 1.9
159 Burundi 1.9
160 Congo Republic 1.9
161 Sierra Leone 1.9
162 Venezuela 1.9
163 Guinea-Bissau 1.9
164 Angola 1.9
165 Gambia 1.9
166 Uzbekistan 1.8
167 Turkmenistan 1.8
168 Zimbabwe 1.8
169 Cambodia 1.8
170 Kyrgyzstan 1.8
171 Congo, Democratic Republic 1.7
172 Equatorial Guinea 1.7
173 Guinea 1.6
174 Chad 1.6
175 Sudan 1.6
176 Afghanistan 1.5
177 Haiti 1.4
178 Iraq 1.3
179 Myanmar 1.3
180 Somalia 1.0
The 2008 Corruption Perception Index showed that the Philippines got a score of 2.3 in 2007—down by 0.2% from 2.5 in 2007. This year’s score is the lowest for the country since 1995 when the first CPI was devised as a tool for a country’s resolve to fight corruption. The corruption perception index measures the perception of the degree of corruption as seen by business people and analysts. This year, 180 countries are rated from 0 to 10. A grade of 10 means the country is perceived as very clean while a rating of 0 means the country is perceived as very corrupt.
The Philippines ranked 141st—along with Cameroon, Iran and Yemen—and was behind most of its ASEAN neighbors. Singapore, with a 9.2 rating, was in the 4th place while Malaysia got 5.1 to land on the 47th place. Thailand is in the 80th spot with a rating of 3.5 while Vietnam is in the 121st place with a score of 2.7 Indonesia, which ranked lower than the Philippines last year, was in 126th place with a rating of 2.6. Dolores Espanol, chair of Transparency International-Philippines, said the prevalence of big corruption cases in the previous months was the main reason in the big drop of the Philippines ratings.
Bak to Work Agen
Pag Monday talaga nakakaantok, kahit 4.30am pa ako nagising kanina, nakapikit pa rin ang mata ko at mga 10mins pa ang lumipas bago ako tumayo at mag-ayos na para sa pagpasok. Napuyat na naman kasi kakapanood dun sa Ch.7 ung Punisher, actually hindi talaga ako Marvel fan whatsoever, mas prefer ko ang Jappy anime kesa sa US crappy heroes. Hindi ko na dinala ang hooded jacket ko akala ko kasi wala na ang bagyo (alam ko papaalis na ata), pero pagpasok kanina, medyo huling pahabol pa ni "Nina" kaunting ulan lang then wala na. Ayoko pa naman gamiting ang payong ko pero wala akong choice.
Kagabi nagpa-load ako ng all-text 20 sa Smart, wala lang batian time sa mga matagal ko nang hindi nakakausap like my ex-officemates, old friends. May sumasagot, meron ding asa ka pa talaga na sasagot sa iyo. Mostly mga officemates ko sa ICT mga nag reply, kumustahan - kung may hiring ba daw dito, ayaw na nila dun, anu na balita sa mga kasama, mga ganun. Si Eric naman nangako na pupunta sa AniCon sa Oct.12 sa Mega. Tuparin mo yan hehe, tagal na tayo hindi nagkikita kasi.
As usual for the past weekends, back to Cabal Online gaming, nagkita kami ni Harison online, pinahiram ako ng pera - binigyan ako ng EOS+4 (matagal ko na itong hinahanap - yung cape sa game), hindi na ako nagpunta pa sa Cabal online shop para bumili ng BB (Blessed Bead - Skill Exp + 50%), kasi meron naman nagtitinda thru Altz (currency ng Cabal), sayang nga lang ang other 12 hrs dapat nagamit ko. Sinabi sa akin na sa level kong ito (level 56) dapat eh A./G. Master na dapat ako sa skills ko, kaya ayun imbes na malalakas na magic gamitin - mga basics pero tuloy pa rin ang quest. Pag walang BB kelan pa kaya tataas ang magic rank ko. Astig rin ang TwinGun ah, parang Neo ng The Matrix ang siste, astig grabe sana nga permanent weapon na ito kung hindi lang archer eh dapat gunner ang class. Medyo nagtaas nang kaunti ang rate sa shop kasi mahal ang DSL, kaya naghahanap ako ng mas makakatipid ako (pero compared sa ibang shops - ito na ang pinakatipid). Sana nga may Php150/to sawa na mga shops, walang tayuan siguro ito.
Kagabi nagpa-load ako ng all-text 20 sa Smart, wala lang batian time sa mga matagal ko nang hindi nakakausap like my ex-officemates, old friends. May sumasagot, meron ding asa ka pa talaga na sasagot sa iyo. Mostly mga officemates ko sa ICT mga nag reply, kumustahan - kung may hiring ba daw dito, ayaw na nila dun, anu na balita sa mga kasama, mga ganun. Si Eric naman nangako na pupunta sa AniCon sa Oct.12 sa Mega. Tuparin mo yan hehe, tagal na tayo hindi nagkikita kasi.
As usual for the past weekends, back to Cabal Online gaming, nagkita kami ni Harison online, pinahiram ako ng pera - binigyan ako ng EOS+4 (matagal ko na itong hinahanap - yung cape sa game), hindi na ako nagpunta pa sa Cabal online shop para bumili ng BB (Blessed Bead - Skill Exp + 50%), kasi meron naman nagtitinda thru Altz (currency ng Cabal), sayang nga lang ang other 12 hrs dapat nagamit ko. Sinabi sa akin na sa level kong ito (level 56) dapat eh A./G. Master na dapat ako sa skills ko, kaya ayun imbes na malalakas na magic gamitin - mga basics pero tuloy pa rin ang quest. Pag walang BB kelan pa kaya tataas ang magic rank ko. Astig rin ang TwinGun ah, parang Neo ng The Matrix ang siste, astig grabe sana nga permanent weapon na ito kung hindi lang archer eh dapat gunner ang class. Medyo nagtaas nang kaunti ang rate sa shop kasi mahal ang DSL, kaya naghahanap ako ng mas makakatipid ako (pero compared sa ibang shops - ito na ang pinakatipid). Sana nga may Php150/to sawa na mga shops, walang tayuan siguro ito.
Finally.. Photocard is back!
Sa wakas, after a couple of days na akyat baba kakakuha ng sticker para makapasok sa production area, nakuha ko na ulit kahapon lang ang Photo/Access card ko. Last Thursday ko pa ito ni-report at puro follow-up araw-araw then by this Thursday ko lang din nakuha and 1week talaga ang processing. Hindi na ako makiki-usap pa sa mga guard para lang makapasok sa area.
Hayz, ilang araw na ring wala kaming accounts (dahil sa hurricane sa US), VL sana kami this day kaso pinapasok kami (usapan kasi pag walang text messages na natanggap - may pasok). Hindi ko alam kung ano ang napag-usapan ng mga Sups and Manager namin, pero sa ngayon walang accounts sa folder at baka ngayon palang tingnan ulit kung may ma pull-out sa report. Maglalaro sana ako ng Cabal ngayon kapag walang pasok. Hinahabol ko yung ka-berks ko na maka-level 60 by this 2weeks.
Hayz, ilang araw na ring wala kaming accounts (dahil sa hurricane sa US), VL sana kami this day kaso pinapasok kami (usapan kasi pag walang text messages na natanggap - may pasok). Hindi ko alam kung ano ang napag-usapan ng mga Sups and Manager namin, pero sa ngayon walang accounts sa folder at baka ngayon palang tingnan ulit kung may ma pull-out sa report. Maglalaro sana ako ng Cabal ngayon kapag walang pasok. Hinahabol ko yung ka-berks ko na maka-level 60 by this 2weeks.
VTO na naman!?
2 days na kaming ganito na laging half day na lang at VL (Vacation Leave), wala pa kasing accounts up to now, mukhang sira ang system dahil na rin siguro sa Hurricane Ike sa US. Kainis nauubos ang VL ko sa walang kwentang dahilan.
Safety Officer at the MRT?
Pagkasakay ko kanina sa last train part ng MRT, nagulat na lang nang may marining ako na nagsasalita nang malakas at inaayos ang flow ng mga tao sa loob ng train, isa pala siyang safety officer sa Philippine Air Lines. Iniisip ko kung bakit niya ginagawa iyon?; nagmamagandang loob ba o regular na niyang gagawin iyon?. Hehe! Hanga ako sa pagsasalita niya at talagang agaw atensyon sa mga nasa loob. Nung lumapit ako nang kaunti sa kanya para tingnan kung may ID ba siya, wala akong nakita kundi plastic file folder lang, suggesting na hindi niya gagawin ito araw-araw, napadaan lang siguro at ina-exercise lang ang peace-keeping/order duties niya. Sana nga andun na lang siya palagi para maayos palagi ang MRT at hindi ganun kasiksik, magaling kasi siya sa pag-aayos ng flow ng traffic at pag crowd control.
Tuesday. Half-day lang kami kaya nag-VTO kami, wala na kasing account na ma-pullup sa system kaya nag decide na lang ang majority na gawing VL (Vacation Leave - para bayad) nalang ang 1/2 work day. Gusto ko rin naman para makapag-laro ako nang kaunti sa Cabal Online. Lv.48 na ang Force Archer ko, desperado na akong makakuha ng Epaulet of Sage (yung +3 na pwede ko na suotin), nagpunta ako sa trading channel pero puro +5 pataas lang (meron na akong +5 kasi, bigay lang). Sa weekends mag-aadik na naman ako nito. Hayz, nakakatanggal talaga ng stress sa work itong gaming kahit medyo physically exhausted na ako, ok lang kesa naman mentally na mahirap gawan nang paraan minsan.
Monday. For the first time sa loob ng ilang taon na pagsakay ko sa MRT, na-overstay ako kaya naman nabigyan ako ng penalty na Php15, huhu! nakakahiya talaga, inantay ko pa kasi si Tina (former officemate) kasi magbabayad ako ng utang sa kanya, eh 10pm pa ang shift niya kaya inantay ko siya sa may MRT, eh Sun pa siya at hindi Smart kaya super delay mga text messages niya, 9.30pm na that time magpapasya na sana ako na umuwi na lang buti na lang at tumawag siya at sinabi niyang andun na siya sa MRT, ayun usap-usap lang then uwi na. Pagkauwi ko pa lang na receive mga text messages niya na nasa Cubao pa siya at mga 10mins pa daw siya makakarating. Hehe!
Tuesday. Half-day lang kami kaya nag-VTO kami, wala na kasing account na ma-pullup sa system kaya nag decide na lang ang majority na gawing VL (Vacation Leave - para bayad) nalang ang 1/2 work day. Gusto ko rin naman para makapag-laro ako nang kaunti sa Cabal Online. Lv.48 na ang Force Archer ko, desperado na akong makakuha ng Epaulet of Sage (yung +3 na pwede ko na suotin), nagpunta ako sa trading channel pero puro +5 pataas lang (meron na akong +5 kasi, bigay lang). Sa weekends mag-aadik na naman ako nito. Hayz, nakakatanggal talaga ng stress sa work itong gaming kahit medyo physically exhausted na ako, ok lang kesa naman mentally na mahirap gawan nang paraan minsan.
Monday. For the first time sa loob ng ilang taon na pagsakay ko sa MRT, na-overstay ako kaya naman nabigyan ako ng penalty na Php15, huhu! nakakahiya talaga, inantay ko pa kasi si Tina (former officemate) kasi magbabayad ako ng utang sa kanya, eh 10pm pa ang shift niya kaya inantay ko siya sa may MRT, eh Sun pa siya at hindi Smart kaya super delay mga text messages niya, 9.30pm na that time magpapasya na sana ako na umuwi na lang buti na lang at tumawag siya at sinabi niyang andun na siya sa MRT, ayun usap-usap lang then uwi na. Pagkauwi ko pa lang na receive mga text messages niya na nasa Cubao pa siya at mga 10mins pa daw siya makakarating. Hehe!
Back to Gaming
Ilang araw na rin ang lumipas bago ako nakapag-update. Busy kasi sa paglalaro ng online games mula pa nung Friday up to Saturday. Me promo kasi ang shop 12hrs/100 which is very sulit talaga compared sa ibang shops sa may amin. 8.30am-8.30pm walang tayuan, may dala lang ako na Pocari Sweat (ang sarap niya promise at talagang nararamdaman mo ang epekto unlike sa ibang competitor niya), medyo nahilo-hilo ako pag umuuwi kasi ba naman ilang oras nakatutok sa PC nang tuloy-tuloy. Si ate na nagbabantay pag dumadating ako naka-reserve na daw ang pwesto ko. Mabilis ang PC nila at smooth ang game and graphics.
Ngayon lang ako nakapag adik talaga ulit (2 years ago nang tumigil ako maglaro), mula Lv.12 na isang Force Archer (Cabal Online PH -Mercury server), naging lv.46 ako pagkatapos ng Sunday. Wala lang, excited lang siguro bumalik sa gaming scene, meet new friends, grinding, chatting with peeps. Kasama ko naman mga peers ko sa amin kaya hindi boring pagpapa-level lalo na't magkaka-party naman kami usually sa quest ng isa. Hopefully makilala ko ang ibang guild members (yung iba kasi kilala ko na sa ibang games pa).
Isa talaga sa balak ko ngayon, makipag-sosyo sa mga ka-berks ko dito sa amin para magtayo ng isang computer shop kahit mga 4PCs lang sa simula, since may pwesto na naman (pag natuloy dun sa kaibigan namin, pero mas maganda pag sa magandang pwesto). Gusto ko kasi hawak ko ang oras ko, ang hirap gumising nang maaga (Rizal to Makati City - 3hours), kahit medyo naantok pa eh kailangang gumising kung hindi traffic at pawis ang makakasalubong mo. Since ito naman ang passion ko talaga kaya sa tingin ko matututukan ko ito, pero kailangan ng matagalang planuhan ito at pera kaya sa ngayon mas maganda pagsabayin ang plano at ipon ng capital.
Ngayon lang ako nakapag adik talaga ulit (2 years ago nang tumigil ako maglaro), mula Lv.12 na isang Force Archer (Cabal Online PH -Mercury server), naging lv.46 ako pagkatapos ng Sunday. Wala lang, excited lang siguro bumalik sa gaming scene, meet new friends, grinding, chatting with peeps. Kasama ko naman mga peers ko sa amin kaya hindi boring pagpapa-level lalo na't magkaka-party naman kami usually sa quest ng isa. Hopefully makilala ko ang ibang guild members (yung iba kasi kilala ko na sa ibang games pa).
Isa talaga sa balak ko ngayon, makipag-sosyo sa mga ka-berks ko dito sa amin para magtayo ng isang computer shop kahit mga 4PCs lang sa simula, since may pwesto na naman (pag natuloy dun sa kaibigan namin, pero mas maganda pag sa magandang pwesto). Gusto ko kasi hawak ko ang oras ko, ang hirap gumising nang maaga (Rizal to Makati City - 3hours), kahit medyo naantok pa eh kailangang gumising kung hindi traffic at pawis ang makakasalubong mo. Since ito naman ang passion ko talaga kaya sa tingin ko matututukan ko ito, pero kailangan ng matagalang planuhan ito at pera kaya sa ngayon mas maganda pagsabayin ang plano at ipon ng capital.
Plas Plad
Same story just like yesterday, kahit pa pala maaga ako umalis sa office at nag-bus pa para makasakay sa MRT-Buendia (haba ng pila sa Ayala kasi). Ganun pa rin at ganung oras pa rin bumubuhos ang malakas na ulan. As usual kesa mag-antay dun sa designated waiting shed - tumawid pa rin ako sa kabilang area para dun na mag-abang. Ang lakas ng hangin at ulan - sinugod ko dahil ayoko nang maulit na maglalakad na naman ako nang malayo para lang makasakay pauwi. Pinagkaiba lang siguro ngayon, na-saturate na ang lupa na naging dahilan ng matinding "flashfloods" lalo na malapit sa Quezon City Hall (at sa ibang lugar na rin kagaya ng sa balita), kaya pala traffic natatakot ang mga mokong na tumawid sa malalim na baha na lugar - baka mamatayan ng makina siguro. Buti na lang at naglakas-loob si manong at dumaan pa rin kaya ayun after a 10mins waiting time nakausad na rin kami at nakarating sa terminal. Unlike kahapon, walang pila dahil mahina na ang ulan. Pero dahil sumugod nga ako sa kalakasan ng ulan, basa ang pantalon, sapatos at medyas ko. Kaya pag-uwi - nagpatuyo agad gamit ang industrial fan. Hindi ko namalayan nakatulog na ako sa sobrang matinding pagod. Sana naman bukas ng gabi maging "tuyo" at hassle-free ang pag-uwi ko.
Perwisyong Bagyo
Normally hindi talaga ako naglalagay ng mga post tungkol sa mga bagyo na yan (pero sa office ako lagi ang weatherman nila dahil po real time update through Pag-asa website ang forwarded mails ko palagi). Pero kagabi ay isa sa mga worst na nangyari na naman sa akin and as always sa pest*** bagyo na yan.6.30pm umalis ako sa office (tinapos ko pa ang mga trailing task na ayoko na ipagpabukas pa), malakas ang hangin sa labas at medyo nagsisimula nang umambon kaya nagmamadali akong bumaba sa underpass sa Paseo corner Ayala nang biglang bumugso ang malakas na ulan kasama ng hangin, papasok na sana ako sa Enterprise pero sa sobrang lakas maski mga kasabay ko bumalik sa baba ulit para mag-antay na humina ito. Mga 10 minutes rin kami nag-antay pero unfortunately wala pa ring pagbabago so I decided na sugudin na lang ito kahit mabasa pa ang pants ko tutal pauwi na naman ako.
Malakas pa rin ang hangin habang naglalakad sa may catwalk going to Landmark, kaya sa may carpark area na ako naglakad. Marami ang walang dalang payong kaya mukhang basang-sisiw talaga sila, buti na lang at lagi akong may dala. Nakakahiya ang Glorietta hehe.. pinapasok ng tubig ulan ang ground floor nila, sa sobrang flashflood siguro kaya ganun. Around 7pm hindi gaano kahaba ang pila sa MRT pero kinakabahan ako kasi pag malakas ang hangin or pag severe na ang storm temporarily suspended ang operation nila, buti naman at humupa nang kaunti ang ulan kaya tuloy pa rin ang biyahe.
Around 8pm, pagbaba sa Quezon Avenue station, dito na nagsimula ang perwisyo talaga, bakit nga ba tuwing umuulan na lang eh ang hirap sumakay at sobrang traffic. Dahil nga walang masakyan at kapag hindi pa ako umalis sa pwesto ko - anong oras pa kaya ako makakauwi nito. Napagpasyahan kong mag-backtrack hanggang sa nakarating na ako sa may Hi-Top (road near to ABS-CBN), grabe ang daming tao pa rin. Mga jeepney punong-puno at kung magbaba man parang box-office sa paguunahan pumasok. Hindi talaga ako sumasakay sa bus eversince pero napilitan lang ako dahil anung oras na at wala pa rin akong masakyan. Kaya nakipag-siksikan na lang ako sa bus, yung kundoktor naman hindi na naningil kaya naman nakalibre rin ako kahit papano.
Around 8pm, pagbaba sa Quezon Avenue station, dito na nagsimula ang perwisyo talaga, bakit nga ba tuwing umuulan na lang eh ang hirap sumakay at sobrang traffic. Dahil nga walang masakyan at kapag hindi pa ako umalis sa pwesto ko - anong oras pa kaya ako makakauwi nito. Napagpasyahan kong mag-backtrack hanggang sa nakarating na ako sa may Hi-Top (road near to ABS-CBN), grabe ang daming tao pa rin. Mga jeepney punong-puno at kung magbaba man parang box-office sa paguunahan pumasok. Hindi talaga ako sumasakay sa bus eversince pero napilitan lang ako dahil anung oras na at wala pa rin akong masakyan. Kaya nakipag-siksikan na lang ako sa bus, yung kundoktor naman hindi na naningil kaya naman nakalibre rin ako kahit papano.
Mga past 9pm na ako nakarating sa jeepney terminal and wow swerte talaga, uber haba ang pila hanggang sa labas umabot na with matching pag-ulan pa, kaya yung iba parang naligo na talaga sa basa. Kawawa nga itong mga student kasi parang naligo na talaga sila sa pila, kaya naman nakipag-share na ako ng payong, kaunting comfort man lang hehe. Ang tagal dumating ng jeepney (sabi ng dispatcher mula 6pm pa daw iyon mula nang umulan, almost 15-20 minutes kung dumating ang jeep dahil sa traffic), and again usually hindi ako nakikipag siksikan talaga sa jeep at nagaantay ako ng next ride para maluwag pero dahil sa hinihingi ng pagkakataon eh ayun kaunting daan sa lubak - mahuhulog na ako sa kinauupuan ko. Hindi tuloy ako makapag-idlip dahil alanganin ang upo ko. Around 11pm na ako nakauwi sa amin (para ding nag-OT ako), sobrang pagod at gutom. Kumain ng light meal, pahinga sandali then sleep. Ayoko nang mauli pa ang ganung pagkakataon. Grabe!
Long Bakasyon
Thursday and Friday nag-file ako ng vacation leave, having on a thought na makakapag create na ako ng character sa Cabal online para makahabol and makapag bonding na rin sa mga peers ko sa amin.
Thursday morning (and eventually every morning na siya up to Sunday tomorrow) napagkasunduan ng barkada na mag-jogging every morning from 5am to 8am sa school oval area na malapit lang sa amin (actually isang sakayan and pwede rin namang lakarin). Kakapagod ang una kasi hindi talaga ako sanay at ilang taon na rin akong hindi nakakapag exercise na rin, malamang kaya madalas nagkakasakit ako at masakit ang katawan minsan. Mabilis akong hiningal sa simula pero after a couple of days nakikita ko na ang progress sa sarili ko. Medyo gumanda ang aking stamina and hindi na minsan ako nagkaka heartburn (kahit pa nasosobrahan sa caffeine minsan) or anything na sumasakit. Nung nagpa-BP ako sa aking ka-berks na nurse - 80/50 low blood ako which is Ok naman daw as long na hindi bumaba na makaka-damage sa katawan. In fact yung ibang athletes eh ganun din and ibig sabihin eh low risk ako sa mga complications na pwedeng madulot ng pagiging high blood pero kumakain pa rin ako ng gulay lalo na malunggay para ma balanse naman.
Regarding Cabal online naman, ayun tuloy pa rin ako sa Neptune sa ngayon, pampalipas oras lang. Buti naman at kahapon ng umaga, nag reply na ang forum community manager ng E-games na probably aalisin na ang character creation disabling sa mga old planets and makakapag laro na rin ako after ng weekly maintenance nila which is on Tuesday. Finally, akala ko forever na ako hindi makakagawa sa Mercury (which is most of my berks where playing) at makakahabol at kotong na ako sa kanila. Har har!
This Saturday, akala ko ba naman may OT kami sa isang function namin, nag-text ako sinabi nila na wala nga daw dahil naubos rin ang mga accounts, sayang talaga ang mga pre/post OT nung Thur/Fri pero sulit na rin kasi nakapag bonding ako sa mga berks ko dito and pera lang iyan, madaling kitain, hindi ko naman ipagpapalit mga friends ko dito kesa dyan. Medyo alanganin ako at nakasabit lang sa incentive part kaya hahabulin ko ito at serious time na. No more talks, no more procrastination. Karir mode in short!
Early Sunday morning as usual sa oval area ulit kasama this time kumpleto na kaming apat, pero sana marami ang sumama kasi mas marami laps kaming magagawa pag marami kaming tumatakbo. Dala ni Pogs ang scooter niya kaya tinuruan niya rin si Angelo nang kaunti (balak ata bumili ng mokong), after that dumaan lang kami sa isang subdivision malapit sa slaughterhouse, wala lang dumaan lang - nature trip kuno pero ayos pa rin ang seedling bank na malapit sa area na ito. Dumaan rin kami kina Jervin, swerte niya kasi nagpadala utol niya ng laptop (naunahan pa nga ako eh), nilagyan niya ng DoTA at GTA (panlaro lang talaga silbi har har!).
Pagkauwi mga 9.30am nagpahinga lang sandali then nag Cabal online na ako (medyo naadik na ako sa game na ito), kahit sinasabi ko sa sarili ko na hindi ko na itutuloy itong account ko sa Neptune - sige hataw pa rin at ngayon lv.27 na ang Force Archer ko and medyo mamaw na rin in his own right. Then mga hapon 3:30pm nag-text si Pogs na balak niya pumunta kina Factor sa Kasiglahan (Little Tondo sa area namin - alam mo na ang reason), pero inantay pa namin si Angelo (galing Quiapo pa kasi), mga 4pm na rin kami nakapunta sa may ilog (another Nature trip na naman), sarap palang sumakay sa raft (buti na lang hindi kami lumubog dahil halos malalaki kami). pagtawid namin (hindi kasi nag-text si Factor na susunduin kami kaya nagpasya kami na puntahan na lang siya), kinapa pa yung lugar dahil puro talahib, nakakatuwa ang lagoon dun na puro RPG na lang nasa isip namin (na walang mapa sa lugar na iyon, walang navigator etc). Pagpunta namin dun wala naman si Factor at nag-gym daw siya, amp sayang lang talaga ang pagpunta namin pero dibale next time na lang siguro. Mga 7pm na ako nakauwi sa amin, naglakad lang kasi ako.
Next week, plano naman namin na pumunta sa LaMesa Ecopark mga Sunday siguro. Mga Saturday ng hapon, paguusapan kung anu ang dadalhin at mga gastos. Hayz nakakapagod pero worth the effort and time naman, ngayon lang ako makakabawi sa kanila. Bonding time with my peers at Home, walang kapalit talaga. I really have to admit masaya ang buhay ko ngayon. Si Angelo ang nagsilbing catalyst sa pagbabago na ito.
Thursday morning (and eventually every morning na siya up to Sunday tomorrow) napagkasunduan ng barkada na mag-jogging every morning from 5am to 8am sa school oval area na malapit lang sa amin (actually isang sakayan and pwede rin namang lakarin). Kakapagod ang una kasi hindi talaga ako sanay at ilang taon na rin akong hindi nakakapag exercise na rin, malamang kaya madalas nagkakasakit ako at masakit ang katawan minsan. Mabilis akong hiningal sa simula pero after a couple of days nakikita ko na ang progress sa sarili ko. Medyo gumanda ang aking stamina and hindi na minsan ako nagkaka heartburn (kahit pa nasosobrahan sa caffeine minsan) or anything na sumasakit. Nung nagpa-BP ako sa aking ka-berks na nurse - 80/50 low blood ako which is Ok naman daw as long na hindi bumaba na makaka-damage sa katawan. In fact yung ibang athletes eh ganun din and ibig sabihin eh low risk ako sa mga complications na pwedeng madulot ng pagiging high blood pero kumakain pa rin ako ng gulay lalo na malunggay para ma balanse naman.
Regarding Cabal online naman, ayun tuloy pa rin ako sa Neptune sa ngayon, pampalipas oras lang. Buti naman at kahapon ng umaga, nag reply na ang forum community manager ng E-games na probably aalisin na ang character creation disabling sa mga old planets and makakapag laro na rin ako after ng weekly maintenance nila which is on Tuesday. Finally, akala ko forever na ako hindi makakagawa sa Mercury (which is most of my berks where playing) at makakahabol at kotong na ako sa kanila. Har har!
This Saturday, akala ko ba naman may OT kami sa isang function namin, nag-text ako sinabi nila na wala nga daw dahil naubos rin ang mga accounts, sayang talaga ang mga pre/post OT nung Thur/Fri pero sulit na rin kasi nakapag bonding ako sa mga berks ko dito and pera lang iyan, madaling kitain, hindi ko naman ipagpapalit mga friends ko dito kesa dyan. Medyo alanganin ako at nakasabit lang sa incentive part kaya hahabulin ko ito at serious time na. No more talks, no more procrastination. Karir mode in short!
Early Sunday morning as usual sa oval area ulit kasama this time kumpleto na kaming apat, pero sana marami ang sumama kasi mas marami laps kaming magagawa pag marami kaming tumatakbo. Dala ni Pogs ang scooter niya kaya tinuruan niya rin si Angelo nang kaunti (balak ata bumili ng mokong), after that dumaan lang kami sa isang subdivision malapit sa slaughterhouse, wala lang dumaan lang - nature trip kuno pero ayos pa rin ang seedling bank na malapit sa area na ito. Dumaan rin kami kina Jervin, swerte niya kasi nagpadala utol niya ng laptop (naunahan pa nga ako eh), nilagyan niya ng DoTA at GTA (panlaro lang talaga silbi har har!).
Pagkauwi mga 9.30am nagpahinga lang sandali then nag Cabal online na ako (medyo naadik na ako sa game na ito), kahit sinasabi ko sa sarili ko na hindi ko na itutuloy itong account ko sa Neptune - sige hataw pa rin at ngayon lv.27 na ang Force Archer ko and medyo mamaw na rin in his own right. Then mga hapon 3:30pm nag-text si Pogs na balak niya pumunta kina Factor sa Kasiglahan (Little Tondo sa area namin - alam mo na ang reason), pero inantay pa namin si Angelo (galing Quiapo pa kasi), mga 4pm na rin kami nakapunta sa may ilog (another Nature trip na naman), sarap palang sumakay sa raft (buti na lang hindi kami lumubog dahil halos malalaki kami). pagtawid namin (hindi kasi nag-text si Factor na susunduin kami kaya nagpasya kami na puntahan na lang siya), kinapa pa yung lugar dahil puro talahib, nakakatuwa ang lagoon dun na puro RPG na lang nasa isip namin (na walang mapa sa lugar na iyon, walang navigator etc). Pagpunta namin dun wala naman si Factor at nag-gym daw siya, amp sayang lang talaga ang pagpunta namin pero dibale next time na lang siguro. Mga 7pm na ako nakauwi sa amin, naglakad lang kasi ako.
Next week, plano naman namin na pumunta sa LaMesa Ecopark mga Sunday siguro. Mga Saturday ng hapon, paguusapan kung anu ang dadalhin at mga gastos. Hayz nakakapagod pero worth the effort and time naman, ngayon lang ako makakabawi sa kanila. Bonding time with my peers at Home, walang kapalit talaga. I really have to admit masaya ang buhay ko ngayon. Si Angelo ang nagsilbing catalyst sa pagbabago na ito.
Five Stages of Breakup
First is denial, after a break up you deny to yourself that your relationship has already ended. You make up fantasies just to fill that denying part of you, and when you finally accepted the fact that it has already ended you enter the second stage.
The second stage is bitterness. Bitterness is actually self explanatory. Bitterness - like love, is very subjective. Subjective in the sense that every individual expressess different forms of bitterness; some say bitterness is the fruit of denial. But for me, its something like a defense mechanism to cover up what is left hanging. Like unanswered questions. questions that haunts you. Questions that confuses you. Questions that bother your heart. When you overcome bitterness you enter the third stage.
The third stage is closure. When you say closure, this is the part where you actually confront you fears of talking to or asking your ex-lover why your relationship ended that way. A piece of advice - when you confront your ex, don't be all too cocky like you did'nt do anything wrong. In a way there are some factors or some mistakes you did that's why he betrayed you. Just be calm like you just want to talk to him as a friend. Don't panic. Closure is really needed to avoid unecessary hang-ups. Hang-ups can ruin a good relationship. lastly, the fourth and fifth stage goes hand in hand.
The fourth stage is acceptance. When you finally have the answers to your question, you should accept it and move on, the fifth stage. Only then that you can love and give yourself to the person you love or loves you completely, but why is it so hard to love again when you've been hurt many times before? Isn't it that when you love you risk yourself getting hurt? Loving someone is having the courage to let them love you back. Love is not love when you don't risk yourself. Anyway you look at it, you can never say the person you love can never hurt you. Even in a little way he can.
-Random Thoughts, Deviant Angel
The second stage is bitterness. Bitterness is actually self explanatory. Bitterness - like love, is very subjective. Subjective in the sense that every individual expressess different forms of bitterness; some say bitterness is the fruit of denial. But for me, its something like a defense mechanism to cover up what is left hanging. Like unanswered questions. questions that haunts you. Questions that confuses you. Questions that bother your heart. When you overcome bitterness you enter the third stage.
The third stage is closure. When you say closure, this is the part where you actually confront you fears of talking to or asking your ex-lover why your relationship ended that way. A piece of advice - when you confront your ex, don't be all too cocky like you did'nt do anything wrong. In a way there are some factors or some mistakes you did that's why he betrayed you. Just be calm like you just want to talk to him as a friend. Don't panic. Closure is really needed to avoid unecessary hang-ups. Hang-ups can ruin a good relationship. lastly, the fourth and fifth stage goes hand in hand.
The fourth stage is acceptance. When you finally have the answers to your question, you should accept it and move on, the fifth stage. Only then that you can love and give yourself to the person you love or loves you completely, but why is it so hard to love again when you've been hurt many times before? Isn't it that when you love you risk yourself getting hurt? Loving someone is having the courage to let them love you back. Love is not love when you don't risk yourself. Anyway you look at it, you can never say the person you love can never hurt you. Even in a little way he can.
-Random Thoughts, Deviant Angel
He Says
Yoshke habang hinahalungkat ko ang mga entries mo sa old blogdrive mo, nabasa ko lang itong quote mo. Bakit kaya laging ganun noh, dun tayo nagkakagusto sa mga taong ayaw naman sa atin..
"Why do we people always fall for someone who, we know, can never love us back?"
Social Rebirth 2
Kinagabihan ng Sunday, kahit umuulan - nagpagupit ako. Sabi nga ni manong barbero matagal-tagal bago ako nakapag-pagupit ulit (mga 3 months din iyon). Pagdating ng Monday ng umaga (holiday sa US - walang pasok), tuluy-tuloy kasi ang paguulan kagabi that time na supposedly eh may jogging kami with Thomas, Pogs at isasama si Angelo pero hindi naman sila dumating kaya kami na lang ni Angelo ang natuloy. Grabe 3 straight days na kami nag-jogging and hopefully magkaroon ng changes sa aking katawan. Binabalik rin naming mag bike along Wawa area sa may amin and alternate with jogging.
Then mga 9am after magpahinga ng ilang sandali, usapan naman eh maglalaro ng Cabal Online - may promo kasi malapit sa amin yung isang shop, Php 100/9hrs sulit na rin at tipid ng Php35 (considering na 15/hr ang rate ngayon). Sayang nga lang at hindi ko naman alam na temporarily deactivated ang pag-create ng new accounts sa Mercury server (kung saan andun mga ka-berks ko), kaya napilitan kami ni Thomas (mga newbs) na mag-create na lang muna sa new server nila (that is Neptune). Kinapa lang muna namin ang controls, gameplay, quest para next time na Ok na ang Mercury eh madali na. Ok ang archer na job, mabilis magpa-level kahit non-Premium (2x experience). Siyempre hindi ko naman kakaririn itong game na ito. For barkada bonding lang every weekend. Masaya talaga ako ngayon at nagkita-kita kami ulit at bumabalik ang nakaraan. The Good old Gaming habit reborns.
Then mga 9am after magpahinga ng ilang sandali, usapan naman eh maglalaro ng Cabal Online - may promo kasi malapit sa amin yung isang shop, Php 100/9hrs sulit na rin at tipid ng Php35 (considering na 15/hr ang rate ngayon). Sayang nga lang at hindi ko naman alam na temporarily deactivated ang pag-create ng new accounts sa Mercury server (kung saan andun mga ka-berks ko), kaya napilitan kami ni Thomas (mga newbs) na mag-create na lang muna sa new server nila (that is Neptune). Kinapa lang muna namin ang controls, gameplay, quest para next time na Ok na ang Mercury eh madali na. Ok ang archer na job, mabilis magpa-level kahit non-Premium (2x experience). Siyempre hindi ko naman kakaririn itong game na ito. For barkada bonding lang every weekend. Masaya talaga ako ngayon at nagkita-kita kami ulit at bumabalik ang nakaraan. The Good old Gaming habit reborns.
My Social Rebirth
Kagabi nakatanggap ako ng text message mula kay Rene, kita-kita raw sa haus nina Angelo sa may San Jose, nagpunta lang that time ako, si Rene, Thomas, Pogs, yung iba kasi me ginagawa ata. Akala ko pa naman eh andun na sina Angelo eh wala pa pala pero mag ilang minuto lang andyan na rin siya. Usap-usap sa latest games kagaya ng Residen Evil 5, Parasite Eve 3 at yung movie na RE: Degeneration. Then napagkasunduan na sa Monday (holiday sa US kaya walang pasok) eh try naming maglaro ng Cabal Online, just like the good old days pero this time no adik mode, just for fun and bonding na rin sa mga barkada. Excited na nga ako.
Then kainan na nanbg kaunti, tuloy ang chatting and balak ko na rin kumuha ng Student License sa Driving para kahit papano eh naka-ready na siya kagaya ng ginawa ko dati for Civil Service. Then mga 10pm, nagpunta na kami sa may peryahan sa may hi-way sa amin, ngayon lang ako ulit nakabalik dun sa lugar ang nag enjoy naman kahit papano, lalo na ang Bingo, nakakatawa si Thomas kasi hindi niya alam, nanalo na pala siya, bawi lang ang pinanlibre niya sa akin. Maaga rin ako umalis nina Thomas at naiwan na sila. Bukas kasi napagusapan na jogging time na and gagawin na naman ito on a weekend basis every morning, alam mo na medyo lumalaki na ang tiyan at mukhang hindi na maganda ito kaya it's about time to burn some fats and eat veggies muna.
Kaninang umaga ako unang nakapunta kina Angelo, akala ko nga indian ako ng mga kumag iyon pala eh late na sila dumating sa meeting place, buti naman kesa naman hindi sila nakapunta - wala kasi akong load that time hehe. Mga 6am na kami nakapasok sa oval area sa elementary school may Php2 na bayad pero sulit naman para sa maintenance na rin ng ground. Ayun stretching muna, buti na lang at may instructor kami at tinuruan kami ni Thomas at kung ilang laps ang jogging at brisk walking. Medyo nakakapagod at hingal pero Ok lang, ganun naman talaga sa simula. Pero mga ilang araw o buwan baka makatakbo na rin kami. Plano rin namin ang mag biking sa area then sa may Wawa area na, buti na lang at may mountain bike kami pero hindi na ako nakakapag practice kaya medyo alalay muna siguro. Marami pa akong plano na gawin bukod pa sa pagsali sa mountaineering club. Masasabi kong ito na ang simula ng malaking pagbabago sa aking buhay. Social Rebirt has just began.
Then kainan na nanbg kaunti, tuloy ang chatting and balak ko na rin kumuha ng Student License sa Driving para kahit papano eh naka-ready na siya kagaya ng ginawa ko dati for Civil Service. Then mga 10pm, nagpunta na kami sa may peryahan sa may hi-way sa amin, ngayon lang ako ulit nakabalik dun sa lugar ang nag enjoy naman kahit papano, lalo na ang Bingo, nakakatawa si Thomas kasi hindi niya alam, nanalo na pala siya, bawi lang ang pinanlibre niya sa akin. Maaga rin ako umalis nina Thomas at naiwan na sila. Bukas kasi napagusapan na jogging time na and gagawin na naman ito on a weekend basis every morning, alam mo na medyo lumalaki na ang tiyan at mukhang hindi na maganda ito kaya it's about time to burn some fats and eat veggies muna.
Kaninang umaga ako unang nakapunta kina Angelo, akala ko nga indian ako ng mga kumag iyon pala eh late na sila dumating sa meeting place, buti naman kesa naman hindi sila nakapunta - wala kasi akong load that time hehe. Mga 6am na kami nakapasok sa oval area sa elementary school may Php2 na bayad pero sulit naman para sa maintenance na rin ng ground. Ayun stretching muna, buti na lang at may instructor kami at tinuruan kami ni Thomas at kung ilang laps ang jogging at brisk walking. Medyo nakakapagod at hingal pero Ok lang, ganun naman talaga sa simula. Pero mga ilang araw o buwan baka makatakbo na rin kami. Plano rin namin ang mag biking sa area then sa may Wawa area na, buti na lang at may mountain bike kami pero hindi na ako nakakapag practice kaya medyo alalay muna siguro. Marami pa akong plano na gawin bukod pa sa pagsali sa mountaineering club. Masasabi kong ito na ang simula ng malaking pagbabago sa aking buhay. Social Rebirt has just began.
Brings Back the Memories..
Batibot (Opening Theme)
Pagmulat ng mata,
Langit nakatawa
Sa batibot,
Sa batibot
Tayo nang magpunta
Tuklasin sa batibot
Ang tuwa, ang saya
Doon sa batibot
Tayo na, tayo na
Mga bata sa batibot
Maliksi, masigla. (2x)
Dali, sundan natin
Ang ngiti ng araw
Doon sa batibot (2x)
Tayo nang magpunta
Tuklasin sa batibot
Ang tuwa, ang saya
Doon sa batibot
Tayo na, tayo na
Mga bata sa batibot
Maliksi, masigla. (2x)
Of being a Loser and Confidence
eto na naman - dying scene na naman nabasa ko sa Mukamo Forums from a fellow forumer named "Buknoy" from the thread "Best Advice", his daily struggles sa pagpapa-chemotheraphy ng kanyang Dad, nawala siya ng work, nilayuan ng mga relatives, swallowed his pride to beg for help - but as always there's always an end.. after a couple of months his Dad passed away although last year pa itong na post and I hope and really really pray na bumalik ka sa forums - i want to talk to you, i want you to share your burdens and enjoy your life.. sa mga topics mo marami akong natutunan sa buhay, maraming mga pintuang nagbukas, mga daang lumitaw sa akin - naliwanagan ako sa bawat piraso ng advice na binibigay mo sa amin.. you really just don't know how you've changed me totally.. naiba ang pananaw ko sa buhay.. na marami akong dapat ipagpasalamat ngayon sa buhay at hindi ako loser.. na hindi ako ang pinakamalas na tao sa mundo..
i begged for advice/s, because i had admitted and accepted i WAS a luzer.
I asked for help because i believed i was helpless.
i tried getting-off the room where i was TRAPPED, yet i was locked-in.i had survived, and still fighting...
why??
because i cme to realized that life per se is unfair...
accept you are a looser if natures says you are.......and soon u'll realized how great it is to be a winner
accept that you are weak.....for its then and only then you'll know how far your strength can go...
accept that you have nothing....then you'll appreciate having a tablespoon of salt
accept that you are alone......then you'll appreciate the word companionship
i never tried escaping the so-called room where i was trapped...
neither destroying the door for me to get-off
instead i accepted all those facts, and tried asking for someone to hand-over to me the KEY...
still i am looking for it....and very much determined to have it.......
had i given the "confidence" .... is should have not "accepted" all those facts...
instead, i would reserve all those confidence and tried escaping the room where i am currently trapped
i should have been confident enough to just destroy the door for me to get off that room....
Good thing....i was coward once..........bcoz of that, i have learn valuing the word acceptance..
i begged for advice/s, because i had admitted and accepted i WAS a luzer.
I asked for help because i believed i was helpless.
i tried getting-off the room where i was TRAPPED, yet i was locked-in.i had survived, and still fighting...
why??
because i cme to realized that life per se is unfair...
accept you are a looser if natures says you are.......and soon u'll realized how great it is to be a winner
accept that you are weak.....for its then and only then you'll know how far your strength can go...
accept that you have nothing....then you'll appreciate having a tablespoon of salt
accept that you are alone......then you'll appreciate the word companionship
i never tried escaping the so-called room where i was trapped...
neither destroying the door for me to get-off
instead i accepted all those facts, and tried asking for someone to hand-over to me the KEY...
still i am looking for it....and very much determined to have it.......
had i given the "confidence" .... is should have not "accepted" all those facts...
instead, i would reserve all those confidence and tried escaping the room where i am currently trapped
i should have been confident enough to just destroy the door for me to get off that room....
Good thing....i was coward once..........bcoz of that, i have learn valuing the word acceptance..
Ok lang
Mag-isa na naman ako ulit sa buhay, sinabi sa akin ni P na I'm so mean daw, hindi ko alam bakit niya sinabi iyon - wala naman akong ginagawang masama sa kanya. Sinasagot ko lang ang mga text messages niya and yahoo messenger messages. Lahat na lang iniiwan ako, talagang ganito ang kapalaran - siguro habang buhay na lang akong mag-isa hanggang sa mamatay. Sanay na ako. Mahirap talaga magtiwala sa mga tao ngayon. Hindi mo na alam kung anung kailangan mong gawin just to please them. Kahit na to the point na nagmumukha ka ng tanga, sige go pa rin. Ganun na ba ako ka desperado para magkaroon ng partner. Sinasabi ko lagi sa sarili ko na hindi na ako maghahanap talaga, pero tingnan mo eto pa rin ako patuloy pa rin sa pagpapaka-tanga at umaasa na darating "siya" sa aking buhay. Ang taong mamahalin ang buong "ako" nang walang hinihinging kapalit.
Ubertaym (Karir Mode)
talagang patayan na ito, hanggat hindi bumabagsak eh sige tuloy pa rin ang overtime.. anung oras na rin ako nakakauwi nito at maagang gigising na naman ng maaga, walang pahinga; ewan ko lang kung hindi pa ako pumayat nito..
kaya naman tingnan mo ang nadulot nang ginagawa kong itong sakripisyo alang-alang sa ngalan ng pera na pambayad sa pang araw-araw na gastos sa buhay.. pagod, ubo at sipon, sakit ng katawan, kulang sa tulog, pagiging iritable minsan. Pero Ok lang para naman sa kanila ito at sa sarili ko na rin, sana nga hindi manghina katawan ko nito, parang sa stresstabs TV ad na itsura ko ata eh.
He Says
eto na naman tayo.. mga last messages to the departed love ones.. naiiyak na naman ako!
"..i love you so much; i can't stop mourning for you even when you asked me not to.why do you have to go so early and leave me behind in this life?.. i asked you to wait for me before we enter the next life, to become lovers again and fulfill dreams stashed away by the evils of this world like greed and pride, and even lust. You obliged and promised me you will. In return, i will fulfill what you have asked of me -- to live a long happy life and never rush my own end, to find true love again, the kind of love that was taken away from us. I really love you beh... Goodbye, til we meet again, that is when i leave my deathbed into your loving arms again.."
-I Love you Kev, Macky's Room
"..i love you so much; i can't stop mourning for you even when you asked me not to.why do you have to go so early and leave me behind in this life?.. i asked you to wait for me before we enter the next life, to become lovers again and fulfill dreams stashed away by the evils of this world like greed and pride, and even lust. You obliged and promised me you will. In return, i will fulfill what you have asked of me -- to live a long happy life and never rush my own end, to find true love again, the kind of love that was taken away from us. I really love you beh... Goodbye, til we meet again, that is when i leave my deathbed into your loving arms again.."
-I Love you Kev, Macky's Room
Ang taba mo pa rin
Mga dahilan kung bakit hindi matuloy-tuloy ang pagpapapayat ko..
1) wala akong health guide although marami diyan hindi pa rin ako sigurado kung effective ba
2) walang resource person na pwede mahingian ng advice
3) not financially ready para mag gym, marami pang gastos
4) walang kasabay sa pag workout, jogging etc.. kaya nakakatamad
5) pag stressed-out or depressed sa pagkain ko dinadala kaya parang wala rin
6) walang disiplina sa sarili kaya kain nang kain na lang minsan
7) siguro tanggap na ganun na talaga ako at wala nang pag-asa na pumayat pa ulit
1) wala akong health guide although marami diyan hindi pa rin ako sigurado kung effective ba
2) walang resource person na pwede mahingian ng advice
3) not financially ready para mag gym, marami pang gastos
4) walang kasabay sa pag workout, jogging etc.. kaya nakakatamad
5) pag stressed-out or depressed sa pagkain ko dinadala kaya parang wala rin
6) walang disiplina sa sarili kaya kain nang kain na lang minsan
7) siguro tanggap na ganun na talaga ako at wala nang pag-asa na pumayat pa ulit
Tanong na walang kasagutan
Kapag stressed out or depressed ako, yung mga bagay na iniiwasan ko, ginagawa ko. Kagaya ng pagkain ng mga matatabang pagkain kagaya ng chicharon, bumili ako at kinakin ko habang nasa daan. Mabuti pang mamatay nang maaga tutal pareho lang naman nararamdaman ko ngayon, pakiramdam ko wala akong kwenta at napag-kaitan ng tadhana. Hindi mayaman, pangit, walang lovelife at mataba. May pag-asa pa kaya mabago ang aking kapalaran, wala naman akong ginagawang masama sa iba, ginagawa ko naman ang trabaho ko nang maayos, nagbibigay naman ako sa bahay, mabait naman ako sa iba. O baka hindi ko lang talaga mahal ang sarili ko at mababa ang self-esteem ko kaya ako ganito.
Nakakainis bakit hindi ko magawa ang mga gusto ko. Bakit ang daming hadlang sa mga goals mo sa buhay. Bakit hindi na lang kagaya ng isang palabas na napapanood sa telebisyon ang buhay na may "they lived happilly ever after. Bakit kailangan kong danasin mga bagay na ito? Hanggang kailan ganito ang buhay? Ang daming tanong na walang kasagutan at habang buhay na lang hindi masasagot hanggang sa mamatay ka. Kung pwede lang ibalik ang nakaraan at ituwid ang mga pagkakamali sa buhay.
Nakakainis bakit hindi ko magawa ang mga gusto ko. Bakit ang daming hadlang sa mga goals mo sa buhay. Bakit hindi na lang kagaya ng isang palabas na napapanood sa telebisyon ang buhay na may "they lived happilly ever after. Bakit kailangan kong danasin mga bagay na ito? Hanggang kailan ganito ang buhay? Ang daming tanong na walang kasagutan at habang buhay na lang hindi masasagot hanggang sa mamatay ka. Kung pwede lang ibalik ang nakaraan at ituwid ang mga pagkakamali sa buhay.
Lab Song Agen
naririnig kong naghu-hum officemate ko.. nag-senti na naman ako, iniisip ang masayang buhay nang may nagmamahal sa iyo, paglalaanan mo ng iyong panahon, pag-aalayan mo ng pag-ibig. Ayaw niya ata magpakita sa akin.. tatanda na lang akong nag-iisa..
Take Me I’ll Follow
Bobby Caldwell
Tired of feeling all by myself
Being so different from everyone else
Somehow you knew I needed your help
Be my friend forever
I never found my star in the night
Building my dream was far from my sight
You came along and I saw the light
We’ll be friends forever
Refrain:
I can’t face the thought of you leaving
So take me along
I swear I’ll be strong
If you take me wherever you go
I wanna learn the things that you know
Now that you made me believe
I want you to take me
‘Cause I long to be
Able to see the things that you see
Know that whenever you do
I’ll follow you
Somebody must have sent you to me
What do I have you could possibly need
All I can give is my guarantee
We’ll be friends forever
I can’t face the thought of you leaving
So take me alongI swear I’ll be strong
When you take me wherever you go
I wanna learn the things that you know
Now that you made me believe
I want you to take me
‘Cause I long to be
Able to see the things that you see
Know that whenever you do
I’ll follow you
Teach me more with each passing hour
By your side
I’ll follow youI know
I would cover?
Is it true that you have the power
To capture this moment in time
Take me wherever you go
I wanna learn the things that you know
Now that you made me believe
I want you to take me
‘Cause I long to be
Able to see the things that you see
Know that whenever you do
I’ll follow you
Take me wherever you go
I wanna learn the things that you know
Now that you made me believe
(I want you to take me…)
I want you to take me…
Tapang
After reading lots of blog entries today from P and M. Inggit na inggit ako sa inyo. Buti pa kayo nasasabi niyo mga escapades niyo under the sun. Kaya nag eenjoy mga readers niyo na basahin at binabalik-balikan. San ngayon, wala talaga akong guts na gawin ito dahil hindi pa ako handa sa mga consequences na maaring mangyari. Ang laking duwag ko kasi. Nakakahiya talaga, kelan pa kaya ako magkakaroon ng tapang na harapin ang mga ito at nang tuluyan ko nang ma-express ang aking nararamdaman.
Ang lamig
Ang lamig-lamig ng panahon ngayon, hindi pa ako nakakabili ng jacket (gusto ko hooded!). Kursunada ko iyong nasa American Blvd kaso me nakita ako dito sa office na nagsusuot nun kaso white version naman. Ah basta kailangan ko ng init ngayon.. kahit anung klase papatulan ko na! Tapos mamaya uulan pa nang malakas sana hindi ganun kataas ang tubig at hindi pila na naman sa terminal ng jeep pauwi. Ang mahirap talaga maging tao.
6 months at Chase
Happy 6th Monthsary to me at Chase!! Hoping for more fruitful months and even years to come.
Ang hirap-hirap
I just feel very very sad right now. Hindi ko mailabas ang gusto kong sabihin dahil sa mga pesteng makikitid ang utak. Na hindi man lang nila maintindihan ang nararamdaman ng tao sa ginagawa nilang pangungutya. Alam ng iba wala akong problema lalo na sa office, pero deep inside hindi ko alam kung makakaya ko pa ito, napapaiyak na lang ako minsan. Nagagalit ako sa sarili ko kasi ang hina-hina ko. Wala akong kwenta, hindi ko ma-express gusto kong masabi at maramdaman dahil natatakot ako sa magiging reaction ng mga taong nakapaligid sa akin. Kelan ba matatapos itong paghihirap ko, lahat ng aspeto ng buhay puro nalang kasawian. Wala nang ginhawa, ganito na ba ako kasama para parusahan nang nasa itaas.
Nagsawa na kay P
2 days nang hindi kami nagkakausap ni P, naiinis lang ako kasi wala man lang siyang effort na tumawag or mag-text man lang sa akin at kailangan ako na naman gumawa ng first move. Dahil kaya ito sa sinabi ko na mas mabuting magkita muna tayo nang personal bago magbitaw ng mga salita na hindi naman sigurado na papanagutan. Nagmumukha na naman akong tanga ngayon dahil parang ako ang naghahabol masyado sa kanya at saka lang sasagot kapag kinausap. Ah ewan.. pag tinuloy pa niya ganyang ugali na yan, magkalimutan na kami.
Get together ng mga anak ng Oso
Kahapon napag-isipan ng mga dating empleyado ng oso na magkita-kita ulit for about 3-4 years na hindi pagkikita. Pinoy nga talaga, kapag sinabing alas-4 eh darating nang 5pm kaya sayang ang panahon. Maaga pa naman akong dumating that time sa Glorietta (at hindi nag attend ng Sportsfest ng team namin), then dumating si Tatang Yus, Roger, Chunyang - sumunod si Marlene, Barry, Tina at Shiela. Kaunting chit-chat then we have decided na kumain sa labas na lang and sa Iceberg kumain. Tuloy ang usapan, mga nangyari sa buhay-buhay ngayon - kung anung mga tsismis haha sa mga kasamahan at sa aming mahal na Boss, natatawa na lang ako sa mga nangyari sa amin nung panahon na iyon. After that mga 7pm eh napag-desisyunan na umuwi na at pinag-usapan kung kelan ang mas malaking reunion and this time pati yung mga writers eh sana kasama na at sa November 30 at Tagaytay ang tentative na place and time. Ang saya talaga ng reunion na ito, tama ang desisyon ko na ito ang pinili ko, hindi ako nagsisisi at tuwang tuwa ako at finally nakaka-relate na rin ako sa mga tao hindi katulad office na parang may "iron curtain" at hirap ako makihalubilo sa ibang tao.
New Look
Bagong mukha na naman ang layout ng blog ko. Ang naka XML mode na siya ngayon, pasensya na kung hindi pa masyado ayos ang size ng mga layouts at mga sidebars, ngayon ko pa lang pinag-aaralan kasi. Kakatuwa naman lalo na't me bagong features na naman ang blogger like new widgets (page elements) na pwede mong customized sa blog mo. Pag nakakita ako ng mas Ok na templates baka palitan ko ulit.
Isyu
Nagdaan na naman ang isang linggo ng trabaho. Sa linggo gaganapin ang sportsfest pero hindi ako makakarating dahil mas priority ko ang get together ng aking mga dating officemates, since hindi naman ganun ka-importante ako sa event na iyon. Ilang taon na rin kasi kaming hindi nagkikita. Nami-miss ko na sila, mas matagal nila akong kilala kaya alam na nila kung hanggang saan lang talaga sila, alam nila kung kelan magbibiro at seryoso. Hindi katulad dito sa office, walang tigil ang tirahan at biruan na walang preno, ako ok lang sa akin pero kapag sumusobra na kasi, iyon ang problema madalas. Mahirap namang sabihan kasi ikaw pa ang mapapasama. Ewan ko ba, balak ko na nga lumipat nang ibang department/function pag eligible na ako. Maski sa mga interest wala akong makausap man lang. Nakaka-OP lang pag sila naguusap talaga.
Si Manong Driver
Kakatuwa si Manong driver kanina, biyaheng pa-MRT. Nakikita ko sarili ko sa kanya, ang init ng ulo at hyper talaga kung magsalita. Akala mo kung galit ba siya o normal lang sa kanya iyon. Buti hindi napipikon yung mga pasahero, kanina kasi akala niya yung Php50 eh highway at central eh hiwalay pa pala iyon sa isang Php50 na binigay. Nagtatalak na linawin daw at nalilito tuloy siya, nasa harapan lang ako at katabi siya. Napapangiti na lang ako sa mga pinagsasabi niya pati na ang ibang pasahero. Sunod namang na-sermonan niya yung gasoline boy sa Fossil Fuel, sigaw siya nang sigaw ng "Hoy!", alanganin na nga siya sa pwesto siya pa may ganang mang bulyaw hehe. Sinabi pa niya "kung babagal-bagal ka niyan, paano kamagkaka-asawa niyan", hindi naman napikon si gas-boy at natawa na lang. Hindi ako naiinis kay manong , natutuwa ako dahil hindi siya boring at outspoken talaga na kung ano ang gusto niyang sabihin eh sinasabi niya kahit sino pa siya. Yung iba kasi nakakaantok talaga, kaya minsan ako na kumakausap sa kanila regarding sa mga issue sa langis at pamasahe.
Tanghali Tots again
Hindi pa rin ako maka-recover mula sa blogpost ni Dale, ako kasi pag ganun iniisip ko na ako siya at paanu pag nangyari sa akin mga ganung situation, mga reaction ng mga nakapaligid sa akin, mga ganun. Lalo na ang death of a loved one. Hindi ko maisip kung anu gagawin ko just in case manyari iyon. Kaya minsan pag nasa taas ako namin, gabi, madilim at ako lang eh nagse-senti na naman ako at iniisip ang buhay-buhay. What if pag ako namatay, sino dadalaw sa wake at libing ko. Mga emosyon ng mga tao sa paligid. Isa ko pang iniisip eh mga death moments, paanu gagawing memorable siya (morbid!). Yung tipong may mga huling pasabi pa or stare sa last person na makikita mo habang buhay ka.
Nakakapagod na rin kasi mabuhay, sa totoo lang. Gusto ko na minsan magpahinga na talaga. Dahil hindi ko na makita ang kasiyahan at peace of mind ngayon. Mapapansin sa mga entries ko puro na lang negative at dark ang mga entries. Para sa akin kasi panandalian lang ang happiness at mas mahaba ang panahon ng kalungkutan. Life is always not fair, that's the painful reality. Ewan ko, kelangan ko ngayon ng ilang toneladang head ups, motivation and positive reinforcement.
Nakakapagod na rin kasi mabuhay, sa totoo lang. Gusto ko na minsan magpahinga na talaga. Dahil hindi ko na makita ang kasiyahan at peace of mind ngayon. Mapapansin sa mga entries ko puro na lang negative at dark ang mga entries. Para sa akin kasi panandalian lang ang happiness at mas mahaba ang panahon ng kalungkutan. Life is always not fair, that's the painful reality. Ewan ko, kelangan ko ngayon ng ilang toneladang head ups, motivation and positive reinforcement.
One of the Best advice
-natutuwa ako sa advice na ito na binigay ng co-forumer sa Mukamo tungkol sa nagtatanong about identity crisis, it's just a partial part of his advice and I just want to know more about him para mabigyan niya rin ako ng mga advice sa kanyang relationships.. ^^
There's much to learn and dont put yourself into problem you yourself can solve, dont asked yourself a question you yoursefl can anwers, dont make things complicated..Ikaw lang at hindi kami ang nakakalam kung san ka liligaya.
Takot kang baka hindi ka mgiging masaya? How would you know na hindi ka magiging masaya kung hindi mo pa nasusubukan. Fighting the battle is half the fun, and it the end, it doesn't really matter wheter you win or lose, the thing is you've been there.. you were there.. hope you get what i mean..
Just my two cents....."LIFE is ephemeral, and the QUIENTESSENTIAL of living is HAPPINESS, Dont deprive yourself from being happy."
There's much to learn and dont put yourself into problem you yourself can solve, dont asked yourself a question you yoursefl can anwers, dont make things complicated..Ikaw lang at hindi kami ang nakakalam kung san ka liligaya.
Takot kang baka hindi ka mgiging masaya? How would you know na hindi ka magiging masaya kung hindi mo pa nasusubukan. Fighting the battle is half the fun, and it the end, it doesn't really matter wheter you win or lose, the thing is you've been there.. you were there.. hope you get what i mean..
Just my two cents....."LIFE is ephemeral, and the QUIENTESSENTIAL of living is HAPPINESS, Dont deprive yourself from being happy."
He Says.. (Hurting Inside)
-this was a part of Dale's blog entry, kakalungkot naman ng entry na ito, somewhat nakaka-relate ako sa situation niya and if you'll gonna read the whole entry, talagang kukurot sa puso mo
When I ended my life's chapter with you, and abt to write the next, I cant start, I tried really hard to compose myself to start the next chapter of my life, but I still failed to begin it, I realized, that when I ended our chapter I also ended my life. Please dont get hold of me, I'm already crushed and broken into pieces, the best gift that you can give is a gift of letting go, my freedom. Let me fly and soar my dark stormy sky, I dont even know where to go or what am I looking for, but despite of storm and darkness, I'd rather fly without direction, because I believe that heaven's wind will lead to a place where I can continue my life, Otherwise, Im gonna live in pain and sorrow, see you getting torn, falling for somebody new, thats the worst situation that i can ever be, I'd rather ask God to take away my life than to witness it right infront of me.
-Jomai's Friendster Testimonial to Dale, Looking Back - Jomai, Bum-Spot, Dale Bacar's Blog
When I ended my life's chapter with you, and abt to write the next, I cant start, I tried really hard to compose myself to start the next chapter of my life, but I still failed to begin it, I realized, that when I ended our chapter I also ended my life. Please dont get hold of me, I'm already crushed and broken into pieces, the best gift that you can give is a gift of letting go, my freedom. Let me fly and soar my dark stormy sky, I dont even know where to go or what am I looking for, but despite of storm and darkness, I'd rather fly without direction, because I believe that heaven's wind will lead to a place where I can continue my life, Otherwise, Im gonna live in pain and sorrow, see you getting torn, falling for somebody new, thats the worst situation that i can ever be, I'd rather ask God to take away my life than to witness it right infront of me.
-Jomai's Friendster Testimonial to Dale, Looking Back - Jomai, Bum-Spot, Dale Bacar's Blog
Komon
Wala namang bago ngayon, same as usual. Ilang weeks na lang bago ang confirmation namin. Samantalang magkakaroon na naman ng SportsFest ang company, nakakainis lang kasi hindi ka na nga kasali eh magko-contribute ka pa nang hindi ko alam kung saan gagamitin.
Kaninang umaga tinawagan ko si P, kagabi kasi sinusubukan ko siyang tawagan pero hindi sumasagot, nagtampo ako kasi wala man lang paliwanag bakit ayaw niyang sagutin. Nitong umaga ko lang nalaman na may dance practice pala sila sa nalalapit na competition ata sa area nila. Kaya pinatawad ko na rin siya at iyon nga kaninang umaga nag-usap kami. Ang tagal pa bago siguro kami magkita, taga Cebu siya at Rizal naman ako, ilang milya ang layo pero parang magkalapit lang kami nung nag-usap kami kanina.
Last Wednesday at Thursday OT namin for other function, naging pasaway naman ang mga jeepney driver na yan. Kung kelan ka nagmamadali saka naman tigil bawat kanto na lang at nagpa-gas pa ang magaling. Kaya 30 mins akong delay sa office kaya hindi ko nabuo ang OT schedule ko. Ewan, sayang talaga ang chance na iyon. Ayoko na lang magalit pa nang husto at tanggap ko na, dapat mas maaga pa sa 5.30am na umalis para maaga ka rin makapunta sa office, dahil ang traffic pabigay nang pabigat every minute na dumadaan.
Kaninang umaga tinawagan ko si P, kagabi kasi sinusubukan ko siyang tawagan pero hindi sumasagot, nagtampo ako kasi wala man lang paliwanag bakit ayaw niyang sagutin. Nitong umaga ko lang nalaman na may dance practice pala sila sa nalalapit na competition ata sa area nila. Kaya pinatawad ko na rin siya at iyon nga kaninang umaga nag-usap kami. Ang tagal pa bago siguro kami magkita, taga Cebu siya at Rizal naman ako, ilang milya ang layo pero parang magkalapit lang kami nung nag-usap kami kanina.
Last Wednesday at Thursday OT namin for other function, naging pasaway naman ang mga jeepney driver na yan. Kung kelan ka nagmamadali saka naman tigil bawat kanto na lang at nagpa-gas pa ang magaling. Kaya 30 mins akong delay sa office kaya hindi ko nabuo ang OT schedule ko. Ewan, sayang talaga ang chance na iyon. Ayoko na lang magalit pa nang husto at tanggap ko na, dapat mas maaga pa sa 5.30am na umalis para maaga ka rin makapunta sa office, dahil ang traffic pabigay nang pabigat every minute na dumadaan.
Walang tigil
Ilang araw na ring umuulan, well good thing siya lalo na't hindi na tayo mag-iisip pa sa water level ng mga dams ngayon, pero huwag naman araw-araw na lang. Wet ang kalsada, kakasira ng get-up ika nga ng officemate kong si Ryan. Hindi pa naman ako nakakabili ng jacket na may hood ngayon. Kanina na-bwisit pa ako kasi yung manong ang laki-laki sakop ang buong upuan sa harap ng jeep nung bumuhos ang ulan, nabasa ang pantalon ko nang kaunti samantalang siya himbing sa pagkakatulog, sana naga lahat ng basa sa pants ko ibuhos sa mukha niya nang magising naman siya. har har!
Kagabi sobrang lamig at nag senti na naman ang inyong lingkod, namimi-miss lang niya ang mga barkada na naman niya kung saan they share the same interest. Unlike sa work niya ngayon, wala maka-relate sa mga hobbies/interests niya dahil halos pamilyado na mga kasama niya sa work. Nakakalungkot talaga dahil limitado lang ang napaguusapan. Sana nga makahanap siya ng mga peeps na same ang interest para kahit papano ma-share naman niya mga nalalaman at mga game trends and updates. *sigh*
Kagabi sobrang lamig at nag senti na naman ang inyong lingkod, namimi-miss lang niya ang mga barkada na naman niya kung saan they share the same interest. Unlike sa work niya ngayon, wala maka-relate sa mga hobbies/interests niya dahil halos pamilyado na mga kasama niya sa work. Nakakalungkot talaga dahil limitado lang ang napaguusapan. Sana nga makahanap siya ng mga peeps na same ang interest para kahit papano ma-share naman niya mga nalalaman at mga game trends and updates. *sigh*
Umay na naman
Sa buong Saturday at Sunday na kakaulan, wala akong nagawa kundi mag-stay sa haus at todo umay talaga naramdaman ko, kaya laging nasa taas ng haus namin lang ako. Latag ng banig, nag unli sa Globe text mga friends and suitors. Ayun kahit papano may progress na ako sa mga nililigawan ko (naks!), pero ayokong umasa na naman baka mamaya wala na naman kagaya nang nangyari kay C kaya cautious na ako ngayon. Na miss ko na nga si P kaso nasa Cebu siya at baka next year pa ang punta niya sa Manila, sana nga siya na ang hinahanap ko nang ilang dekada na. Puro failed relations na lang palagi, kelan ko pa kaya mahahanap yung tamang person para sa akin.
Nagpunta ako sa SM Fairview para bumili ng pants na dark colored kasi mga shirt ko halos ganun na ngayon at ang sagwa talaga pag light jeans na isasabay. Pinanood ang trailer ng God of War, naglibut sa paligid. Bumili ng fruit smoothies sa Fruitas, garlic bread sa French Baker. Then mga hapon umuwi na ako. Akala ko pa naman malilibre na ako ni Raniel kaso nasa work pa daw siya, wala kasi siya sa Tekken area sa Quantum. Mabuti naman at hindi umulan sa paguwi ko at sa pagdating ko na lang sa amin. Kinabukasan pinaputulan ko na (dahil mahal pag sa SM pa), and ngayon eh suot ko na. Sa wakas bagay naman sa akin ngayon.
Naumay ako sa spaghetti ah, nakakasawa yung laging timpla na matamis gusto ko kaunting bland naman kagaya ng burgers sa McDo (mabuhay ang Jollibee), kagabi maisip ko lang iyon parang nasusuka na ako, siguro baked macaroni na lang iisipin ko ngayon para maiba naman. Please no more spaghetti. Ayoko na ng timpla ni Mama o kaya bigay ng mga kapit-bahay. Waa!
Nagpunta ako sa SM Fairview para bumili ng pants na dark colored kasi mga shirt ko halos ganun na ngayon at ang sagwa talaga pag light jeans na isasabay. Pinanood ang trailer ng God of War, naglibut sa paligid. Bumili ng fruit smoothies sa Fruitas, garlic bread sa French Baker. Then mga hapon umuwi na ako. Akala ko pa naman malilibre na ako ni Raniel kaso nasa work pa daw siya, wala kasi siya sa Tekken area sa Quantum. Mabuti naman at hindi umulan sa paguwi ko at sa pagdating ko na lang sa amin. Kinabukasan pinaputulan ko na (dahil mahal pag sa SM pa), and ngayon eh suot ko na. Sa wakas bagay naman sa akin ngayon.
Naumay ako sa spaghetti ah, nakakasawa yung laging timpla na matamis gusto ko kaunting bland naman kagaya ng burgers sa McDo (mabuhay ang Jollibee), kagabi maisip ko lang iyon parang nasusuka na ako, siguro baked macaroni na lang iisipin ko ngayon para maiba naman. Please no more spaghetti. Ayoko na ng timpla ni Mama o kaya bigay ng mga kapit-bahay. Waa!
Reflections
Don't waste your emotions on someone who doesn't even care about how you feel. Let your heart find love again.Slowly move out of his circle and be free, give yourself the chance to meet new people, enjoy new friendship and explore the possibility of finding someone who would love you sincerely, someone who can share your dreams and maybe forever.
If you want to forget someone you've got to let someone help you. Give yourself a chance again. Don't remain weak, there's always someone whose ready to love you better.
If you want to forget someone you've got to let someone help you. Give yourself a chance again. Don't remain weak, there's always someone whose ready to love you better.
Senti
It's You
Ryan Cabrera
Another night goes by without sleeping'
Cause I know I won't wake up next to you
Another life goes by without dreaming
And I can't help but think that mine will too
I'm standing before you with this label on my head
I'm pleading before you for you to understand
Baby it's you
When I look up in the sky I see you
Then I turn and close my eyes, It's you
When I'm sitting all alone in my room
Everything reminds me of you
The time is slow and I am sinking
Into a hole blackened with lies
And though I made it myself
You stand watching as my life passes me by
I'm standing before you with this label on my head
I'm pleading before you for you to understand
How much I adore youI'll be there till the end
When everything falls down
Will you hold my hand
Baby it's you
When I look up in the sky I see you
Then I turn and close my eyes, It's you
When I'm sitting all alone in my room
Everything reminds me of you
Baby it's you
When I look up in the sky I see you
Then I turn and close my eyes, It's you
When I'm sitting all alone in my room
Everything reminds me of you
Hablig
C,
Musta ka na, natatawa talaga ako sa iyo. Nung umaga umuusok ka sa galit na magkalimutan na tayo, then pagdating ng hapon eh mangungumusta ka. Baliw ka rin pala kagaya ko. Siguro hindi na ako mag-eexpect na maging tayo, Ok na sa akin na magkita tayo paminsan-minsan na lang pag hindi busy isat'-isa. Binabawi ko na ang mga sinabi ko sa iyo kahapon pero hindi mo naman alam mga sinasabi ko dito sa blog. Hehe! Dapat masanay na ako sa takbo ng pag-iisip mo na parang laro lang ginagawa natin kaya makikisabay na lang ako sa trip mo. Kagabi kahit hindi ka na naman nagpakita sa akin eh Ok lang iyon, wala namang nawala. Mamaya pag hindi pa rin, wala pa rin sa akin iyon, dapat hindi na ako maapektuhan sa mga tampo at mood swings mo palagi. Nakakalungkot lang dahil ganito pala ang gusto mo at hindi ka seryoso sa akin. I'll play your game then.
Musta ka na, natatawa talaga ako sa iyo. Nung umaga umuusok ka sa galit na magkalimutan na tayo, then pagdating ng hapon eh mangungumusta ka. Baliw ka rin pala kagaya ko. Siguro hindi na ako mag-eexpect na maging tayo, Ok na sa akin na magkita tayo paminsan-minsan na lang pag hindi busy isat'-isa. Binabawi ko na ang mga sinabi ko sa iyo kahapon pero hindi mo naman alam mga sinasabi ko dito sa blog. Hehe! Dapat masanay na ako sa takbo ng pag-iisip mo na parang laro lang ginagawa natin kaya makikisabay na lang ako sa trip mo. Kagabi kahit hindi ka na naman nagpakita sa akin eh Ok lang iyon, wala namang nawala. Mamaya pag hindi pa rin, wala pa rin sa akin iyon, dapat hindi na ako maapektuhan sa mga tampo at mood swings mo palagi. Nakakalungkot lang dahil ganito pala ang gusto mo at hindi ka seryoso sa akin. I'll play your game then.
She Says
"We have our disagreements; we each have hopes, & ambitions that drive and divide us, be they personal, ethnic, religious & cultural. But we are one nation with one fate. As your President, I care too much about this nation to let anyone stand in the way of our people's wellbeing. I will let no one – & no one's political plans – threaten our nation's survival."
Effortless
C,
Natatawa lang ako sa text message mo kaninang umaga. Kaya ba wala akong syota ngayon kasi effortless ang panliligaw ko at hindi mo nararamdaman? Look who's talking. Ako pa kaya lalo, hindi ko maramdaman na minamahal mo ba talaga ako. Kung gugustuhin naman na magkita maraming paraan, kaso puro dahilan ang naririnig ko sa iyo. Kung kailan nakabihis na ako at handa na para sa pagkikita natin saka mo sasabihin na next time na lang. Alam kong busy ka sa choir pero kahit papano man lang sana maramdaman ko ang concern sa part mo, puro demand na lang ang naririnig ko sa iyo. Mahal mo lang ang sarili mo hindi ako. Hindi na ako mag rereply sa text messages mo dahil ayoko maging kagaya mo. Mas makabubuting dito ko na tatapusin ang isang linggong lokohan lang natin sa isat'-isa. Kung nagtagal-tagal pa eh ako na naman ang lalabas na kawawa. Good luck na lang sa mga future suitors mo, sana makatagal sila sa taas ng pride mo at pagiging selfish. Hindi na kita pag-aaksayahan pa ng pagod at "effort" and this entry will be the last thing na mababanggit kita.
Natatawa lang ako sa text message mo kaninang umaga. Kaya ba wala akong syota ngayon kasi effortless ang panliligaw ko at hindi mo nararamdaman? Look who's talking. Ako pa kaya lalo, hindi ko maramdaman na minamahal mo ba talaga ako. Kung gugustuhin naman na magkita maraming paraan, kaso puro dahilan ang naririnig ko sa iyo. Kung kailan nakabihis na ako at handa na para sa pagkikita natin saka mo sasabihin na next time na lang. Alam kong busy ka sa choir pero kahit papano man lang sana maramdaman ko ang concern sa part mo, puro demand na lang ang naririnig ko sa iyo. Mahal mo lang ang sarili mo hindi ako. Hindi na ako mag rereply sa text messages mo dahil ayoko maging kagaya mo. Mas makabubuting dito ko na tatapusin ang isang linggong lokohan lang natin sa isat'-isa. Kung nagtagal-tagal pa eh ako na naman ang lalabas na kawawa. Good luck na lang sa mga future suitors mo, sana makatagal sila sa taas ng pride mo at pagiging selfish. Hindi na kita pag-aaksayahan pa ng pagod at "effort" and this entry will be the last thing na mababanggit kita.
Lamig
Wala bago during the weekends, the usual na ginagawa ko lang. And as usual parang wala lang kami nang prospect ko dito sa may amin. Busy masyado sa anniversary nila (INC - kahapon lang), member kasi siya ng choir. Wala na ngang panahon na makipag kita pag-uwi niya lagi pang pagod dahil nilalakad lang niya pauwi. Ewan ko sa kanya, tapos nag-text kagabi na kung gising pa ako, matapos ang buong araw na pag-text sa kanya wala man lang reply. Medyo naiinis na nga ako sa ganung setup, hindi pa naman kami kaya Ok lang. Mabuti pa dati nung hindi pa kami magkakilala, ang eager niya mag-text sa akin na kapag hindi ako nag reply eh magtatampo ngayon reversal na ata. Ayoko na umabot sa punto na mukha na naman tanga sa situation namin. Napapagod na ako talaga, lagi na lang ganun. Siguro hindi na muna ako paparamdam sa kanya kagaya ng lamig ng tag-ulan.
Stranded again
Bweset na gabi yan, kagabi anung oras na ako nakauwi sa amin. Sumakay pa naman ako ng bus papuntang MRT-Buendia para iwasan ang mahaba at nakakapawis na pila sa MRT-Ayala para makauwi nang maaga dahil medyo nagbabadya na ng ulan. Pagdating sa MRT-Quezon Ave, saka naman bumuhos ang malakas na ulan. Mga isang oras din akong nag-antay sa may baba pero walang tigil at malakas pa rin ang buhos. Nakakainis, bukod sa mainit na eh daming tao sa baba. Tuwang-tuwa naman ang mga vendor kasi mabenta ang chicharon, taho, mani, fishballs at ang pamosong payong na isang gamitan lang at sira na maya-maya.
Wala naman akong nagawa kundi mag-antay na tumigil, pero walang signs na titigil kaya naman nung humina na ng kaunti eh tumakbo na ako gamit ang aking bag na pang-payong. Ayun nabasa ako at walang masakyan na dyip, mukha akong basang sisiw talaga pagpasok sa jeep at nagtinginan pa sila sa akin. Mga 9pm na ako nakauwi sa amin, ayun dahil walang payong na dala takbo na naman papasok sa subdivision. Pagkauwi eh nagpalit agad ako ng damit at uminom ng Neozep kasi nagsisimula na ako bumahing at sinisipon na ako. Kung kelan talaga wala kang dalang payong saka naman umulan nang ganito. Nakakaasar talaga.
Wala naman akong nagawa kundi mag-antay na tumigil, pero walang signs na titigil kaya naman nung humina na ng kaunti eh tumakbo na ako gamit ang aking bag na pang-payong. Ayun nabasa ako at walang masakyan na dyip, mukha akong basang sisiw talaga pagpasok sa jeep at nagtinginan pa sila sa akin. Mga 9pm na ako nakauwi sa amin, ayun dahil walang payong na dala takbo na naman papasok sa subdivision. Pagkauwi eh nagpalit agad ako ng damit at uminom ng Neozep kasi nagsisimula na ako bumahing at sinisipon na ako. Kung kelan talaga wala kang dalang payong saka naman umulan nang ganito. Nakakaasar talaga.
Sulat
C,
Alam ko namang hindi ka nagbabasa ng blog or mahilig mag Internet kaya Ok lang na magsalita ako dito. Badtrip talaga ako sa iyo kagabi. Nagmamadali pa naman akong umuwi mula sa office at halos tumatakbo na ako at hindi na naglalakad, mabilis na naligo at nagbihis. Inaantay ang text mo but then sinabi mo na hindi tayo magkikita. Alam ko namang pagod ka rin at hindi maganda ang pakiramdam mo kahapon, pero sana man lang eh sinabi mo nang maaga para hindi na ako umasa at nagmadali kahapon.
Ngayong umaga naman, nung sinabi ko ang mga frustrations ko sa iyo, ikaw naman ang galit ngayon. Sabi ko gagawin ko ang lahat para magtagal tayo (na lagi ko nang sinasabi.. pero nahihirapan namang gawin), eto yung mga hindi ko ginagawa dati eh pilit kong ginagawa alang-alang sa iyo, tapos hindi mo man lang ma appreciate at ikaw pa ngayon ang galit? Bakit ka ganyan? Alam ko naman na busy ka this week sa Church nyo at naiintindihan ko naman iyon. Pero sana intindihin mo rin ako kahit sandali man lang. Kung pareho lang tayo nahihirapan sa isa't isa eh mas mabuting huwag na nating ituloy ito para hindi na umabot pa sa matinding pag-aaway natin. Mamayang gabi sana magkita tayo para maayos na natin ang lahat na ito. Umaasa ako na magiging mabuti ang kalalabasan. Mahal kita at sana mahal mo rin ako. Gusto kita pero kailangan mag adjust tayo at mag meet halfway to settle our differences. And again ako na ang huminhingi ng sorry sa mga nasabi ko kagabi at kanina.
Alam ko namang hindi ka nagbabasa ng blog or mahilig mag Internet kaya Ok lang na magsalita ako dito. Badtrip talaga ako sa iyo kagabi. Nagmamadali pa naman akong umuwi mula sa office at halos tumatakbo na ako at hindi na naglalakad, mabilis na naligo at nagbihis. Inaantay ang text mo but then sinabi mo na hindi tayo magkikita. Alam ko namang pagod ka rin at hindi maganda ang pakiramdam mo kahapon, pero sana man lang eh sinabi mo nang maaga para hindi na ako umasa at nagmadali kahapon.
Ngayong umaga naman, nung sinabi ko ang mga frustrations ko sa iyo, ikaw naman ang galit ngayon. Sabi ko gagawin ko ang lahat para magtagal tayo (na lagi ko nang sinasabi.. pero nahihirapan namang gawin), eto yung mga hindi ko ginagawa dati eh pilit kong ginagawa alang-alang sa iyo, tapos hindi mo man lang ma appreciate at ikaw pa ngayon ang galit? Bakit ka ganyan? Alam ko naman na busy ka this week sa Church nyo at naiintindihan ko naman iyon. Pero sana intindihin mo rin ako kahit sandali man lang. Kung pareho lang tayo nahihirapan sa isa't isa eh mas mabuting huwag na nating ituloy ito para hindi na umabot pa sa matinding pag-aaway natin. Mamayang gabi sana magkita tayo para maayos na natin ang lahat na ito. Umaasa ako na magiging mabuti ang kalalabasan. Mahal kita at sana mahal mo rin ako. Gusto kita pero kailangan mag adjust tayo at mag meet halfway to settle our differences. And again ako na ang huminhingi ng sorry sa mga nasabi ko kagabi at kanina.
Mawnin Tots
Cross train na naman kami sa new function mamayang hapon. Para maging mabenta kami sa pagdating ng mga panahon. Kanina wala namang bago the usual na routine. Kahapon kinapalan ko na mukha mo kakahiram sa mga officemate ko ng extra money, kasi tuition time na naman at medyo nagigipit na naman ako. Good thing me mga nagpapahiram pa ngayon and I'm expecting a second round after. Talagang bumabalik sa iyo kapag mabait ka sa kanila. Wakoko! Tahimik pa rin ang lovelife.. wala pa ring dumarating sa buhay, or kung may darating pa kaya?
Mukamo Advice
Dear Mukamo,
Kung sakaling crush mo ang friend mo na syota naman ng friend mo rin, na nahuli mo namang niloloko siya nito (nanliligaw pa ng iba, nakikipag date etc.) and parang taken for granted siya..pero sobrang martir naman at mapaguusapan naman daw iyon nilang dalawa. anu ang gagawin mo na alam mo namang crush na crush mo siya? please advise. thanks.
1st Response..
kung ako sa yo, iko confront ko yung friend mo at sasabihin ko sa kanya na hindi tama ang ginagawa nya sa panloloko sa syota nya na kras mo. dun mo malalaman din kung tunay syang friend mo at makikinig sya sa yo at ititigil nya yung panloloko na ginagawa nya. kung makita mo naman na magbago sya then continue your friendship and maintain mo lang yung distance mo sa crush mo. pero kung hindi sya magbabago at tuloy parin ang panloloko, nasa yo na ngayon kung ano ang dapat mong gawin, at kung ako sa yo sasabihin ko sa friend mo na may gusto ka sa syota nya. e ano ngayon kung magalit o kung ano man ang sabihin nya sa yo, so what.
2nd Response..
ang importante ay yung malaman nya na may pagtingin ka sa syota nya at baka bitiwan din nya yun. at mabuti din na malaman din ng syota nya na may gusto ka sa kanya and who knows, baka magka gusto din sya sa yo dahil pinapakita mo na care na care mo sya talaga at pinu protektahan sa mga kalokohan ng hudas mong friend, haha. kaya lang ang problema ay yung syota, baka to much ang pagka martir at kahit alam na nya na niloloko sya sige parin ang buntot at habol dun sa friend mo. sana naman hindi ganon. That's their problem. Not yours.Your problem is you're a stalker. And for that kinakawawa mo lang ang sarili mo. Why limit yourself on just one girl?.
C'mon, kung yung friend mo nga nanliligaw at nakikipag-date sa iba, why don't you likewise? just keep on giving the girlyour advices. maybe your friend'semotional attachment to her boyfriend is just too strong for her to see that shedoesn't deserve this kind of treating.maybe in time, she'll realize that the guyis not worth of the love she's giving him. when it comes to love, people really tryeverything to salvage the relationshipeven if it's really not worth it. just pray that she wakes up and realizethat it's all a waste of time and effort.tell her she deserves better than this....
third one..
Ayan... basahin mo yang lyrics na yan... Hehehe! Bagay sau itong kantang ito. I-feel mo na ikaw yung kumakanta. Hehe!
Ruff Endz - If I Was The One
I see the way he treats youI feel the tears you’ve cried
And it makes me sadAnd it makes me mad
There’s I can do baby Cause your lover is my best friend
And I guess that’s were the story ends
So I gotta try to keep it inside you will never be, never be mine
Chorus
But if I was the one who was loving you baby
The only tears you’d cry would be tears of joy
And if I was by your side
You’d never know one lonely night
And if it was my arms you were running to
I’d give you love in these arms of mineIf I was the one in your life
If I could have just one wishI’d wish that you were mineI would hold you nearKiss away those tearsI’d be so good to you baby
You’re the one I want next to me
But I guess that’s just not meant to be
He’s there in your life sharing your nights
You will never be, never be mine
Chorus
I wanna reach out and feel you beside me (right here beside me babe)
Take you in my arms right now
Scream I love right out loud
Someday I pray that ill find the strength
To turn to you and say…
Chorus (x2)
and the last one..
At least you know where you are. And you're not lost. The girl made her decision...... to stay..... even she's hurt. You have to respect that.Pag nalaman pa yan nung guy na nakikialam ka.. malaking away yan. So I suggest that you stay away from this conflict. nd you're right, the moment the girl decided to get off the rough rail, then that's the only time you'll have your chance.But..... again, that's hoping in the dark. You keep on looking at her situation, you'll get hurt likewise. tart getting busy somewhere else. Don't let this situation hinder your growth.
Kung sakaling crush mo ang friend mo na syota naman ng friend mo rin, na nahuli mo namang niloloko siya nito (nanliligaw pa ng iba, nakikipag date etc.) and parang taken for granted siya..pero sobrang martir naman at mapaguusapan naman daw iyon nilang dalawa. anu ang gagawin mo na alam mo namang crush na crush mo siya? please advise. thanks.
1st Response..
kung ako sa yo, iko confront ko yung friend mo at sasabihin ko sa kanya na hindi tama ang ginagawa nya sa panloloko sa syota nya na kras mo. dun mo malalaman din kung tunay syang friend mo at makikinig sya sa yo at ititigil nya yung panloloko na ginagawa nya. kung makita mo naman na magbago sya then continue your friendship and maintain mo lang yung distance mo sa crush mo. pero kung hindi sya magbabago at tuloy parin ang panloloko, nasa yo na ngayon kung ano ang dapat mong gawin, at kung ako sa yo sasabihin ko sa friend mo na may gusto ka sa syota nya. e ano ngayon kung magalit o kung ano man ang sabihin nya sa yo, so what.
2nd Response..
ang importante ay yung malaman nya na may pagtingin ka sa syota nya at baka bitiwan din nya yun. at mabuti din na malaman din ng syota nya na may gusto ka sa kanya and who knows, baka magka gusto din sya sa yo dahil pinapakita mo na care na care mo sya talaga at pinu protektahan sa mga kalokohan ng hudas mong friend, haha. kaya lang ang problema ay yung syota, baka to much ang pagka martir at kahit alam na nya na niloloko sya sige parin ang buntot at habol dun sa friend mo. sana naman hindi ganon. That's their problem. Not yours.Your problem is you're a stalker. And for that kinakawawa mo lang ang sarili mo. Why limit yourself on just one girl?.
C'mon, kung yung friend mo nga nanliligaw at nakikipag-date sa iba, why don't you likewise? just keep on giving the girlyour advices. maybe your friend'semotional attachment to her boyfriend is just too strong for her to see that shedoesn't deserve this kind of treating.maybe in time, she'll realize that the guyis not worth of the love she's giving him. when it comes to love, people really tryeverything to salvage the relationshipeven if it's really not worth it. just pray that she wakes up and realizethat it's all a waste of time and effort.tell her she deserves better than this....
third one..
Ayan... basahin mo yang lyrics na yan... Hehehe! Bagay sau itong kantang ito. I-feel mo na ikaw yung kumakanta. Hehe!
Ruff Endz - If I Was The One
I see the way he treats youI feel the tears you’ve cried
And it makes me sadAnd it makes me mad
There’s I can do baby Cause your lover is my best friend
And I guess that’s were the story ends
So I gotta try to keep it inside you will never be, never be mine
Chorus
But if I was the one who was loving you baby
The only tears you’d cry would be tears of joy
And if I was by your side
You’d never know one lonely night
And if it was my arms you were running to
I’d give you love in these arms of mineIf I was the one in your life
If I could have just one wishI’d wish that you were mineI would hold you nearKiss away those tearsI’d be so good to you baby
You’re the one I want next to me
But I guess that’s just not meant to be
He’s there in your life sharing your nights
You will never be, never be mine
Chorus
I wanna reach out and feel you beside me (right here beside me babe)
Take you in my arms right now
Scream I love right out loud
Someday I pray that ill find the strength
To turn to you and say…
Chorus (x2)
and the last one..
At least you know where you are. And you're not lost. The girl made her decision...... to stay..... even she's hurt. You have to respect that.Pag nalaman pa yan nung guy na nakikialam ka.. malaking away yan. So I suggest that you stay away from this conflict. nd you're right, the moment the girl decided to get off the rough rail, then that's the only time you'll have your chance.But..... again, that's hoping in the dark. You keep on looking at her situation, you'll get hurt likewise. tart getting busy somewhere else. Don't let this situation hinder your growth.
Unwind sa Mall
Kahapon mga 10am eh nagpunta ako sa SM Fairview para bumili ng sapatos at dahil mid-year clearance sale pa kaya na engganyo akong pumunta. Grabe ang mahal na talaga ng pamasahe lahat halos Php2 na ang taas sa pasahe, sabi nga ni manong driver eh bakit hindi na lang itaas nila sa Php70/liter para todo na ito at hindi iyong suspense lagi ang ginagawa nila. Nakakainis nga lang SM Loob ang nakalagay pero sa may entrance lang kami binababa. Asar ka talaga manong.Supposedly eh magkikita rin kami ni Raniel dun for the 2nd time para pakita yung car niya at ilibre ako ng lunch/dinner pero mga 5pm pa daw siya makakarating, iniisip ko tuloy anu ang gagawin ko para malibang at kumain ng oras. Kaya ayun gumala gala muna ako sa mall, talagang bawat part at shop eh nilibot ko. Sa Booksale tumingin lang nga mga books unfortunately eh walan g fantasy at puro sci-fi ang theme ng mga books nila, hinanap ko ang Bioresearch pero hindi ko mahanap, saang pwesto na kaya sila. The tumingin muna ako ng mga damit papasok sa Department Store nila and ayun, bumili ako ng striped ones para naman magmukha akong payat. As usual black and blue na combi, sayang yung green stripes kasi wala nang Large na size at yung Medium eh alanganin naman sa akin.
Mga 1pm, dumaan na ako sa shoe section nila para tumingin, ayoko manira ng ibang product pero yung Rusty Lopez na iyan, wag kayo bumili diyan.. hehe! kasi once na mabasa yung suwelas ng inyong sapatos eh karton lang pala at hindi leather talaga ang laman nito, kaya parang lupa na na-eerode hanggang sa maging manipis na siya at kagaya nung nangyari sa akin last week eh napasukan ng tubig at nabasa ang aking medyas, buti na lang at hindi kamo nangamoy ito kundi nakakahiya talaga sa office. Asar talaga ako that time, buti na lang at bigay lang iyon at hindi bili. Nag text ako sa friend ko kung anung magandang brand ng sapatos sabi niya yung tito niya Jarman ang gamit pero sobrang mahal naman nito (around Php2,500++) and yung budget ko talaga eh Php1,500-2,000 lang. Sabi niya Ok rin daw ang Swatch (dunno kung related ba siya sa watch ah pero iba ang icon eh, ship siya), yung mga 30% discounted shoes nila eh wala nang size 8-9 puro mga 7 na lang at masikip sa paa ko. Then tumingin ako sa 10% and sabi ng salesman eh marami pa daw stock yung sa area na iyon, kaya ayun kasya sa akin ang size 8, binili ko na rin at umalis na.
Sa loob ng ilang oras eh pagala-gala lang ako, kumain sandali sa foodcourt, gala ulit, daan sa Quantum. Uuwi na sana ako nang bandang 3pm kaso biglang bumuhos ang malakas na ulan, nagpatila lang ako sandali then by around 4pm eh naglakad na ako palabas, at naasar ako dahil baha pa at traffic at mainit pa rin kahit kakatapos pa ng ulan. Mga 5pm na ako nakauwi sa amin, pahinga lang.. kain.. nood TV then tulog na. Langya ka Raniel pag sa 3rd time wala ka pa rin, bahala ka sa buhay mo, sisirain ko yung kotse mo.. har har! Maganda rin pala na mag unwind ka nang kaunti, maglibot at nakakawala talaga ng stress pag nalilibang ka. Siguro next week baka mag mall ulit ako.
July 18 earthquake, Verum Est?
2008 predictions of Mr. Jucelino Nobrega Da Luz (misspelled:Juseeleno Nobrega Daroose)
- Will find the medicine for AIDS and Dengue
- 18th July, Philippine will get 8.1 earthquake, thousands people will die
- The Empire State Building New York will get terror attack in September.
- 13th of September, China will get 9.1 earthquake in Nanning and Hainan, at the same time will get 30 meters Tsunami, millions people will die, the tsunami may go to Japan Directly.
Ngayon natin malalaman kung totoo nga itong propesiya ng taong ito. Anytime and anywhere naman pwede magkaroon ng ganung kalakas o kahina na lindol. Mas mabuting handa tayo anumang oras. Keda mag panic sa isang prediction na wala namang basehan.
- Will find the medicine for AIDS and Dengue
- 18th July, Philippine will get 8.1 earthquake, thousands people will die
- The Empire State Building New York will get terror attack in September.
- 13th of September, China will get 9.1 earthquake in Nanning and Hainan, at the same time will get 30 meters Tsunami, millions people will die, the tsunami may go to Japan Directly.
Ngayon natin malalaman kung totoo nga itong propesiya ng taong ito. Anytime and anywhere naman pwede magkaroon ng ganung kalakas o kahina na lindol. Mas mabuting handa tayo anumang oras. Keda mag panic sa isang prediction na wala namang basehan.
***
Update: Mukhang lumindol nga.. lumindol ang career ng bulaang propeta na ito dahil wala man lang nangyaring lindol sa loob ng araw na iyon. Nasa baba ang ebidensya kung saan eh wala man lang nangyaring lindol sa Pilipinas sa loob ng araw na iyon, ang datos na ito ay mula pa sa US Geological Survey at up to date or real-time ang earthquake list na ito..
Tospasa
Minsan talaga nakaka bwisit ang ulan na iyan, nakakasira ng get-up talaga, pero ayoko naman ng mainit. Mabuti na ito kesa pagpawisan ako nang todo. Pero kelangan ko na talaga palitan itong sapatos ko dahil napansin ko na manipis na siya at may kaunting tubig nang pumapasok sa paa ko. Hindi naman ako makabili dahil nga sa oras ng work ko at pagod pa ako sa biyahe, last Saturday sana kaso nga gabi na rin iyon, nung Sunday naman tinamad ako. Hmm.. kelangan bibilhin ko eh yung makapal ang swelas talaga at hindi lumulukot pag na torture na siya sa paglalakad. Ayoko na ulit magpatuyo ng medyas sa office.. nakakahiya, mabuti walang amoy ang paa kundi may comment na naman ako maririnig. Mukha namang mabuti na ang panahon ngayon at sana bukas eh hindi na muna umulan pag papasok na ako. Di bale nang mabasa pauwi wag lang papasok sa work.
Prospect
Met I**** at the MRT Southbound, wala lang. Sana mag-text or call siya within the day. Nakakainis at may kahawig siya kaya naiilang ako sa kanya. Gusto ko pa sana mag-usap kami nang matagal kaso busy siya right now and papunta siya sa Cavite. Siguro next time na lang. Ayoko mag expect pero sana siya na nga hinahanap ko. Weh!
Update: Sabi na eh, iyon ang una at huling kita ko sa kanya.. Nagmukha lang akong tanga.
Update: Sabi na eh, iyon ang una at huling kita ko sa kanya.. Nagmukha lang akong tanga.
Sentimyento
"Living in this kind of world seems to be very physical and sexual.. But everyone gets tired, love and relationship still matter... I know where my heart is :-)"
Ako nga napapagod na rin talaga, sa mga kamunduhan na iyan.. hehe! pero totoo mga sinabi niya, talagang tinamaan ako dun. Maski ako gusto ko na talaga magkaroon ng relationship na magtatagal talaga. Pagod na kasi ako kakahanap yung para sa akin, marami nang nasayang na panahon, nadudurog lang ang puso ko sa bawat pagkakamali na ginagawa ko sa aking buhay. Hindi ko pa talaga kilala ang sarili ko, kung ano ba talaga ang gusto ko at anung mga bagay ang makakapag-pasaya sa akin, nakakalungkot minsan habang napapatingin na naman ako sa mga magkasintahan na holding hands, hugs, kisses etc.
Naiinis ako sa sarili ko bakit sobra kung tanga pagdating sa ganitong bagay. Pero hanggang kailan ako maghihintay for the right person for me, baka magka-uban na ako wala pa rin. Isa pa eh wala akong masyadong kaibigan na nakakaalam ng aking totoong pagkatao. Lalo lang akong nahihirapan sa hindi ko pagsasabi sa iba ng aking mga nasasaloob. Baka mamaya sumabog na lang ito at hindi ko na ma-kontrol ang sarili ko, pakiramdam ko unti-unting lumulubog ang aking sarili sa mga problema, depresyon. Kung sino ka man, sana dumating ka na sa buhay ko.. tulungan mong ibalik ang dati kong sigla at magkaroon ng kulay ulit ang aking mundo.
Ako nga napapagod na rin talaga, sa mga kamunduhan na iyan.. hehe! pero totoo mga sinabi niya, talagang tinamaan ako dun. Maski ako gusto ko na talaga magkaroon ng relationship na magtatagal talaga. Pagod na kasi ako kakahanap yung para sa akin, marami nang nasayang na panahon, nadudurog lang ang puso ko sa bawat pagkakamali na ginagawa ko sa aking buhay. Hindi ko pa talaga kilala ang sarili ko, kung ano ba talaga ang gusto ko at anung mga bagay ang makakapag-pasaya sa akin, nakakalungkot minsan habang napapatingin na naman ako sa mga magkasintahan na holding hands, hugs, kisses etc.
Naiinis ako sa sarili ko bakit sobra kung tanga pagdating sa ganitong bagay. Pero hanggang kailan ako maghihintay for the right person for me, baka magka-uban na ako wala pa rin. Isa pa eh wala akong masyadong kaibigan na nakakaalam ng aking totoong pagkatao. Lalo lang akong nahihirapan sa hindi ko pagsasabi sa iba ng aking mga nasasaloob. Baka mamaya sumabog na lang ito at hindi ko na ma-kontrol ang sarili ko, pakiramdam ko unti-unting lumulubog ang aking sarili sa mga problema, depresyon. Kung sino ka man, sana dumating ka na sa buhay ko.. tulungan mong ibalik ang dati kong sigla at magkaroon ng kulay ulit ang aking mundo.
Teh Week that was
Friday. Dumaan muna ako sa Sm Fairview para tumingin na rin ng sapatos at damit. As usual naabutan ko na naman si Raniel sa may Quantum naglalaro ng Tekken, kulang na lang siguro gawaan siya ng characters dun sa kaadikan, wala ka hindi mo pinakita ang bagong car mo, asensado ka na talaga, kaya lang wrong timing kasi mahal ang gas ngayon, pa convert mo na lang iyan sa LPG haha. Bago umuwi eh nagkita rin kami ni Semaj sa may FCM, usap-usap lang -- hindi pa ako handa sa suggestion mo, wala pa akong lakas ng loob para gawin ang mga bagay na iyon. Inggit nga ako sa iyo at nasabi mo iyon, ako ewan ko kung kelan. Bahala na siguro. Kelangan ng matinding pag-iisip sa bagay na iyan.
Saturday. Tanghali na ako nakarating sa office for overtime work, paano ba naman kasi, inaantay ko ang tawag ng BPI nung umaga (7am) hanggang sa umabot na lang ng 8.30am eh wala pa akong natatanggap na tawag. Bahala nga sila, ayoko talaga nang pinapaantay ako sa wala, ang daming oras na nasayang nung araw na iyon. Kung ayaw nila approve ang application ko, bahala sila. May cellphone naman ako para mag-text or tumawag sila or even i can go personally sa main office nila (which is malapit lang sa workplace), na confirm na naman nila yung lanline ko, hindi pa ba sapat iyon. Asar sila!
Sunday. Dahil sa ulan, hindi man lang ako nakapag lakwatsa man lang kahit sadali, kaya basa lang sa haus, pagdating ng mga 10am eh nagpunta sa Net Cafe para mag update sa mga social networking sites, message boards and even sa job application ng kapatid ko.
Saturday. Tanghali na ako nakarating sa office for overtime work, paano ba naman kasi, inaantay ko ang tawag ng BPI nung umaga (7am) hanggang sa umabot na lang ng 8.30am eh wala pa akong natatanggap na tawag. Bahala nga sila, ayoko talaga nang pinapaantay ako sa wala, ang daming oras na nasayang nung araw na iyon. Kung ayaw nila approve ang application ko, bahala sila. May cellphone naman ako para mag-text or tumawag sila or even i can go personally sa main office nila (which is malapit lang sa workplace), na confirm na naman nila yung lanline ko, hindi pa ba sapat iyon. Asar sila!
Sunday. Dahil sa ulan, hindi man lang ako nakapag lakwatsa man lang kahit sadali, kaya basa lang sa haus, pagdating ng mga 10am eh nagpunta sa Net Cafe para mag update sa mga social networking sites, message boards and even sa job application ng kapatid ko.
Tipid mode
Sa mga nakalipas na mga araw eh grabeng pagtitipid ang naranasan ko na ultimo yung pamasahe ko eh kinakabahan ako kung sapat pa ba siya para makauwi ako. Sana hindi na mangyari ulit iyon sa akin, sobrang bait ko kasi na pati ang pang transpo ko eh nabibigay ko pa sa bahay. Grabe na talaga, mukhang alila na talaga ako sa amin at parang border na lang ang tingin nila sa akin. Hehe! Pero Ok lang iyon sa akin, alam ko namang krisis talaga at hindi pa nakakahanap ng work kapatid ko at nagsisimula pa lang si Papa sa new work niya, kaya tiyaga muna ng ilang buwan, ewan ko pero ako naman ang kawawa kasi yung mga kailangan ko sa sarili ko hindi ko naman mabili. Palagi ko na lang sinasabi sa sarili ko, sana manalo na sila ng lotto para yung sahod ko eh sa akin lang, kahit hindi na ako humingi sa kanila.
Bad Trip na naman
1. Nag alarm nga ako nang maaga (4.45am) at sinabi ko kay Mama na gisingin pa rin ako dahil pag hindi ako nakabangon eh matutulog ako ulit. Mga 6.30am na ako nakaalis which is late na sa usual routine ko.
2. Ang tagal dumating ng jeep sa terminal mga 15 mins na ako nakasakay.
3. Dahil broke ako ngayon, naubus na ang store value ticket ko, napilitin akong makipila (na parang prusisyon sa Nazareno) sa may MRT kung saan siksikan at ang init-init pa, pagpasok sa loob, the usual sardinas sa sikip at halo-halong amoy.
4. Ayoko na talaga kumagat sa drama ng mga tao sa bahay na pagbibigay lang ng pera ang silbi ko sa kanila, na kapag ako naman ang humingi eh ako gagawa ng paraan, naasar talaga ako sa buhay kong ito.
2. Ang tagal dumating ng jeep sa terminal mga 15 mins na ako nakasakay.
3. Dahil broke ako ngayon, naubus na ang store value ticket ko, napilitin akong makipila (na parang prusisyon sa Nazareno) sa may MRT kung saan siksikan at ang init-init pa, pagpasok sa loob, the usual sardinas sa sikip at halo-halong amoy.
4. Ayoko na talaga kumagat sa drama ng mga tao sa bahay na pagbibigay lang ng pera ang silbi ko sa kanila, na kapag ako naman ang humingi eh ako gagawa ng paraan, naasar talaga ako sa buhay kong ito.
Da Yusuwal
Hirap talaga pag walang pera kung kelan mahaba ang pahinga saka naman na walang laman ang bulsa at pitaka mo, kaya as usual tambay na naman sa bahay. Hindi naman ako makaalis kasi umuulan at nakakatamad at mas mabuting masarap na lang matulog pero ayaw ako dalawin ng antok. Kaya napag pasyahan ko na lang na basahin at tapusin na ang book na binili ko last week about Dracula's biography by Florescu and McNally. Marami akong natutunan talaga sa pagbabasa nun at talagang naiba ang pananaw ko at lalo pang lumalim ang pagkakakilanlan kay Vlad the Impaler na hindi kasing babaw nang nababasa lang natin sa mga local books. Kaya naman tuloy pa rin ang pangarap ko na makapunta sa Romania at sumama sa isang Dracula tours na isinasagawa sa bayan nila.
Nung nag Internet naman ako eh the usual din, updates lang ng blog, post sa forums, upload ng mga pics. Medyo nakakaantok talaga dahil walang magawa, hindi ko na alam kung paano papasayahin ang sarili ko talaga. Lahat ata ginawa ko na, kulang lang talaga ng adventures at spice ang aking buhay.
Nung nag Internet naman ako eh the usual din, updates lang ng blog, post sa forums, upload ng mga pics. Medyo nakakaantok talaga dahil walang magawa, hindi ko na alam kung paano papasayahin ang sarili ko talaga. Lahat ata ginawa ko na, kulang lang talaga ng adventures at spice ang aking buhay.
Tanghali Tots
Nakaka-miss rin minsan yung mga dating mung crush nung high school up to sa college. Kumusta na kaya sila? Iniisip kaya nila ako o wala lang.. Kung pwede lang ibalik ang panahon eh gagawa ako ng paraan para pansinin niya ako para matigil na ang "what-if" na umiikot sa isip ko. Hayz, ewan umaasa na naman ako sa wala. Alam ko namang happy na sila sa buhay nila ngayon at lalong lang hindi maganda pagpumasok pa ako sa buhay nila. Ang cute pa rin niya hanggang ngayon at andito siya sa aking cellphone, tuwing gabi pinagmamasdan ko siya at iniisip anu kaya ang buhay namin ngayon kung magkasama pa rin kami.
Nakaka-miss na ring maglaro ng online games, mga ilang taon na ring hindi ako nakakapaglaro dahil na rin sa financial reason, iba na kasi ang priority ko ngayon at medyo sa huli na ang paglalaro pero gusto ko sana kahit once in a while eh alam mo na bumalik ako sa dati kong nakahiligan na bisyo, kesa naman sa sigarilyo at drugs eh mas Ok na dito sa video games pero dapat lahat eh in moderation. Sana nga eh makabili na ako ng PC or even laptop para may libangan ako kahit sa offline games lang.
Nakaka-miss na ring maglaro ng online games, mga ilang taon na ring hindi ako nakakapaglaro dahil na rin sa financial reason, iba na kasi ang priority ko ngayon at medyo sa huli na ang paglalaro pero gusto ko sana kahit once in a while eh alam mo na bumalik ako sa dati kong nakahiligan na bisyo, kesa naman sa sigarilyo at drugs eh mas Ok na dito sa video games pero dapat lahat eh in moderation. Sana nga eh makabili na ako ng PC or even laptop para may libangan ako kahit sa offline games lang.
Currently reading..
Yehey! kahapon dumaan ako sa may Glorietta then napatingin ako sa mga books for sale.. bumaba ako then while browsing natuwa ako dahil andito yung matagal ko nang gustung bilhin kaso mahal; title ng book eh "Dracula: Prince of many Faces, His Life and His Times" by Radu Florescu and Raymond McNally, 4 yrs ago Php 1,500 pa sya pero sa ngayon eh Php 200 na lang kaya naman hindi na ako nag dalawang isip kaya binili ko na, inspired lang siguro ako sa book ni Bram Stoker: Dracula, i want to know more the historical Vlad Tepes (The Impaler) against the novel whereas ginawang inspiration ni Bram ang 15th century Wallachian ruler.
Random
kakabasa ko lang entry na ito.. wala lang,masyado lang akong naapektuhan sa matinding emotions mula sa author; talagang about deep inside ang message ng poem..
A MAN’S BROKEN HEART
I thought I already knew the game of love is all about
Now I get caught in the middle to the game I played out
When a guy loves a man, I told myself be careful at
Boys do cry, not me but him screaming out.
It really hurts loving a man, hidden and forbidden, not accepted nor welcomed
That’s why I’m afraid, when things were getting serious and he’s coming one by one
I love him, he loves me more, I need him, and he needs me more
He’s someone who completes me, but completely I cannot own.
He is sacredly vowed, blessed by god above
We truly love each other, ignoring what’s in store for us
We both found a place, near to each other’s heart
But things came to an end, when I decided to hold back.
After that wonderful kisses, then why I should I leave him
I don’t know why I’m not happy, I want him to set free
He refuses to let of me, and it really kills inside
Coz I want him to stay, but he cannot be mine
I’ve been waited for this moment, to be loved by a man
Who touched my heart and my body, but in my soul I’m a dead man
Full of guilt and worries, now how can we be happy?
If someone is dying, and your better life will be leaving
I’m too ambitious, frustrated by the broken dreams
What’s left is the pieces of hope, deceived now by the dream
He is flared with riches and fame, but he sacrifices them just for me
He’s dying to work all night to build bridges with, me.
There’s isn’t a better way to break somebody’s heart
Hurt can’t be avoided, when love will torn apart
I’m doing this for love unselfishly, so go on now continue your journey
There’s a heaven ahead of you, into hell if you chooses me.
I need to find myself now, whether I’m right or wrong
To face with the fire, knowing I’ll get burn
Fire will surely hurt me, but the traces and scars will help me to be strong
But I hope I could stand it before I completely burned
DAD I’ll be lonely, and sorry to leave you behind
But I’ll be watching you by far, hoping you’ll be fine
Thanks Dad for the moment, for sweetness and being kind
Forever I’ll be thankful, in my heart you’ll be kept inside
Things won’t be the same again, let’s move on with our life
What are left are the memories and the love I failed to give
The love that you gave, which I think I don’t deserve
May the right one will have it and take you as a whole.
It’s hard to pretend I don’t love you, YET I still miss you
Every time my 3310 beeps, hoping that would be you
Forgive me Dad I can’t stand to fight our love, and now I surrender you
I’m not saying goodbye, I’m just standing right behind you
Days had passed without you, and it feels like eternity
Pain in my heart starts fading, but longing ness and guilt still remains
Completely I can’t forget you; every time I close my eyes it reminds me of you
I’m wondering if you feel the same thing the way that I do.
Now were completely gone and I can see you never
We already said farewells and our goodbyes forever
I don’t know how to end this line…or do I really want to?
So I’ll just leave a question, are goodbyes forever?
I thought I already knew the game of love is all about
Now I get caught in the middle to the game I played out
When a guy loves a man, I told myself be careful at
Boys do cry, not me but him screaming out.
It really hurts loving a man, hidden and forbidden, not accepted nor welcomed
That’s why I’m afraid, when things were getting serious and he’s coming one by one
I love him, he loves me more, I need him, and he needs me more
He’s someone who completes me, but completely I cannot own.
He is sacredly vowed, blessed by god above
We truly love each other, ignoring what’s in store for us
We both found a place, near to each other’s heart
But things came to an end, when I decided to hold back.
After that wonderful kisses, then why I should I leave him
I don’t know why I’m not happy, I want him to set free
He refuses to let of me, and it really kills inside
Coz I want him to stay, but he cannot be mine
I’ve been waited for this moment, to be loved by a man
Who touched my heart and my body, but in my soul I’m a dead man
Full of guilt and worries, now how can we be happy?
If someone is dying, and your better life will be leaving
I’m too ambitious, frustrated by the broken dreams
What’s left is the pieces of hope, deceived now by the dream
He is flared with riches and fame, but he sacrifices them just for me
He’s dying to work all night to build bridges with, me.
There’s isn’t a better way to break somebody’s heart
Hurt can’t be avoided, when love will torn apart
I’m doing this for love unselfishly, so go on now continue your journey
There’s a heaven ahead of you, into hell if you chooses me.
I need to find myself now, whether I’m right or wrong
To face with the fire, knowing I’ll get burn
Fire will surely hurt me, but the traces and scars will help me to be strong
But I hope I could stand it before I completely burned
DAD I’ll be lonely, and sorry to leave you behind
But I’ll be watching you by far, hoping you’ll be fine
Thanks Dad for the moment, for sweetness and being kind
Forever I’ll be thankful, in my heart you’ll be kept inside
Things won’t be the same again, let’s move on with our life
What are left are the memories and the love I failed to give
The love that you gave, which I think I don’t deserve
May the right one will have it and take you as a whole.
It’s hard to pretend I don’t love you, YET I still miss you
Every time my 3310 beeps, hoping that would be you
Forgive me Dad I can’t stand to fight our love, and now I surrender you
I’m not saying goodbye, I’m just standing right behind you
Days had passed without you, and it feels like eternity
Pain in my heart starts fading, but longing ness and guilt still remains
Completely I can’t forget you; every time I close my eyes it reminds me of you
I’m wondering if you feel the same thing the way that I do.
Now were completely gone and I can see you never
We already said farewells and our goodbyes forever
I don’t know how to end this line…or do I really want to?
So I’ll just leave a question, are goodbyes forever?
Senti na naman
Tulala na naman ako at nakatingin sa kawalan habang nakasakay sa tricycle at papunta na sa shop ng ka-berks ko dito sa may highway. Iniisip na naman ang kalagayan ko ngayon kung bakit hindi ako masaya sa buhay ko ngayon. Nakakalungkot na pakiramdam ko lalo na sa office na nag-iisa lang ako, na hirap akong makihalubilo sa ibang tao, iba kasi ang interest ko sa kanila, hindi ko man lang malabas ang aking mga problema at mga hinanakit sa buhay, kaya pag naiisip ko mga iyon, napapaiyak na lang ako sa sarili at kinikimkim ko na lang sa sarili ko. Hindi ko pinapakita sa kanila ang aking kalungkutan at mga problema dahil wala naman silang pakialam at may sarili rin silang mga problema. Hirap magsabi dahil wala akong tiwala sa kanila, na hinahanapan lang nila ako ng butas para ipahamak. Pasensya na at ito ang iniisip ko pero pareho naman tayong (mga tao sa office..) walang ginagawang effort para magkalapit at magkausap tayo nang mas malalim pa. Hayz.. napapagod na po ako minsan sa buhay, kung bakit ganito ang kinahahantungan ko ngayon, kung bakit sobrang lungkot ko, kung bakit wala akong nakakasama sa buhay kung saan pwede ko i-share ang aking nasasaloob, mga achievements, frustrations.. Hanggang kelan ba akong ganito.. kelan kaya ako sasaya.. Kelan kaya ako magiging kuntento sa buhay.. Minsan naisip ko na sana namatay na lang ako para matapos na itong paghihirap na nararamdaman ko ngayon, naaawa ako sa sarili ko dahil hindi ko man lang matulungan ang aking sarili sa mga araw-araw na problema at mga obstacles na dumarating sa aking buhay.. Sana dumating na ang hinihintay ko na makakasama ko sa buhay.. puro failed relationships ang nararanasan ko.. sana nga this time.. makita ko na siya!
Ow Pi
Minsan nakaka-OP lang talaga sa office lalo na ngayon pag naguusap sila at biruan sa mga pamilya nila, wala lang; hindi ko lang masakyan yung mga jokes nila minsan kaya tumatahimik na lang ako. Ewan ko maski sa mga interest or hobbies ko hindi rin ako maka relate sa kanila kasi mukhang ako lang mahilig sa mga sci-fi at video games alam mo na naaiba ang mindset kapag may own family na. Iba na ang focus nila at level nang pakikipag halubilo at biruan. Pero Ok lang iyon work naman talaga ang habol ko at yung personal side eh add-ons na lang iyon. Kaya siguro napapansin nila minsan eh hindi ako nakikipag usap sa kanila, kasi alam mo na, iba kasi pag pareho kayo nang interest, mas lalong makakapag open sa mga usapan na related sa interest nyo. Ewan ko medyo nahihirapan ako rin minsan makipagusap sa kanila, saka na lang ako nakakahinga ng maluwag kapag pauwi na ako at nagiging anonymous na naman sa lahat. Sensya kung medyo magulo ang entry ko ngayon. Medyo nakakasawa na rin kasi ang buhay ko ngayon, wala nang bago. Gusto ko ng adventure hindi ko naman alam kung anung klase. Bahala na...
Anu na
Pasensya na at medyo hindi ako nakakapag update sa aking blog ngayon, medyo tinatamad lang ako nang kaunti sinamahan pa ng bagyo na yan kung saan eh ganado pa naman ako mag update eh saka naman nag brownout sa amin. Lalo na yung nangyari sa Toycon last June 14 kaso hindi ko pa nakukuha ang mga pics mula sa ka-berks ko. Nakaka-apat na buwan na rin ako dito sa Chase and sana nga magtagal ako dito dahil maganda naman ang performance ko dito, yun nga lang minsan naiisip ko na nakakasawa na minsan ang work pero kagaya rin naman ito sa ibang job ko na paulit-ulit rin, iyon nga lang maganda ang system at employee relations nila kaya satisfied ang mga peeps dito. Mula rin nung nakakapag wap ako through Globe eh walang tigil na ang access ko sa YM at YMail!, na upload ko na rin mga pics ng naging crush ko nung college pa ako, wala lang.. sana nga naging kami pero hindi na ako umaasa, tama na sa akin na andyan sila and in good terms kami.
He Says
one of the mushiest blog entry na nabasa ko.. thanks Yohske.. naalala ko na naman college crush ko.. sana happy siya ngayon!!
And then, you crossed my mind. Just like that. You crossed my mind. Reluctantly, I typed in something — your name. My fingers spelled it correctly. Yep, the file opened.
Good thing I thought of you first. Right now, my fingers are still stammering your name. They used to shout it out loud. Two years ago. I’ve had many passwords after you. (My fingers missed typing your name.)
-The Second Password, Yoshke
And then, you crossed my mind. Just like that. You crossed my mind. Reluctantly, I typed in something — your name. My fingers spelled it correctly. Yep, the file opened.
Good thing I thought of you first. Right now, my fingers are still stammering your name. They used to shout it out loud. Two years ago. I’ve had many passwords after you. (My fingers missed typing your name.)
-The Second Password, Yoshke
Pirmi
Sa loob ng 2 araw (Sabado at Linggo) eh walang nangyari sa buhay ko at isa sa mga walang kwentang araw, dahil hindi man lang ako lumabas ng bahay at nakapag Net kagaya ng regular na routine na ginagawa ko pag mga ganung araw. The usual stuff na pinaguusapan sa family, problema na naman sa pera. Lalo na't pinagiisipan naming wag muna magpatuloy sa pag-aaral itong bunsong kapatid ko dahil hindi ko talaga kaya ang mga gastos lalo na't sa kuryente at tubig pa lang malaki na ang nakakain at kelangang tapalan ang tindahan namin dahil isa ito sa mga ikinabubuhay naming pamilya. Nakakaawa tingnan na butas butas ang tindahan namin dahil nga sa walang pera na pambili ng mga paninda. Kaya ayoko rin pumirmi sa amin dahil hindi ko maiwasang kumain nang kumain kaya ang laki-laki ko na ngayon at kailangan nang magbawas. Sana hindi na maulit na buong araw eh nakatambay lang ako sa haus. Wala rin kasi akong makakasama sa labas kaya nakakatamad din pati na rin sa panahon natin na sobrang init.
Sa wari ko
Nakakatamad minsan sa office lalo na't walang ginagawa kami ngayon. Pero mas ok na ito kesa mag undertime kami. Marami tuloy akong naiisip ngayon. Maraming mga pangyayari ang hindi ko mailagay sa blog ko because of personal reasons. Mabuti pa nga ang iba at nasasabi nila sa blog nila ang mga bagay na sensitive. Kanina nag miskol pa si ***, nakakainis naiisip ko na naman kung sana maging kami na lang, wala lang ang bait niya kasi at talagang pinapakita niya na mahal niya ang syota niya ngayon. Ako naman kasi medyo mababaw lang ako minsan, sabihan lang ako na "Mahal kita", biglang bumibilis tibok ng puso ko. Ewan, siguro isa iyon sa mga hinahanap kong traits sa isang partner, kasi kadalasan ako na lang ang gumagawa ng paraan or moves; sana this time naman siya naman ang gagawa at ipadama sa akin na mahal niya talaga ako. Naka ilang failed relationships na rin ako for a couple of years, parang ayoko na minsan at mamundok na lang ako hanggang sa pagtanda. Wala naman kasi akong nahahanap or nagpapakita ng motibo, hindi naman siguro ako ganun kapangit para hindi nila pansinin. hehe! Ewan ko ba siguro dahil suplado ako minsan kaya nakaka-intimidate. Kaya pag-uwi sa work mas prefer ko ang mag-isang maglakad, para magisip-isip, maging sentimental. Sana'y na naman akong mag-isa, kakayanin ko naman siguro at state of mind lang itong nararamdaman ko. Halo-halo pumapasok sa isip ko ngayon, parang gusto ko pumunta sa isang isolated na lugar, mag self-reflect. Ayoko ng buhay ko ngayon, hindi ako makakilos, walang kalayaan, parang wala akong pagpipilian. Hayz.. mahirap kausapin naman ibang tao, wala siguro akong kwenta talagang tao. Thoughts ko lang naman iyon, baka mamaya mawawala na rin ito. Pasensya na sa lahat at eto na naman ako.
Porma
Kagabi medyo nag senti na naman ako nang kaunti habang pauwi sa may MRT, wala lang medyo nainggit lang ako nang kaunti dun sa nakatabi ko sa MRT, kasi ok at astig ang porma niya at talagang agaw pansin, mukhang mayaman talaga hehe. Bumaba na naman ang self esteem ko dahil dun, sinasabi ko sa sarili ko na wala kang kwenta at hanggang diyan ka na lang, kelan ka pa kaya makakapag ayos nang ganun, ni hindi man lang makapag ipon para sa sarili ko.Naawa ako sa sarili ko, hanggang dito na lang ba ako hanggang sa tumanda ako.
Litanya
Tuwing umaga na lang lagi na lang naglilitanya si Mama sa amin kung gaano kahirap ang buhay at kung nakakaahon pa ba kami dito. Medyo nakakasawa na kasi, hindi ko alam kung sino ang sinasabihan niya kasi bago umalis sa work lagi na lang iyon naririnig ko, ito kasing kapatid ko ilang taon nang walang work dapat man lang eh magkusa na siya habang si Papa eh naghahanap pa rin. Hindi ko talaga kaya mag-isa na ilagay sa aking balikat ang mga araw-araw na gastos sa bahay lalo na't paparating na naman ang pasukan at dagdag gastos na naman ang araw-araw na allowance ng mga kapatid ko. Sana'y nga dumating ang araw na nakangiti na si Mama tuwing umaga at hindi purong simangot na lang palagi.
Wala na..
Last Monday wala na kami ni B (baby koh), siguro hindi talaga kami para sa isa't isa. Nagtatampo lang ako kasi nung nagkita kami last Sunday,puro text ang ginagawa niya at ibang sim card pa ang gamit niya, ako pa naman, mas gusto ko na mag tetext ako sa kanya ng mga sweet tots pero hindi naman niya natatanggap. Sabi ko eh kaunting oras mo lang naman ang hinihingi ko pag nagkikita tayo, kung pwede eh wag na muna siya mag text at ituon niya ang atensyon niya sa akin kahit mga ilang oras lang naman, tapos hindi pa niya magawa. Sabi niya hindi niya kaya ang demand ko sa kanya, naisip ko dati nung nililigawan ko pa siya na handang siya at ako na mag adjust para tumagal ang relation namin tapos sa simpleng bagay na iyon, hindi pa niya mabigay. Bakit ganun siya, sa totoo lang ayoko magalit sa kanya, pero naawa ako sa sarili ko na nagmumukhang tanga sa kanya. Hindi man lang niya iniisip ang side ko kung bakit ako nagkakaganun, basta siya kung anu lang ang side niya, iyon lang pakikinggan niya. Siguro hidi talaga kami para sa isa't isa. Sana nga makahanap na ako nang totoong nagmamahal sa akin.
Semaj
Last Sunday nakipagkita ako sa isang co-blogger and this is my first time (supposedly sina Kuya Ymir at Jeff sana ang gusto kong kitain kaso walang time at hindi ko alam kelan sila free), since malapit lang naman kami sa Fairview area sa QC, kaya naman dumiretso na ako dun. At around 11am eh nagkita na kami ni Semaj, iba talaga pag nasa picture kesa sa personal hehe! Medyo maitim sya nang kaunti at pawis na pawis, paano ba naman eh kainitan ng araw eh naglalakad lang. Kumain lang kami sandali sa may food court, usap-usap tungkol sa blogging parrticulary yung mga entry na medyo malabo sa akin at pinakatago-tago pa niya. Ayun buti naman eh may tiwala siya sa akin para sabihin ang mga bagay na iyon, pati mga frustrations niya, problema sa haus and school and other thoughts na mas mabuting wag na lang sabihin hehe! Then tuloy namin kwento sa overpass malapit sa area ng North Fairview, malamig kasi dun at medyo tanghaling tapat kaya ok ung lugar, usap ulit tungkol sa ibang bagay. Then alam nyo na ang kasunod dun. Mga 3pm napagpasyahan naming umuwi na at magkita na lang ulit next time pag libre ako.
Indiana Jones and the Kingdom of Crystal Skull
Famed archaeologist/adventurer Dr. Henry "Indiana" Jones is called back into action when he becomes entangled in a Soviet plot to uncover the secret behind mysterious artifacts known as the Crystal Skulls.***
Waaa.. napanood ko rin sa wakas ang next installment ng Indiana Jones series, kahit medyo matanda na si Harrison Ford eh kaya pa naman nya at may justice pa rin ang pag portray niya ng role, hindi ko nga nakilala si Cate Blanchet dun sa Indie siya pala ang Irina Spalko. Ok pa rin ang adventures niya, trademark na talaga niya ang mga ancient civilizations at mga mysteries behind it. Hindi ko talaga nalaman kung anu ang crystal skull na iyon hanggat sa dulo eh iyon pala ang skull ng isa sa mga 13 alien leaders na bumaba sa Earth to help humans sa agriculture etc., hindi sila makaalis dahil nanakaw ang skull at kelangang ibalik iyon sa dating pwesto niya. Ok yung mga special effects lalo na dun sa falls, breathtaking talaga. Sana nga eh may netx sequel pa siya, this time anak na ni Indiana Jones.
Magastos
Kahapon eh nagpunta ako Mangaholix Mangamania EB (after hindi mag text sa akin ang aking baby hmp!), almost 11am na iyon at buti na lang eh isang sakayan lang siya mula MRT-Taft. Waaa. First time ko sa Mall of Asia kaya hindi ko alam kung san ba ang SMX Convention Center, dumaan pa ako ng ilang annex ng MOA para makapunta dun. Mahaba ang pila bago nagpapasok sa event. Maski sa loob eh hiwalay ang pila ng guys sa girls, si Popoy una kong nakita at hinanap pa niya ang ibang Mukamo Forumers na supposedly eh magkakaroon ng EB nga pero naging informal ang nangyari dahil kaunti lang at ayaw pa ata magpakita ng iba. Hmp!
Then at around 1pm habang nasa loob na ng Mangaholix event eh saka naman nag text itong baby ko at kakagising lang niya, hindi niya sinabi sa akin na may work pa pala siya nun, eh hindi ko naman alam kaya nag sorry ako sa kanya sa mga sinabi ko sa text nung mukhang tanga na ako kaka-antay sa kanya, ayun usap usap sa text then napag desisyunan na magkita muna kami sa MOA at tingnan muna kung may Non-IMAX cinema ba dun (kaso napansin ko wala ata eh ewan ko lang kung meron), then ayun we decided ulit na sa Megamall na lang pumunta, una pa nga balak niya Caregiver ang papanoorin pero gusto ko talaga Indiana Jones, pareho kaming contrast when it comes to movies, ako gusto ko action, anime pero siya hindi ko alam kung mapili lang ba talaga siya sa mga panonoorin niya.
After manood eh kumain muna kami stroll nang kaunti tumingin muna sa Cyberzone specifically sa Sony area dahil balak ko talaga that time na bumili ng memory disk kahit mga 1GB lang para may storage ako ng mga document files ko lalo na ang mga scanned na school credentials, employement certs etc. Mga 10pm na kami umalis sa mall. Marami kaming napagusapan pero sa amin na lang iyon. Hehe! Magastos talaga pag may ganitong date kaya iniisip ko pa kung tutuloy ko pa ba. Umiiyak ang bulsa ko kasi.
Then at around 1pm habang nasa loob na ng Mangaholix event eh saka naman nag text itong baby ko at kakagising lang niya, hindi niya sinabi sa akin na may work pa pala siya nun, eh hindi ko naman alam kaya nag sorry ako sa kanya sa mga sinabi ko sa text nung mukhang tanga na ako kaka-antay sa kanya, ayun usap usap sa text then napag desisyunan na magkita muna kami sa MOA at tingnan muna kung may Non-IMAX cinema ba dun (kaso napansin ko wala ata eh ewan ko lang kung meron), then ayun we decided ulit na sa Megamall na lang pumunta, una pa nga balak niya Caregiver ang papanoorin pero gusto ko talaga Indiana Jones, pareho kaming contrast when it comes to movies, ako gusto ko action, anime pero siya hindi ko alam kung mapili lang ba talaga siya sa mga panonoorin niya.
After manood eh kumain muna kami stroll nang kaunti tumingin muna sa Cyberzone specifically sa Sony area dahil balak ko talaga that time na bumili ng memory disk kahit mga 1GB lang para may storage ako ng mga document files ko lalo na ang mga scanned na school credentials, employement certs etc. Mga 10pm na kami umalis sa mall. Marami kaming napagusapan pero sa amin na lang iyon. Hehe! Magastos talaga pag may ganitong date kaya iniisip ko pa kung tutuloy ko pa ba. Umiiyak ang bulsa ko kasi.
Subscribe to:
Posts (Atom)
