Jinji at Training pa rin!

Nagdaan na naman ang isang linggo ng training namin sa production area, sa ngayon marami pang mga issues ang lumalabas about sa documents at mga application softwares kaya hindi pa talaga completely functional ang process namin pero kahit paunti-unti eh makakapag-adapt na rin kami sa ganitong environment. Stress free ang workplace kasi hindi ganun kahigpit ang mga TL and Sups dito sa work. Makikita pa nga sa kabilang account eh may quiz time pa sila at may reward ang makakasagot ng tama. Sa ngayon eh behave pa kami pero siguro ilang months pa eh kasing kulit na rin kami ng ibang accounts sa floor namin.

Sa ngayon marami na akong ka-close sa area, lalo na yung mga katabi ko lang; pasensya na tlaga sa iba at hindi ko ma-memorize ang name nila. hehe! Pati na rin sa mga vets run sa account namin (kaunti lang nga sila at wala pang 20 ata sila at 3 months pa lang ang account namin), magandang opportunity ito for growth kasi bago pa lang ang account pero hindi naman nadadaan ang lahat nang ganun kadali na lamang, siyempre you have to prove na "worth" talaga ang pag-hire nila sa iyo, sa dinami-dami pa naman nang nag-aaply dun eh kami lang ang napili ng aming Manager. Sana nga eh madali lang nga sa amin ang susunod pang mga araw at sa 4th week ng March eh Live na talaga kami kaya kailangan ngayong mga natitirang weeks eh explore talaga at hanap ng ways paano mapapabilis ang production at mga shortcuts sa ibang applications.

Wala pa nga kaming pics sa Friendster kaya nman si Diane eh pinapadala ko ng digicam para may pic kami ng batch namin bago pa man maging busy na ang lahat. Kaya lang minsan nakaka-bored sa lugar pero kahit papano eh na-divert ko naman siya, browse lang ako sa Intranet sites ng company, tingin-tingin sa corporate data, managements and other resources. Ang tagal nga ng sweldo time, treat ko siguro sarili ko pag nakuha ko na yung sahod ko, tutal pinaghirapan ko naman iyon, ewan ko lang kung sasama ba ako sa usapan na alam mo na post birthday celebration ng mga nag-birthday ng February (marami kami take note! pati na ang Manager namin eh Feb rin!). Basta bahala na siguro, bayad muna sa mga utang then saka na mga yan. Hehe!

On the other scene..

Wala lang medyo nagpaparamdam na naman si ex-"M" sa akin pero friends pa rin naman kami at wala namang naging bitter, naging isip bata lang siguro ako nung sinabi ko na "I have to move on..", pinalipas ang emotional stress na iyon at Ok na ako ngayon at yayain ko nga siya after sahod time para watch ng movies, window shopping, malay mo dba maging kami ulit (pero hindi na ako umaasa pa! mas Ok siguro na ganito na lang muna ang setup), pero another thing, si "I" na dati ko nang textmate eh biglang nagparamdam rin at nakuha ko ang bago niyang cp# kaya ayun text-text, wala pa rin siyang syota right now (and even up to now kamo since nawala na ang communication namin!)

Hmm! type ko pa rin siya naman, and malay mo maging positive this time. Kaya nga ang gulo ng lovelife ko ngayon, siguro kailangang kalimutan na ang nakaraan at subukan itong bagong prospect.. ewan ko, hindi pa naman kami nagkikita talaga ni I and baka sa katapusan ng buwan na lang siguro just in case. Ah basta bahala na siguro, kakanta na lang ako ng "Pakisabi na lang..", hayz career muna siguro bago lovelife. Amp! Sige iyon na lang muna. Hanggang sa muli

Jin turns 26

Happy Birthday nga pala sa akin kahapon (February 27), tumatanda na talaga ako. Wala lang normal day lang. Salamat sa mga nakaaalala sa aking kaarawan, hindi pa huli para magbigay ng regalo.

Jinji Syndrome

Salamat nga pala sa mga visitors around the world.. talagang epidemic na si Jinjiruks!!

2008 Philippine Holidays Update

PGMA issues Proclamation No. 1463 setting the dates of 2008 regular and special holidays

President Gloria Macapagal-Arroyo has issued Proclamation No. 1463 setting the specific dates of movable holidays as mandated by Republic Act No. 9492 which rationalized the celebration of the country’s holidays.

President Arroyo signed the proclamation on Feb. 18, the day she declared Feb. 25, 2008 (Monday) as a Special (Non-Working) Day nationwide to mark the 22nd anniversary of the 1986 EDSA People Power Revolution.

R.A. 9492 provides that holidays, except those which are religious in nature, are moved to the nearest Monday unless otherwise modified by law, order or proclamation.

This year, the following regular holidays shall fall on the following dates:

• Maundy Thursday (March 20, Thursday);
• Good Friday (March 21, Friday);
• Araw ng Kagitingan (April 7, Monday nearest April 9);
• Labor Day (May 1, Thursday);
• Independence Day (June 9, Monday nearest June 12);
• National Heroes’ Day (Aug. 25, last Monday of August);
• Bonifacio Day (Dec. 1, Monday nearest Nov. 30);
• Christmas Day (Dec. 25, Thursday); and
• Rizal Day (Dec. 30, Tuesday).

Meanwhile, the Special (Non-Working) Holidays for 2008 shall fall on the following dates:

• Ninoy Aquino Day (Aug.18, Monday nearest Aug. 21);
• All Saints’ Day (Nov. 1, Saturday);
• Additional Special (Non-Working) Day (Dec. 26, Friday);
• Additional Special (Non-Working) Day (Dec. 29, Monday); and the
• Last day of the year (Dec. 31, Wednesday).

As for the Muslims’ observance of Eidul Fitr, President Arroyo ordered the Office of Muslim Affairs (OMA) to inform the Office of the President (OP) “on which day the said holiday shall fall.”

The President said another proclamation shall be issued declaring the Eidul Fitr date as a national holiday for Muslims “after the appropriate date of the Islamic holiday has been determined in accordance with the Islamic calendar (Hijra) or the lunar calendar, or upon Islamic astronomical calculations, whichever is possible or convenient.”

The President tasked the Department of Labor and Employment (DOLE) to promulgate the implementing guidelines for Proclamation 1463.

source: Gov.Ph news

I love Chase :)

Musta. Mukhang magpo-post na lang ako sa blog ko on a weekly basis from now; dahil na rin wala na rin akong time makapag-Internet dahil sa sobrang busy at dedication ko sa training period ko sa JP Morgan Chase. Pero sulit naman talaga at worth ang paglipat ko sa company na ito.

Monday - Supposedly eh ito ang start ng training pero Holiday sa US (President's Day ata - bank holiday) kaya nalipat ng araw.

Tuesday - Formal start ng training period (namin 9induction), ang rami pala namin (around 27 ata), sa may 24/F ata ng PhilamLife ang induction area. Nagpakilala lang ang mga managers ng iba't ibang department na kelangan namin ma-meet just in case may mga questions and queries related to them like the IT, Security, HR and Operations. Wala akong masabi napaka thorough ng information and handouts na mga binigay nila, as in elaborated talaga and hindi mo na kelangan pang magtanong. At the start eh Nagpakilala ang aming Operations Manager (which is Sir Darwin), masyado lang akong na-inspired sa job history niya, imagine at the age of 26 eh manager na siya), si Ms Judith na napaka accomodating at joker talaga at lakas ng PR power. Then we tackle the benefits, health cards, other work related matters. Marami pa sana akong gustong sabihin kaso medyo mahaba na at in general iyon ang mga nangyari.

Wednesday - Friday - Ayun sa training room/class sa 27/F na kami na designate. Ok naman ang lugar cozy and little bit cold, hindi pa naman ako nakakapag-dala ng jacket kasi ang init sa labas at nakakatamad (tanghali kasi ang start ng klase), at class mismo, grabe talagang gumagastos sila ng mga paper as handouts/aids for every topic (alam ko recyclable naman at nagagamit ulit), at saka for every right answer during discussions eh may reward na foods, which is quite motivational talaga. Ok magturo sina Ms Judith and Wilma (nahati na ang class kasi marami nga kami), proud naman ako kasi kami ang pioneer batch ng account na iyon under Home Lending Department ng JP Morgan at second batch kami sa Department na iyon. Kaya todo naman ang pag-iintindi ko sa mga lessons (kahit medyo wala akong experience sa area na iyon), I'm doing my best naman para maintindihan ang ibang ibang terms and loan procedures and sana ma-endure ko pa at maging masaya ang mga susunod na training days with them.

Dumagdag na naman ang circle of friends ko sa paglipat ko sa JP Morgan, yung mga kasabayan kong batch siyempre.. buti na lang nga at marami kahit papano ang mga boys kaya nakakapag bonding minsan lalo na pag breaktime at sabay kain sa pantry ng 24/F (thank you sa free iced tea/coffee na talaga naabuso ko naman minsan hehe!), sana nga pagbaba namin sa operations area eh marami pa kaming maging kakilala lalo na ang mga vets sa ibang departments and accounts. Excited na rin ako sa payroll kahit medyo malayo pa, yung Chase jacket grr.. i need to get that as well as caps and other apparel, wala lang; ganito talaga pag proud ka sa company mo at alam mong binibigay nila ang lahat para sa satisfaction ng employee and in return we give that favor sa pagtaas at buti ng job performance/productivity. Amen! That's why kahit at this early point.. I really love Chase!!!

Wish List / Book

Dracula, Prince of Many Faces : His Life and His Times
written by: Radu R Florescu, Raymond McNally

Dracula, Prince of Many Faces reveals the extraordinary life and times of the infamous Vlad Dracula of Romania (1431-1476), nicknamed the Impaler. Dreaded by his enemies, emulated by later rulers like Ivan the Terrible, honored by his countrymen even today, Vlad Dracula was surely one of the most intriguing figures to have stalked the corridors of European and Asian capitals in the fifteenth century. In this definitive biography covering Vlad Dracula's life and subsequent legend, readers will discover that life can truly be more terrifying than fiction.

Weak and Strong

Emotional: This cycle tracks the stability and positive energy of your psyche and outlook on life, as well as your capacity to empathize with and build rapport with other people.

Intellectual: This cycle tracks your verbal, mathematical, symbolic, and creative abilities, as well as your capacity to apply reason and analysis to the world around you.

Physical: This cycle tracks your strength, health, and raw physical vitality.

Mastery: This is the composite of the Intellectual and Physical cycles. Mastery encompasses your ability to succeed at tasks and to obtain what you desire. This cycle also tracks athletic ability and the focus required to learn physical skills.

Passion: This is the composite of the Physical and Emotional cycles. Passion encompasses your motivation to act, and the drive that allows you to continue a difficult pursuit. This cycle also tracks sexuality in its purest form.

Wisdom: This is the composite of the Emotional and Intellectual cycles. Wisdom encompasses your understanding of the world, your role in it, and the things that are truly important to your life. This cycle also tracks the presence of mind that you need to make crucial decisions.

***

Hayz.. kagaya nang naka-indicate sa biorhythm chart ko para talagang wala akong gana ngayon at bukas eh mas lalong critical pa dahil nag reach sa zero line ang physical at emotional wave ko, kaya siguro kahapon eh walang katapusan ang pagbahing (sneeze) ko sa amin, na namumula na ang ilong ko kakakamot, allergic kasi ako masyado sa dust pero hindi naman sa hair ng cat. Hindi tumigil iyon hanggang gabi at basa na ang facetowel ko sa sipon hehe! Buti naman kaninang umaga eh medyo ok na ako.

Pero nakakatamad pa rin ang araw na ito, parang walang nangyayari sa buhay ko ngayon at parang napakatagal ng Martes kung aantayin mo. Tapos makulimlim pa which adds to the mood pa ng buhay ko. Ewan ko, siguro kulang lang ako sa thrill of an adventure siguro or kelangan lumabas naman ako sa kweba ng Montalban at lumanghap ng polluted na hangin sa ibang lugar. Balak ko sana dumaan sa tulay kahapon para magpahangin pero naunahan ako ng katamaran. Tsk tsk. Ganun ako dati nung nasa San Jose pa kami nakatira pag hapon dadaan ako ng tulay para manood ng paglubog ng araw at ang damhin ang hangin mula sa ilog.

Kagabi eh medyo late na ako nakatulog kasi mga hating-gabi na nakauwi ang tatay ko at may dalang isda mula sa kliyente nila na kakilala naman niya, ayun puro tilapya, wala naman akong choice kundi iyon ang kainin kahit hindi ko hilig talaga ang isda kundi tokwa at gulay sa ngayon medyo nakakasawa na kasi ang baboy talaga at mukhang narating ko na ang "satiation point" ko doon at iwas cholesterol muna para healthy kahit papano.

Ok yung palabas sa Ch.7 kagabi yung nanalo ng prize sa New York Festival ata, dun naman ako bilib sa 7 kahit medyo Kapamilya kami eh talo talaga ang 2 sa current affairs program ng 7 masyado na kasi silang tambak sa entertainment na hindi ko naman tipo talagang panoorin at sayang lang sa oras, and yung title ng documentary eh Iskul ko number 1 ni Sandra Aguinaldo.. Sana eh magsilbing modelo ito ng iba pang mga paaralan at ng mga estudyante na maswerte pa nga sila at kahit papano eh lahat ng pangangailangan nila eh natutugunan samantalang ang mga batang ito eh todo ang pagtitiis at sikap para lamang makapagtapos ng pagaaral at kahit salat sila sa mga pangunahing kailangan sa iskwelahan eh natutugunan pa rin nila ito at nagiisip ng paraan para matugunan ang mga ito, sana nga eh bumuhos pa ang tulong hindi lang sa lugar na ito kundi sa iba pang depressed area sa probinsya.

Who would think that the country’s number one elementary school is located on a mountaintop in one of our poorest provinces?

The Sindangan Elementary School of Southern Leyte surprised everyone when it topped the 2006 National Elementary Achievement Test (NEAT) given by the Department of Education. Sandra Aguinaldo meets the students and teachers of this quaint rural school, and documents exactly how Sindangan became the top elementary institution, at least in terms of test performance, in the country.

Much of its success can be attributed to Teacher Lea Gabriel. Teacher Lea herself grew up in Sindangan. She then moved to Manila, working as a domestic helper in order to send herself to college. When she decided to return to Sindangan to teach, she made sure that her students would get the best possible education she could provide. Teacher Lea would use games to teach math to her students. She would also make creative visual aids, spending out of her own pocket.

But many of her bright students will never even make it to high school because of poverty. After their elementary graduation, many of the boys go straight to work in the rice fields, while the girls go off to Manila to apply as house maids.

Currently Watching

Brothers and Sisters is about a collection of five enmeshed and somewhat damaged adult siblings and their strong but passionately devoted mother, Nora Walker (Oscar and Emmy Award winner Sally Field). The Walkers' lives have not been without challenge; romance, parenting, divorce, infidelity, addiction, war and even death have pushed each of them to the limit, but they continue to work toward living their lives as individuals, while loving each other unconditionally and trying to maintain some semblance of normalcy after the loss of their larger-than-life family patriarch, William Walker.

Eldest sibling Sarah Whedon (Emmy Award nominee Rachel Griffiths) is a mother of two who left a prestigious corporate job to spend time with her family and run Ojai Foods. After finding the business in ruins, she fights to salvage what's left of her failing marriage and keep Ojai alive. Kevin (Matthew Rhys) is an openly gay lawyer who is cautiously learning about love while keeping the family out of legal trouble. Loyal middle brother Tommy Walker (Balthazar Getty) struggles to provide the emotional support needed by his beautiful wife, Julia (Sarah Jane Morris), and their vulnerable newborn daughter, Elizabeth, while risking everything to open a winery with his father's lifelong mistress, Holly Harper (Patricia Wettig). The baby of the family, Justin (Dave Annable), struggles with war trauma and addiction, while Kitty (Calista Flockhart) hits the campaign trail alongside Republican presidential candidate Senator Robert McCallister (Rob Lowe) - her boss and fiancé.

***

I know hindi ako ganun kahilig sa drama na mga palabas, pero wala lang parang nakaka-relate lang ako sa palabas na ito, kahit sabihin mo medyo nakakaantok minsan ang palabas may mga moments/episodes na talagang medyo napapa-senti na lang ako bigla at naiisip ko na somewhat pareho ng kalagayan ng mga character sa TV series na ito, alam mo na mga obstacles na dinadaan sa buhay, struggles and kung paano nila na-overcome mga ito and stay as one family pa rin. Ayoko nang gawin pang specific pero talagang attached ako ngayon sa panonood ng palabas na ito. Pag family talaga ang paguusapan medyo lumalambot tayo at nagiging emotional.

Mainit

Kahapon sobrang busy talaga ako sa pag-alis dito at doon, wala lang parang nagkasabay-sabay kasi ang mga lakad ko kahapon at hindi na nga ako nakapag pahinga man lang, after kasi mag-net eh mga tanghali na iyon eh kikitain ko si Kuya June at samahan niya ako sa officemate ko sa may Sports Center habang siya naman eh naghahanap ng swimming gears para sa anak niya mga 3pm pa naman ang usapan namin ng kasama ko pero nakarating ako run mga 2.30pm kaya na-text ko na siya na magkita na lang kami sa McDo sa tapat lang then ilang minutes lang eh andun na siya.

Then usap muna at bili na kami ni Kuya June then at around 4.30pm eh umuwi na ako dahil nga makikipag-kita naman ako sa isa ko pang friend sa may MegaMall yun na nga medyo hindi na ata ako aabot kasi nanood pa ako ng Naruto (ang sama ko talaga!), 6.30pm ang usapan pero what time na ako naalis sa haus mga 6pm at sumabay pa ang trapik; ang malas ko nga naman that time talaga oh, nakakahiya tuloy kina Mark kasi may kasama pala siya at na-delay ang lakad nila dahil sa akin kaya naman eh todo ang sorry ko sa kanya, buti na lang at mabait siya at mga kasama niya, wala lang kaunting kwento lang sa mga nangyari sa ibang kasama namin, plan nga eh kung nalalayuan sila sa meeting place sa Mega eh sa may Southmall na lang tutal halos lahat naman sila eh sa Cavite nakatira medyo dehado sa akin pero Ok lang sana nga this March eh matuloy na.

Pati na rin nga sa real property tax sa bahay namin eh nabayaran na ni Mama at nakuha na rin niya ang Voter's ID namin dyan sa munisipyo buti na lang kamo at naibigay pa kasi hindi na kami umaasa pa dahil sa tagal ng pag process nun, isa pa yan sa mga nagpaabala sa kanila sa pagkuha ng pera sa Western Union, amp tlaga.. kulang na lang eh yung mapping ng haus mula sa isang surveyor at makakapag re-structure nas kami ng loan sa Pag-ibig ulit.

Kanina eh medyo nag-init lang ng kaunti ang ulo ko sa mga text messages nila Luz at Jeth sa akin regarding sa process ng clearance, para kamong bumalik ako sa kolehiyo ulit sa dami ng department na pipirma para lang sa clearance, at kailangan pang sunod sunod siya at may araw kung kelan lang sila pipirma and one more thing eh may "bayad" pa kamo ang locker na kung saan eh halos hindi ko naman nagamit talaga, kapal talaga ng mukha ng mga yan; naaawa lang tuloy ako kay Luz (isa sa mga unang nag resign sa batch namin), kasi pabalik-balik siya at kung minsan eh wala namang pipirma kahit pa kamo andyan na sila at umaabot pa siya ng 1am ng madaling araw para pirma.

Jin's Dilemma

Supposedly eh last day ko ngayon sa work pero medyo nakakatamad na rin kasi pumasok at isa pa eh wala na talaga ako pera kaya antay ko na lang talaga yung ATM na magkalaman ngayon at syempre san pa ba mapupunta ang sahod ko kundi dun sa gastos sa bahay at kailangan na rin kasi bayaran yung real property tax namin at mapping ng lugar namin para maayos na ng father ko yung Pag-ibig housing loan namin baka kasi next month eh magbigay na ng closure order pag wala pa kaming ginagawa.

Hayz ang hirap talaga ng buhay, kagaya ng classmate kong si Beth, na lahat halos ng sweldo eh napupunta na sa gastos sa bahay at wala man lang tira para sa sarili mo, may gusto kang bilhin o kainin hindi mo pwedeng magawa dahil yung pera na iyon eh pang-gastos sa bahay.

Isa pang iniisip ko eh yung pag-work abroad, kagabi eh nag-text sa akin si Miko (officemate ko sa Intel), ayun sa Mar.8 na ang alis niya s Dubai, last day na ng final interview ngayon ng employer sa may agency sa Malate, buti pa siya kamo at makakaalis na at makakapag-ipon na talaga, ako kasi nagdadalawang-isip pa rin, 1] gusto ko makapag-ipon ng pera kaya gusto ko mag-abroad, kasi dun libre lahat at talaga yung sweldo mo eh walang bawas hindi kagaya dito sa Pinas na lahat na lang may bawas hanggang mamatay ka na lang may babayaran ka pa rin; samantalang 2] gusto ko naman mag create ng career at stable job dito sa Pinas para hindi na ako palipat-lipat pa ng company, I wanna try JP Morgan first kung magkakaroon ba ng direction ang career ko rito. Pag walang nangyari eh di syempre back to option 1 ako.

Isa pa itong problema eh yung kapatid ko na ilang buwan o taon nang walang job, masyado kasing mahiyain at laging kailangan pa ng kasama kapag mag-aaply sa ibang company, kaya ako na mismo ang nag-aaply sa kanya through Internet at mag-tetext na lang sa kanya yung employer kung pasado siya initially sa mga requirements nila. Gusto ko rin na siya na lang ang pumalit sa slot ko sa pag-aabroad dahil nga gusto ko muna try itong new company ko, habang siya naman eh andun at kumikita na, para kahit papano eh guminhawa naman ang buhay namin, ilang taon na rin na ganun pa rin ang takbo ng buhay namin, parang tubig sa kanal dyan sa labas - '"stagnant", gusto ko naman ng pagbabago kahit papano at umikot ang gulong ng kapalaran sa amin.

Iyon na lang muna sa ngayon, guys pasensya na at hindi ako nakapasok sa last day ko sa work dyan sa ICT, magkikita pa naman tayo eh, sana nga swertehin tayo sa buhay natin ngayong taon kagaya ng ibang mga kasama ko. Tatahakin ang mga landas na hindi pa napupuntahan, susubukan ang tapang at lakas ng loob. Hehe! Korni ba! Wala lang ganun talaga ang buhay minsan. Hanggang sa muli!

Puso

Valentines Day pero hindi naman ako nagcecelebrate nun, it's just an ordinary day kagaya ng ibang holiday sa Pinas, kumikita lang ang mga kumag na negosyante sa special day na iyan. Pwede mo namang i-celebrate iyon any day pa kahit pa sa Mahal na Araw eh mag PDA pa kayo. Wala lang siguro ganun talaga pag single wahaha! Wala lang ganun talaga ang life, walang partner, currently naghahanap pa rin ako, seeing ang texting someone syempre first frienship muna tapos come what may kung anu na ang mangyari.

Probably ito na ang last day ko sa work, medyo tinatamad na rin ako at para makatipid na rin ng pamsahe pero ewan ko hindi ako magsasabi ng tapos baka pumasok pa ako or nde na talaga, wala lang kasi wala naman masyadong ginagawa at alam mo na, para makapag move on na ako at hindi ko na ma-miss ang mga ka-office mate ko run, kanina nag very very short parts sa Valentines mga games lang naman, sayang nga at wala akong chocolate kahit man lang pa despedida at pa-birthday ko na rin. haha!

Uber na!

Grabe tinodo ko na talaga ang 100% ng aking kapangyarihan sa records ngayon.. naka 600+ ako ngayon, siguro iyon na ang una ang huli kong gagawin para sa company. Bukas magpapaalam na ang kasama ko na kasabayan ko sa JP Morgan, ako naman eh sa Friday pa ang huling araw ko. Hayz nakakapagod, ilang calories rin ang naubos ko dun.

Whispering Hopes

Kumusta! Hindi ako nakapasok ngayon sa work kasi ba naman tinanghali ako ng gising amp! nagiging maantukin ako ngayong linggo ata ah siguro nag aadjust na naman ang body clock ko sa mga past shifts na parang see-saw. Kagabi eh mga 8pm na ako nakauwi sa ICT sa Internet area, hindi ko na natapos yung Naruto at up to ep.15 lang ako, medyo mabagal na ang connection at parating na ang mga agent kasi lalo na si Mayora (reyna ng Net) kaya medyo dapat na akong umalis, nagpapalipag lang naman ako ng oras kasi traffic pa at around 7pm kaya nagpalipas lang.

Nakita ko na naman ang crush ko sa lockbox kagabi (other account aside from Flook sa area namin) wala lang, ok ang ayos nya kagabi, hindi nga lang siya nakapag Net kasi yung kasama niya eh sapaw at ituro ba naman ako na dun na pumila; alam na naman nila pag naupo ako dun eh matagal pa bago ako umalis (pero mas mataas pa rin si "Reyna Elena (real name ni Mayora) sa akin), wala lang sayang, pag naupo sana siya at nagtanong baka siya muna pag Internet ko para alam ko na ang Friendster niya (may motibo ahihi!), ang hirap kasi kausapin at makahanap ng connection sa kanya, baka mamaya eh tsismis na naman ang abutin ko nito, pero ang cte nya talaga kagabi, hehe pero taken na iyon at may asawa na, wala lang kausap ang asawa niya, selos nga ako.. Crush lang naman! teehee!

Up to now wala pa ring work ang bro ko ilang months na rin, paano kasi ang pili sa work; ayaw na kasi niya ng contractual type na isang term ka lang tapos hindi ka na pwede mag renew, iniisip ko nga at ni Mama na mag-abroad na lang siya kapalit ko (plan ko kasi pag tumawag na yung agency ako ang aalis), ako rin naman kasi gusto ko muna try ang JP Morgan kung maganda ang lagay ko dun eh baka dun na lang muna ako, kaya naman pag tumawag ang agency eh sasamahan ko siya dun at aaply ko kasi sobrang mahiyain iyon pag walang kasama, kaya ngayon naghahanap rin ako sa jobstreet para makatulong naman siya sa amin, ang daming gastos sa bahay na parang isinumpa na ata ang lugar na iyon. Hehe!

Sana nga eh magkapera na agad kami para maasikaso ni Mama ang lupa ng lola namin sa Bohol, sayang naman kasi, malawak ang lupain nila pero walang pera para ayusin ang mga ito, mag isyu rin sa tenant na kelangan nang ma-settle dahil ilang dekada na rin niya niloloko mga kapatid ni Mama ukol sa pangangasiwa at sharing ng mga inaning mga pananim, balak rin ni Mama magtayo ng mini grocery sa area dahil parang wala pa sa civilization ang lugar na iyon at nag-iisa lang ang grocery dun at medyo malayo naman sila Mama para makipag kumpitensya, sana nga manalo sa lotto para kahit papano eh makatikim naman ng ginhawa kahit panandalian lang.

Kanina eh may balita na suspendido si Mayor Cuerpo (mayor ng Montalban, Rizal), kaya naman ang daming supporters kuno dun at nag-aantay na lang na mabalita pa ito at mapanood sa TV, organized nga eh, nakakatawa parang anticipated na nila na ganun ang mangyayari, malamang eh sa "basura" issue na naman ang pinagtalunan nila ni Governor Ynares, bahala sila sa buhay nila, mag pulitiko nga naman "self-interest" lang ang alam nila at kung paano makakakurakot sa kaban ng yaman. Nakakahiya kayo!

Sa ngayon eh nag-aantay pa rin ako ng email and SMS mula sa HR Dept ng JP Morgan about sa finan instruction bago pumasok next week sa company, i dunno anu ang inaantay ko aside from the employee number na ibibigay nila, wala naman akong contact sa ibang kasama ko na nakapasa na run, basta antay na lang ako within this week, hanggang sa muli!


and finally..

Regarding sa theme ng blog ko ngayon eh may kinalaman sa pag-sagwan (sailing), naiisip ko lang na parang ganito ang takbo ng buhay ko ngayon na parang nasa barko ako ngayon "sailing through unchartered waters", hindi alam kung anu ang makikita sa dulo nito, ito ang gusto ko, adventures para kahit papano eh hindi monotonous ang buhay natin, ngayon ang taon ng katuparan ng mga pangarap, ng mga bagay na hindi ko pa nagagawa, mga obstacles na dapat lagpasan, hindi naman ako mag-isa lang sa pagtahak sa landas na ito, may crewmates ako na handang tumulong sa akin sa anumang oras, andyan ang aking pamilya, kaibigan at ikaw na nagbabasa. Salamat sa pagbibigay ng oras na basahin ang aking blog entry.

Lazy Monday

Nakakatamad ang araw na ito. Maski mga kasama ko eh inaantok buong araw, ako nga nakatulog na nga dito kaka-antay lumipas ang araw at matapos ang shift namin. Hindi ko rin gusto ang seat plan nila, hindi ako maka-idlip man lang. Joke!

Up to now which is mga 7pm na eh andito pa rin ako sa pantry area at nag Internet, ilang araw nalang ako dito at sana eh pagbigyan na lang ako ng mga tao dito.. haha! wala lang.. watch lang ng Naruto.. hindi ko na kasi nasusubaybayan dati kasi alam mo na walang net connection at iba ang line ng work ko dati.. pero iba pa rin ang tagalized version nito sa Dos mas nakakatawa at hindi mo na kelangan pang tumingin sa translation nito pag nanonood ka.. Nasa simula pa lang ako at mukhang hindi ko na siya matatapos pa. Sige hanggang sa muli.

Whew

Mula kagabi eh mukhang sira ang system ng Smart, hindi man lang ako makapag pasa, all-text man lang. Pero swerte yung may natirang load that time kagaya ng kapatid ko kasi text-to-sawa na naman ang kumag. Kaya ayun kahit sino eh nag-tetext ako maski sa ibang bansa. Minsan lang ito kaya naman dapat sulitin talaga. Buti nakapag text ako sa friend kong nasa Al-Khobar, Saudi Arabia, pag may time at free sya eh kelangan naming magusap tungkol nga sa work nya run, medyo nauna lang siya sa akin nang kaunti at hindi ako nakahabol last year sa kanya sa pagpunta dun. Nag text siya kasi last month na baka this or next month pumunta ang employer ng Nesma dito sa Pinas at kukuha na naman ng job order.

Iyon na nga pinagiisipan ko, lagi na lang sumasabay ang mga jobs na dumarating, sa ngayon yung JP Morgan tapos baka magtawag na naman yung agency sa akin, hindi ko nga alam anu ang uunahin, kapag sa Nesma kasi free lahat at makakapagipon ka pa, sabi nga niya hataw raw sa overtime kaya malaki na siguro naipon ng mokong kahit ilang buwan pa lang siya dun. Pero itong JP Morgan rin napagisip-isip ko na sayang rin kasi iba ang pag build up nila sa mga employees nila at kahit papano eh Ok naman ang sweldo at kapag nagtagal ka run eh mas malaking compensation ang makukuha mo at sasamantalahin ko muna yung instant medical assistance nila once nakapag start na ng work. Kaya ayun inisiip ko muna na yung kapatid ko na lang ang mag-apply dun since wala pa naman siyang work ngayon.

Kaninang umaga naman eh super busy ang araw namin na parang family day talaga kasi lahat eh may work, may naglilinis, nagluluto, nagaayos ng sirang tubo sa banyo, nagbabantay sa tindahan,, in the end sabay rin kami kumain ng tanghalian which is very rare na mangyari kasi either may nauuna sa amin or late nang kumain. Masarap talaga pag kasalo ang pamilya. Waaa.. Mushy na naman amp! tama na nga yan.

Ilang araw na lang eh aalis na ako sa ICT wala lang nakaka-miss naman yung pag Internet ko sa pantry area kapag tapos na ang shift, pati na sina Mayora kung saan eh babad rin sa Internet at walang pakialam talaga sa ibang tao kung magaantay ba sila o hindi, yung unlimited na tawagan dyan sa pantry area rin. Libreng tubig at hindi kape, ang sobrang mahal na pagkain sa may vending machine, ang mga CCTV na kahit saan eh meron, yung mga coaches na iba't iba ang personality at mood swings, nakakatawa lang talaga sila na kung saan matanda na eh saka pa nagiisip-bata ngayon. Yung mga guard na mahigpit talaga sa paglalagay ng ID pagpasok mo sa work. Yung Riverbanks mismo kung saan dumadaan ako tuwing umuuwi ako, titigil run panandalian, senti mode, uupo sa may upuan na nakaharap sa puting kalabaw sa tapat ng ginagawang SM Marikina kung saan eh hindi pa tapos hanggang sa ngayon.

Miss ko na yung by ko pero ayoko na talaga siya isipin siya ngayon at parte na lang siya ng nakaraan pero andyan pa rin siya patuloy na nag tetext sa akin, laging may pahiwatig ewan ko ba sa kanya, anu ba talaga ang gusto nya, past is past na nga at wag na balikan pa ang nakaraan, hindi lang ako makapag move dahil sa mga ginagawa niyang pagtetext sa akin. Up to now still looking for an apartment/room/bedspace around Makati city, nakausap ko si Aryeh at sio Tito Al Ok sa kanila pag around 3k ang rate at 2 maghahati. Ayun sa may Cityland sa Dela Rosa ang inisiip ko, sana nga eh may bakante pang mga room para sa March eh makapalipat na ako at makatipid talaga sa pamasahe. Natatawa na lang ako kay Joseph sa laki ng gastos nya sa Makati paano ba naman kasi yung mga luho niya idagdag pa almost 5k raw ang nagagastos niya run.. waaa! anu ba yan, mukhang nde na ata siya makakaipon.

Sige hanggang sa muli, sana eh maayos ko na ang aking blog nang paunti-unti.. Ok sana ang theme kaso gusto ko mas gloomy or senti pa rito, wala lang yung sailing boat, inspired sa mga adventures na gusto ko maranasan na parang ala Indiana Jones talaga, sana nga bago man lang ako mamatay eh matupad ko ang aking mga pangarap nung bata pa ako, wala pa kasing natutupad kasi sobrang taas kasi, basta sa akin na lang iyon.

Bagong Liwanag

Musta na.. Hindi na talaga ako nakakapag Net ngayon linggo dahil andami na ring mga trainee ang nasa pantry at nag Internet na rin, medyo naaasar lang ako sa kanila kasi dati hindi naman kami ganun nung trainee palang kami at nahihiya pa nga kami lumapit man lang sa unit, ngayon talagang kapal-muks talaga mga *%$ na yan. Hehe! Siguro hindi lang ako sanay talaga at iba na ang panahon noon at ngayon kung saan eh kaunti pa lang nag Net talaga.

Ilang araw na lang eh, aalis na ako sa ICT at lilipat na sa JP Morgan sa Makati; up to now eh naghahanap pa rin ako ng apartment/bedspace along that area. Mahirap talaga pag thru Net at text lang, hindi naman ako makapunta sa area mismo kasi tapyas na agad ang extra money ko para maghanap, ito namang classmate ko na naghahanap rin tamad masyado at ako lang pinapahanap nya. May nagsabi Ok raw sa mga condo na room for rent na bedspace na rin sa loob, ayun up to now inquiry pa rin ang ginagawa ko, sana nga eh makahanap na ako para next month makalipat na ako.

Napansin nyo na medyo bago ang layout ng template ko, pasensya na at medyo magulo pa talaga siya kasi kinalawang na ako dyan sa HTML/xHTML codes kaya hindi pa naayos yung sidebar niya at yung text eh medyo malaki, saka ko na lang aayusin next time. Ang mahalaga eh bagong look na sya na sumasabay sa pagbabago ng buhay ko ngayon.

Kahit medyo maaga pa eh nagpapasalamat na ako sa mga ka-batch ko and my coaches para sa oras, tiyaga at pagiintindi na binigay nila sa akin sa loob ng almost kalahating taon na pamamalagi ko run, kahit medyo hindi maganda ang paraan ng pagsahod dun na puro disputes na lang kada buwan, nagkaroon ng bagong meaning ang buhay ko run at nakatagpo ng iba't ibang tao na nagpaunlad sa aking pagkatao, bagong kaibigan, karanasan at pag-asa.

Salamat kay Mark (sa pagiging joker sa batch, sa mga kwento niya sa buhay, kabiruan lagi), Reeks (sabi nga niya eh parang nakikita niya sarili niya sa akin when it comes to gaming, yung eagerness at passion sa games, yung kwentong "Black Hole" na anything goes na kahit saan napupunta ang kwentuhan), Robert (pagiging maginoo, mahinahon at mga advice regarding sa buhay abroad), Luz (kahit nauna ka pa nag resign hanga ako sa iyo dahil strong willed kang babae at hindi nagpapatalo sa hamon ng buhay sa tulong ng dasal), Jaja (pagiging matured, pala-asar at diretso kung makipag-usap), Tan (kahit ayaw mo gamiting ang mahaba mong pangalan ikaw pa rin ang nag-iisang Aiza ng ICT, sa mga biro nya, kalokohan, laging naka-ngiti, iyan ang gusto ko sa iyo sweet, Bugi (sa advise, kwento at pagiging kuntento sa simpleng pamumuhay lang), Cherry (asar-talo pag nag back-fire pang-aasar niya), Garry (hindi na kailangan kasi kasama naman kita sa paglipat, sa pagkwento niya sa buhay niya at sa mundo ng musika), Jeth (pagiging koboy lagi at game sa lahat, bagay talaga kayo ni Reeks haha!),

Sina Tina/Mylene/Joy/Noemi (ang quartet sa gimikan at sila lang nagkakaintindihan talaga, salamat sa pagiging kaibigan), Marife (si Ate Fe sa mga advice at pagkwento na rin ng buhay nya at kung paano nakaka-cope sa mga everyday problems), Jonatan/Leilani/Ate Nat (mga kaibigan ko sa naunang batch, sa pagkakabigan, sa mga oras ng tawanan at lungkot, sa mga advice na rin) at sa mga Vets/Coaches/Team Leaders and Mam Tess (salamat sa pagtuturo, pagtitiyaga, pag-intindi sa kakulitan ng batch namin at sa experience na rin maka-trabaho kayo hayaan nyo at ibabaon ko ito na parang kayamanan ang mga alaala sa aking puso't isipian)

Bagong Tabas

Pasensya na talaga at medyo hindi pa ayos ang blog ko ngayon. Medyo lang sandali at naghahanap pa ng bagong layouts o kaya eh pandagdag sa sidebar ng blog. Marami akong dapat isulat sana kaso nga eh kulang na kulang ako sa oras para gawin ang lahat ng mga iyon. Marami rin kasi akong ginagawa sa office at sa amin kaya wala akong time para makapag Net man lang. Baka mamaya o kaya sa ibang araw eh makapag post na ako. Salamat ulit.

Salamat Po!

salamat nga pala sa mahigit na 10,000+ pageloads at 7,000+ na mga bagong bisita sa aking blog sa loob ng 2007..

Thot

Kawawa naman ang baboy.. Pinanganak lang para kainin ng iba..

Pahiwatig

kaninang umaga nakatanggap ako ng 2 SMS mula sa aking mahal na ex.. na up to now eh mahal ko pa rin siya kahit medyo nag break kami this month lang *sigh*, hindi ko alam pero gusto pa niya maging friends kami pero hindi ako makapag move-on kapag nakikita ko mga text messages niya sa akin na parang puro pahiwatig.. hindi ko na nga pinapansin.. Nasasaktan lang ako..


When two people wanted to be together, it means they love each other; but when two people wanted to "just friends".. It's because they're too much in love with each other that there's no need for a commitment to stay close..


What makes some people important?

It's not just the happiness that you feel when you meet them, but it's the pain you feel when you miss them..

asar talaga

Medyo matagal tagal rin na hindi ako nakapag update dito sa blog ko. Pasensya na po talaga at lalo pang naging busy at ipit ang schedule ko ngayon kaya kahit pag Internet eh hindi ko na minsan naatupag.

Last Sunday, ayun since wala akong natatanggap na text messages sa mga former officemates ko about sa reunion eh napag desisyunan kong pumunta na lang sa haus ng best friend ko sa may North Fairview, mga tanghali na rin iyon. Ayun sinundo nya ako at andun na ang mga kumag kong mga ka-berks (since High School mga PS boys), naglalaro lang ng Yu-Gi-Oh cards, wala talaga akong kahilig hilig sa mga ganyan. Kumain muna ako ng tanghalian, desert then naglaro na sa PC.. ok pala yung Sword of Mana. Then mga 4pm na eh lumabas na kami para pumunta sa SM North (biruin mo hindi pa pala sila nakakapunta run), ayun stroll lang bili ng makakain, tingin sa Comic Alley ng mga bago. Umuwi na rin kami mga 7pm na. Balak namin within Feb or March eh makapaglaro ng Paintball dyan sa La Mesa EcoPark.. bubuo kami ng 5 or 6 teams each.

Habang andun pa sa haus ng fren ko eh saka naman nag text ang mga loko na tuloy raw yung reunion ng ka officemate ko, wala lang medyo nainis ako kasi, bakit ba ako sinisisi nila na hindi ako makakapunta, samantalang sila naman ang walang paramdam man lang kung matutuloy ba siya o hindi. Siyempre unfair naman iyon sa akin kasi hindi naman ako ang organizer ng reunion, parang coordinator lang ako tapos ako pa ang masisisi kung bakit hindi punta. So next time eh bahala na lang ang kaso tutal ako rin naman ang mabubuntunan ng sisi pag hindi naging Ok wag na lang. Aantayin ko na lang na sila ang magyaya para ako naman ang manisi sa kanila. Kaya naman nila mag organize kahit wala ako.

Isa pang nakakainis eh yung sked ko ngayon 12nn-9pm, napaka alanganin.. sobrang init na nga eh tapos pag mga hapon na wala nang live na load at training na lang eh parang patay ang oras. Iniisip ko parang ang bagal ng oras at iyon break naman eh napaka bilis naman. Sana next week.. sana lang eh bumalik na ako sa umaga. Amp na buhay talaga!!

Teh other Gamepal angle

kanina lang kasi.. Pao texted me na balik na raw ang GamePal with the new management na "raw" at hiring "ata".. i just have to confirm this para sa iba kong mga "ex-gamers" sa GamePal.. ako kasi ayoko na magaaply dun and you should learn from your past "mistakes"..

then nakita ko nga while Google searching yung post from a certain "GamePal victim" kung saan eh he was asking for "justice" thru the Gov't forums about what allegedly "happened" during/after the "mass termination" event around March/April, 2007. Here is the post dated June 12, 2007 titled "Gamepal International (Outsourced US Company) Victim"

Hi everyone,

Hihingi lang po sana ng advice sa mga may alam about labor laws dito. Here is the synopsis of what happened:

Gamepal Inc (www.gamepal.com) opened their RP branch, Gamepal International Corporation (GIC) last August 2006. This is a gaming company wherein their employees get paid to play videogames for customers worldwide.

GIC has 5 board members who has equal share of stocks (1/5 each): Eric Smith(foreigner) - President (co-owner of Gamepal Inc)Lars Lien(foreigner) - Vice-presidentKristine Rodrigo(filipina) - Board Secretary/HR ManagerMichelle Marin(filipina) - Board Treasurer/Admin/Payroll ManagerDaisy Bongais(filipina) - Board Member

They hired roughly 200+ people. Now, during the first week of April, the president left for the US. He never returned and never sent the payroll money, thus leaving all the employees without salary for April 30th. The president was in charge of the money/profit since everything has to go through the US branch and the payroll bank account only has enough for half a month of salaries which was paid for the April 15th.

Because of this, the VP immediately announced a temporary suspension of operations due to losses. When the employees threatened to file a case, he also left the country. When the board secretary and treasurer found out about this, they went into hiding and no one was able to reach them. Even the company lawyer couldnt reach them.

The highest remaining officer, the Process Improvement Director, then found a way to force the President to send the April 30th salary. All employees were able to get that. Now, the director decided that the remaining company assets (computer equipment, etc) be sold so that the company can pay for the severance/backpay and salaries of the few remaining employees(who worked may 1-15 to properly facilitate the closure and get the financial records ready).To do this though, the director needed the signatures of the board secretary and the help of the board treasurer since the GIC wasnt able to pay the building's rent/bills. And the building will not let them take the equipment out of the office until they were able to pay the bills.

Still, only the remaining board member (daisy) was cooperative but since she wasnt the board sec, they weren't able to do anything. The two other boardmembers still was very uncooperative and still didn't attend any meeting with the company lawyer.

They then heard that the employees are going to file a case against them at NLRC/Dole. The board secretary then texted employees saying that the backpay/severance is ready but they just don't want the director to handle it because they think that he is trying to keep money for himself and that they want to pay the building dues first BEFORE salaries/backpay. (The board treasurer is the broker and is a personal family friend of the building admin)

The director refuted this saying that everything he did in facilitating the closure is well documented and can be attested to by the accountant, assst HR manager, company lawyer and the remaining board member.

Because of this, we, together with that director and the remaining dept managers filed a case at NLRC. Our hearing will be on the last week of june. We have already filed for sevarance/backpay/unpaid salaries/moral damages/attorneys fees.

I'm asking, is there any other case that we can file against these 2 board members? Specially the Admin/Payroll Manager because it was shown i the financial records that she has a lot of unaccounted losses in the company funds. (e.g. no reciepts for 2,000pesos she got for supposed "gas money" without reciepts, etc) Cause those losses have amounted to 300,000 pesos.Thanks so much for the help.

Asar

Medyo na bad trip lang ako kahapon talaga kasi ba naman nag antay ako mula tanghali hanggang gabi sa aming Operations Manager tapos nung dumating siya eh saka naman ang lapitan ng ibang supervisor, medyo may problema ata ang isang department run. Wala lang inabot na lang ako ng 11pm eh hindi pa ako nakapag pasa ng resignation letter sa kanya for approval, nauna pa nga ang kasama ko na absent naman samantalang ako eh andun at pumasok. Naiinis talaga ako bakit kailangan pang daanan siya samantalang pwede namang forward na lang sa supervisor eh Ok na.

Clear

Kanina kakatapos ko lang ipasa ang mga requirements sa JP Morgan,at fresh pa iyon mula sa mausok at maalikabok na BIR-Pasig branch malapit sa Pasig City Hall. Kakapagod kasi akala ko malapit lang siya kung mula Ligaya sa may Marcos Highway iyon pala eh mas malayo pa talaga siya at halos isang oras din bago ako makarating sa office nila. Pagdating sa lugar eh pinasa ko agad ang Form 1905 para tatakan nila at nang makauwi na. Mag aaply sana ako ng TIN Card kaso tuwing Monday and Tuesday ng umaga lang sila pwede. Kaya malamang eh babalik na lang ako next week tutal eh rest day ko naman pag Monday.

Pagpunta sa JP Morgan eh napasa ko na nga lahat ng requirements at finally sa loob ng ilang araw. Clear na status ko at antay na lang next month sa paglipat ko sa Makati. Up to now eh hindi pa ako nakakahanap ng apartment na malilipatan kaya browse rin sa Net minsan so far wala pa rin akong mahanap at sky rocket ang mga price talaga. Kainis nga eh, sana nga eh may kakilala na lang ako dun para madali na ang lahat. Kanina lang din eh nag text mga ka officemate ko na bagong sked na naman amp! Isa pa yan sa mga ayaw ko rito eh 2 weeks rotation ng shift.. Nakakasira ng biorhytm tlaga, kung san sanay na nga ang katawan mo sa oras na iyon saka naman ang paglipat ulit.

Kahapon eh nakapagpaalam na naman ako kay Mam Tess (bisor namin), ayun so far naging smooth naman ang usapan at medyo biruan pa at kaunting chit-chat lang sa new work. Then nabigay na ang quarteryly performance namin, as expected sa mga baguhan nasa 75+ ang grade at that time eh hindi pa naman namin na-reach ang daily quota and accuracy kaya Ok lang. Pero marami na naman an humahataw sa batch namin at makikita naman sa Rookie of the Week na mga 8 persons na ang naka-quota at pwede nang isabak sa ibang giyera. Haha! Pero kahit papano eh mami-miss ko ang ICT kahit puro disputes eh maluwag naman sila at hindi gaano strict sa pagpasok, paggamit ng mga facilities sa office etc. Pero kelangan na talaga mag move on sa mas malaking opportunity. Sana nga tuloy-tuloy na ito, gagawin ko aking makakaya! Aja!

Transition

Super busy last week kaya medyo hindi ako nakapag update masyado sa aking blog. Lalo na't inaasikaso ko ang mga pre-employment requirements ng JPMorgan na kelangan nang ipasa within next week. Nasa transition period ika nga kaya pre-occupied masyado.

Last Tuesday nag-text sa akin ang JPMC about the schedule of the exam and the interview, so kelangan magpaalam muna sa office for that (white lies, nag-guilty na nga ako) then nakapasa naman ako pati na sa initial then umuwi na. Next day eh nakatanggap ulit ako ng SMS para sa sched ng final interview ko, iniisip ko, naku paano na ito.. eh anu na naman kaya ang sasabihin ko nito; restday ko na nga nung Monday pang 2nd absent ko pa ito, ayun salamat at nakapasa naman ako sa madugong panel interview kung saan eh conversational English dapat, grabe kalawang na talaga ako at buti na lang eh kahit papano tama naman ang mga sagot ko sa mga questions nila. Nagbigay ng job offer after at mga requirments na kelangang ipasa this or next week.

Then at Thursday pagpasok sa ICT eh, waa.. tsismis nga naman ang bilis na parang kidlat, tinatanong ako kung kano ang offer at kelan raw ako start (may mga kasabayan kasi ako na up to now eh wala pang tawag sa kanila for final interview, I dunno anu na ang status nila - sana eh matawagan nga sila). Hindi na muna ako nagsalita at banggit ko lang yung common na base offer ng JPMC (mabuti na iyon para walang masabi sila na kung anu). Siyempre nagusisa ang aking team leader kung asan na ang Medical Cert. ko and ang sabi ko eh gawin na lang "Unplanned Leave" iyon since self-medication lang naman iyon at mahal magpagawa ng cert., pero alam ko may hunch na ang mga iyon pero hindi pa confirmed.

Last Friday naman eh kelangan ko na ipasa ang three urgent requirements nila, Ok na ako sa dalawa at ang NBI na lang ang kulang (expire na kasi iyong current ko), mabuti naman at nagtanong ako sa ka office mate ko at sa mga tao na rin na kung saan may malapit na satellite office ang NBI, buti naman at meron malapit sa may Riverbanks kaya nung breaktime ko eh nagmamadali talaga ako na pumunta dala ang mga kelangan para ma process iyon, salamat naman at mabilis ang transaction at bago mag time eh nakabalik na ako sa office.

Kahapon super umay talaga kasi maagang naaubos ang live batch at nag training batch na lang kami, kakagulat kasi may bagong post sa bulletin boards na 10,000 na raw ang required sa KS/KV at 99% accu, iniisip ko na kawawa naman ang ibang hindi pa nakakahabol kasi hirap na nga makaabot ng 9,000 eh iyon pa kaya na 10k na masyado na atang mataas, ayoko manisi ng iba pero alam mo na, dapat yung iba naming kasama eh nag stay na lang sa 9k level para hindi isipin ng superiors na kaya naman pala nila kaya tinaasan. Wala naman tayo magagawa at andyan na iyan.

Pag-uwi sa haus eh ayun nag fill up ako ulit ng additional pre-employment requirements, ang dami grabe buti na lang at may guide ako sa sinusundan, problema ko that time yung BIR Form 2316 yung sa tax refund na binibigay, ang alam ko kasi nawala ko iyon at hindi naitabi kaya kahit sino na lang ang na-text ko para makuha lang ang current number at address ng former employer ko kung saan may spare record ako, ayun kaninang umaga sa pagka-kalkal sa baul eh nakita ko rin, napa Thank you talaga ako, yung pag update na lang ng Form 1905/2305 ang aasikasuhin ko at medical then at Friday next week papasa ko na ang lahat na kelangan nila.

Sa loob ng ilang araw eh parang nawalan ako ng social life talaga, maski yung usual na Internet babad ko sa pantry area pagkatapos ng work hindi ko na nagawa, maski ang pamimili sa tindahan, panonood ng TV hindi ko na nagawa kasi, pagkauwi sa bahay at kain eh tulog ako para maagang magising ulit sa work. Next week magpapasa na ako ng resignation letter at sana eh maging smooth naman ang transfer of duties and responsibilities sa office. Pagbubutihan ko talaga at gagawin ang aking makakaya para maging productive at maging best sa new work ko. Amen!

Batang Bading

Langith Luffa infairness,in, in, infairness.
Okray heartness flowing ang dugesh.
Chuging, alive, dis-a-ppear na u
diyan!!!!
- 2 batang bading kumakanta ng "LANGIT LUPA"

Valer kuberch,
kahit jutay
Ang julamantrax donchi
ay anek-anek.
Nyongkamas at nutring,
nyogarilyas at kipay
Nyitaw, nyotaw, jutani.
Kundol, jutola,
jupot jolabastrax
At mega join-join pa,
jobanox nyustasa.
Nyubuyax, nyomatis,
nyowang at luyax
And around the keme
ay fulnes ng linga.
-BAHAY KUBO

mudra, fudra, bet kiz ng kronapay
sisterette, brotherloo, bet kiz ng frappe.
lahat ng betchina kiz ay kemer-kemerlu.
ang magkromali ay pipingutin kiz.
- 2 batang bading kumakanta ng "nanay, tatay"

shogu shoguan... ning ning galore ang buwan, pag counting ng krompu naka shogo na yokey... salian, krolawa, shotlo, kyopat, jima, kyonim, nyitoert, walochi, syamert, krompu!!! mga beki andetrax na si atashi!!
- nag tagu taguan na naman ang mga batang bakla!

1. Trulalu.
2. eklavu
3. eklavu.
4. trulalu
5. eklavu
6. trulalu
7. trulalu.
8. eklavu
9. trulalu
10. trulalu
-batang bading nagsasagot ng true or false na quiz.

Pen pen de chorvaloo de kemerloo de eklavoo, hao hao de chenelyn de big uten. Sifit dapat iipit, goldness filak chumuchorva sa tabi ng chenes! Shoyang ang fula, talong na fula, shoyang ang fute, talong na mafute, chuk chak chenes namo ek ek.
- yan na naman ang mga batang bading! Ayaw paawat!

Jacquiene Poy… Chorva-Chorva Hoy!
The who ang machugi, Sya’ng King-Kong!!!


TITLE: THE!
We' ve been friends for a long time ago. We come from the same alma mother. Actually, our paths crossed one time on another. But it's only now that I gave him a second look. I realized that beauty is in the eyes. The pulpbits of my heart went fast, really fast. Cute pala siya. And then, he came over with me. He said, "I hope you don't mine. Can I get your number?" Nag-worry ako. What if he doesn't give it back? He explained naman na it's so we could keep
intact daw. Sabi ko, connect me if i'm wrong but are you asking me ouch? Nabigla siya. Sagot niya, The! Aba ! Parang siya pa ang galit! Persona ingrata!!! Ang kapal niya! I cried buckles of tears.

Translation:
Na-guilty yata siya. Sabi niya, isipin mo na lang na this is a blessing in the sky. Irregardless daw of his feelings, we'll go ouch na rin. Now, we're so in love. Mute and epidemic na ang past. Thanks God we swallowed our fried. Kasi, I'm 33 na and I'm running our time. After 2 weeks, he plopped the question. "Will you marriage me?" I'm in a state of shocked. Kasi mantakin mo, when it rains, it's four! This is true good to be true. So siyempre, I said yes. Love is a many splendor.

Pero nung inaayos ko na ang aming kasal, everything swell to pieces. Nag-di-dinner kami noon nang biglang sa harap ng aming table, may babaeng humirit ng, "Well, well, well. Look do we have here." What the fuss! The nerd ng babaeng yon! She said they were still on. So I told her, whatever is that, cut me some slacks! I didn't want this to get our hand kaya I had to sip it in the bud. She accused me of steeling her boyfriend. Ats if! I don't want to portrait the role of the other woman. Gosh, tell me to the marines! I told her, "please, mine you own business!" Who would believe her anyway?

Dahil it's not my problem anymore but her problem anymore, tumigil na rin siya ng panggugulo.
Everything is coming up daisies. I'm so happy. Even my boyfriend said liketwice. He's so supportive. Sabi niya, "Look at is this way. She's our of our lives." Kaya advise ko sa inyo - take the risk. You can never can tell. Just burn the bridge when you get there. Life is shorts. If you make a mistake, we'll just pray for the internal and external repose of your soul. I second emotion.

Monday wrap-up

Kakauwi ko lang mula Makati sa pagaaply ulit, eto puro pasa at fill-up lang ng mga forms tapos either within or next week sila tatawag for exam and interview. Yung mga agency naman abroad so far wala pa ring update sa akin pero everytime na nakakapag net ako eh naghahanap ulit ako ng bagong job order.

Wala pang text sa akin baby ko. Baka up to now tampo pa rin siya ngayon. Sa ngayon eh mga nagte-text lang sa akin mga ka officemate at friends ko about sa pag-apply ko. Cross my fingers na lang at sana eh makapasa sa exam at interview nila. I'm not expecting na makakapasa ako pero gagawin ko naman ang lahat para ma-hire nila.

Bukas work na naman as usual. Hindi ko alam kung makikipag palit ba ako sa 4am-1pm sked o maintain ko itong 7am-4pm sked. Parang alanganin kasi ang 2 sked na ito kaya naasar ako. Gusto ko sana itong 4am para makahabol ako pag may exam at interview pero maaga naman ako dapat magising na mga 2am which is sakit ng ulo talaga. Itong current sked naman alanganin talaga at kelangan mag half day just in case na may tumawag na company sa akin. Hay buhay. Wala ka talagang choice sa mundong ito.

Stagnant

Kumusta na ulit. Kami eto ganun pa rin ang takbo ng buhay. Sina mama at tita ko mukhang next week pa makakapunta sa probinsya nila kasi ba naman itong Western Union sobrang higpit sa kanilang policy, maski may ilang ID na eh wala pa rin kahit may control at tracking number na eh ayaw pa rin. Kahit sino na nga sinama ng mama ko kulang na lang eh si Mayor para magpa authenticate na siya talaga iyon. Luma na kasi yung voter's ID ni mama kaya hindi na ata updated yung voter's identification number na kailangan nila pag walang ibang supporting documents. Eh wala namang office ang gov't pag Sat., kaya ayun aantay pa kami ng Monday talaga at hopefully by Tuesday eh nakakuha na sila ng plane ticket pauwi.

Kahapon eh mag Net sana ako kaso mukhang na bad trip ata sa akin ka office mate ko kaya ayun umuwi na lang ako nang maaga (pero nag text naman sa akin na hindi naman raw at hindi na raw ako nasanay sa kanya), naupo muna ako sa tabi ng ilog at nagpalipas ng oras habang kumakain ng mga nabili ko sa supermarket. Pinapanood ang maruming ilog na puro basura, ang ginagawang bagong mall, ang mga batang naglalanguyan, magsing-irog na nag PDA at yung mag ama na kumukuha ng pic malapit sa statue. Gusto ko mag senti mode pero naiilang ako sa mga dumadaan na tao. Ewan ko napaka emo ko ngayon.

Ngayon sana eh magkikita kami ng baby ko kasi due to financial difficulties eh napilitan ako na huwag muna ituloy yung pagkikita namin (kahit medyo matagal na eh at gusto ko na siya makita eh sige tiis pa rin, kahit malapit na ang 4 months namin), medyo disappointed siya kanina pero Ok lang raw at naiintindihan naman niya raw ang situation ko. Nahihiya na nga ako sa kanya eh, kung hindi lang North-South ang location namin eh ako na ang pumunta sa kanila kaso naka budget na yung pera ko para sa next week at medyo nagamit na rin sa tindahan.

Bukas eh mag aaply naman ako around Makati, alam mo na hindi na talaga ako masaya sa takbo ng life ko dyan sa napaka gandang company kung saan puro disputes na lang sa payroll, kung makapag demand eh kala mo kalakihan ang sarili, kaya gusto ko na ring lumipat eh may usap-usapan na alam mo na, hindi na magtatagal ang account namin at malamang eh last batch na raw kami at kapag na regular eh malilipat na sa ibang account. Bahala na siguro. Sana makapasa at umikot na ang gulong ng buhay namin. Sana manalo rin sa lotto. Wakeke!

Google Search

Uwi

Ang hirap talaga makapasok dito sa blogspot site kasi naka restrict ang mga sites rito sa opis.. Last January 1 pa eh nag Internet pa ako sa shop ng ka berks ko nang malaman kong namatay na pala ang aking lola sa mother side.

Unlike sa father side ko na laging biyahera eh hindi ko pa nakikita talaga lola ko mula pa nung bata pa ako, wala akong memory nya nung bata pa ako. Sa picture lang talaga at sana nga eh bago sana siya pumanaw eh makita ko sana siya nang personal. Pero iyon na nga binalita ng mga kamag-anak namin sa tita ko na nag text naman sa amin.

Ayun gusto sana umuwi nina Mama at Tita ko kaso walang pera talaga na pangluwas kaya buong araw eh nakatunganga lang kami run at nagiisip ng paraan. Hanggang ayun napilitan kaming tawagan ang kamag-anak namin sa Amerika para huminhi ng tulong, yung kapatid ng lola ko. Hindi namin ma kontak nung araw na iyon kasi hindi naman alam eh kelangan pa pala may load ang lanline (pre-paid kasi) para makatawag using Budget card.

Kanina lang nila nakausap yung tito ko at ayun pinadalhan na ng pamasahe pauwi at balik sa probinsya para makapunta sa burol at libing ng lola namin. Tagal na kasi rin nilang hindi pa nakakauwi sa Bohol at ngayon lang ang pagkakataon kung saan eh namatay pa ang lola namin. Kaya laking tuwa nila nung malaman na ngayon or bukas mapapadala yung pamasahe, saka balak ko na rin pumunta na lang run sa US kung sakali wala pang tawag ung mga jobs abroad na aaply ko.

Sensya na at magulo ang mga entries kasi marami akong iniisip ngayon na mga problema at mga gagawin sa haus just in case makauwi nga sina Mama at Tita ko.

Welcome 2008 - Year of teh Earth Rat

He Says

"Humans are beings that only seeks other people when they are in need...this explains why I'm here in my situation right now...why I don't want to be a human anymore...humans do nothing but hurt the one's they love (specially those whom they do not)."
-Mykel, Masakit, Blue Colossus

Sana nga

Malapit na naman ang bagong taon at siyempre nauuso na naman ang resolution na hindi naman natutupad. Kahit hindi matupad itong mga sana ko eh gagawin ko pa rin ang makakaya ko para ma-achieved ko mga ito.

Humaba na at kumapal ang buhok ko sa ulo - Kawawa naman ako siguro dahil sa lahi namin ang ganitong manipis ang hair kaya wala na talaga akong magagawa kahit maka ilang shampoo pa ako dyan.

Mas mahabang pasensya - Pasensya na talaga at may mga oras talaga na hindi na ako makapag timpi at tao ring nauubos ang pasensya lalo na sa mga taong makukulit magtanong nang paulit-ulit na bagay at mga bata na maiingay.

Makapagbigay pa ng malaking pera sa bahay - Para hindi talaga makapos araw-araw na lang pag-uwi ko ng haus hindi nawawala ang reklamo sa bahay - tubig, kuryente, tindahan.. parang walang katapusan talaga.

Makahanap ng high paying jobs para maging stable financially - Domino effect lang iyan, pag stable ka everything follows, sana nga eh matanggap ako sa company na malalabas ko ang potential ko at in return eh palitan rin ng high salary at good benefits. Ayoko na magsalita dito sa current company ko baka lalo pang dumagdag ang kasalanan ko sa mga bweset na iyan.

Mabawasan ang timbang at pumayat - Hay buhay.. puro flabs na lang nakikita ko sa tiyan ko pag naliligo ako at pinagmamasdan ang sarili ko. Kainggit ang mga model dyan at mga naglalaro ng basketball sa labas namin, ganda ng katawan at may 6-packs pa. Kelan kaya magiging ganyan ang katawan ko. Amp. Kelangan ng karagdagan at masusing disiplina sa sarili sa pagkain at exercise next year para kahit paunti-unti eh maging ganun ang katawan ko. Mahirap pero try kong kayanin talaga. Amen!

Mahanap at makilala ang right person for me - Ewan ko bakit ang malas ko talaga pag sa pag-ibig talaga, ibig sabihin ba eh yayaman na ako nito ika nga ni Kris Aquino.. Hmm.. Lagi na lang kasi taken for granted ako kaya ganitong kawawa talaga ako sa huli, Ok sa simula sweet tapos after na may mangyari at medyo nagkasawaan eh wala na rin. Try ko rin naman na walang sex at puro PDA lang kami pero wala rin nagkasawaan rin. Anu ba talaga ang dapat kong gawin kelangan ko ba balanse pero paano.

Sinto

Pasensya na hindi talaga ako magaling na blogger, maski ang paraan ng pagsusulat ko eh ang gulo-gulo talaga, hindi organized ang mga info. at patalon-talon. Ako kasi eh kung anu ang maisip ko at that moment eh yung ang isunusulat ko sa aking blog.

Akala ko talaga eh hindi na talaga kami magpapansinan ni Tsong at ng mga kasama nya sa office, wala lang ayoko lang talaga ng may nagagalit or nagtatampo sa akin. Iniisip ko rin ang philosophy ni Ate Nat na huwag makipag kaibigan dahil magkakaroon lang ng bonding at ako rin ang masasaktan pag nagkahiwalay or pag nagkagalit man. Pero buti na lang at hindi na umabot pa sa punto na iyon. Si Tsong na mismo ang kumausap sa akin, common problem - walang kamatayang "dispute" mula sa Payroll namin. Hindi na ata mawawala ang bweset na yan.

Mamaya eh maglalakad na naman akong mag-isa, lagi naman ganun ang situation. Naglalakad habang nakatingin sa mga mag syota, sa pamilya nagkakasayahan. Natutuwa naman ako sa kanila pero may kaunting inggit siguro kasi alam mo na. Buti pa sila may kasama ako mag-isa lang na naglalakad. Nakatingin sa malayo at minsa sa bituin o buwan. Minsan eh uupo muna ako sa tabi ng ilog tapos titingin sa malayo lalo na sa ilog, sa mga sasakyang dumaraan sa tulay.

Nag senti mode siguro, ito yung pinaka peborit ko sigurong parte ng buhay, laging nagiisip ng mga ganung bagay, pati nga pag namatay o may sakit at na-ospital ako eh anu kaya ang mangyayari, sino sino ang dadalaw sa akin. Wala lang naisip lang, kasi hindi ko pa nararanasan at ewan ko kung gusto kong mangyari ba mga iyon. Basta ewan, parang wala akong pakiramdam talaga ngayon lalo na sa mga pakiramdam ng mga taong nakapaligid sa akin.

Pati na rin sa jeep, naikwento ko na naman ito sa mga previous post ko mga ilang araw lang. Anu pa kaya ang maiisip ko habang nakasakay sa jeep pauwi, bakit kaya ganito ako ka senti at nostalgic pa. Gusto ko ma isolate sa mundong ito at mag-isip ng malalim - kung anung plano ko sa buhay, saan ba ako patungo, sino mga makakasama ko sa aking paglalakbay. Mga ganung bagay, naiinis lang ako sa sarili ko bakit hindi ko ma express ng buo rito sa blog ang aking mga nasasaloob. Siguro isang malaking duwag lang ako para harapin ang consequences na maaring mangyari pag ginagawa ko na iyon. May lakas ba akong magsabi sa lahat. Wala pa siguro sa ngayon. Bahala na!

Uploaded Finally

Finally eh na upload na nina Tere at Raniel ang mga pics at na grabbed na nga ni Nerissa ang iba rito. Buti naman eh nalagay na nila sa Net kasi ilang araw ko na ring inaantay ang mga iyon. Ayun Ok naman ang ibang pics mukha talaga akong ewan pag walang bonnet. Kasi nakakalbo na ako ngayon talaga (HIV positive at hereditary).

Na save ko na rin siya sa email ko for future viewing just in case siguro. Ang saya ko talaga kasi alam mo na minsan lang mangyari sa ito sa isang taon at buti na lang eh natuloy ako at napilit ko pa sumama si Dhez. Kahit hindi medyo Ok yung natanggap kong gift eh Ok lang. Masaya naman ako kasi kumpleto pa rin ang section ng SC ng batch 03 (solid mula pa 1st year up to graduation).

Traces

I dunno bakit ngayon hindi ko maramdaman ang Pasko talaga, kagaya ng sabi ko dati parang maykakaiba sa panahon ngayon kaysa mga nagdaang mga taon. Parang malapit nang magunaw ang mundo talaga.

Ewan ko sa sarili ko uber lungkot ako ngayon, siguro dahil kahit may mga friends and family ka pa, there is still something missing that makes you incomplete. I dunno anu iyon. Eto na naman tayo nagpapaka-senti mode na naman, medyo napapadalas ata ito.

Everytime na lang siguro while riding a jeepney and when i stare outside, parang bumabalik ako sa memory lane yung mga happy moments when i was young and a student back then. Parang ang sarap mabuhay at wala kang iniisip na problema whatsoever. When i try to look at the Friendster pics of my friends, naiingit ako sa kanila kasi sobrang saya nila na parang kuntento na sila sa buhay nila at walang iniisip na problema.

Siguro i need to unwind more, pero saan naman, kailan at paano. Hindi ko na kilala minsan sarili baka may multiple personalities na ako nito. Hindi ko makita sa salamin ang dating ako, yung ako na nakangiti palagi, yung kinakaya lahat ng problema, yung kahit mahirap lang eh kuntento naman sa buhay. Hindi naman ako materialistic talaga at minsan eh pagkain lang talaga ang libangan ko. Anu bang kailangan kong gawin para maging masaya at kumpleto. Mag Centrum kaya ako.

Get Together

Kahapon eh ginanap ang 3rd Annual get together ng block section nung college. Balak ko sana hindi pumunta pero wala naman akong gagawin sa bahay kaya napagpasyahan ko nang sumama na lang. Maski si Dhez eh hindi rin sure pero nadaan ko rin sa pilitan.

Mga 10am kami magkikita at 11am raw usapan, unti-unti naman silang dumating. Alam mo na Pinoy Time up to 1pm eh andun pa kami. Yung iba KJ talaga like Lester, Aryeh at Tatay Jeyps. Minsan lang nga ito mangyari hindi pa sila pupunta, 30 mins after kami nakaalis. Nakakasa na ang lahat at nilagay na sa car ni Bro Arnold.

Muntik pa kaming maligaw kasi itong si Arnold hindi naman pala kabisado ang Bagong Silang sa Caloocan kaya nagtanong-tanong pa kami. Hindi naman kasi malinaw na sinabi ni Angelo kung saan mismo kasi bukod sa Lot at Block eh may Package at Phase pa ang haus nila Charlene. Pagdating run eh sabay sabay nang hinanda ang mga kakainin pati na rin ang inumin sa mesa.

May Crispy Pata, Spaghetti, Tacos, Lumpia at mga fruits kasama na ang San Mig lights pero hindi ako umiinom talaga kaya nag Sarsi at RC na lang ako. May videoke na nirentahan kaya buong maghapon eh kainan at kantahan lang ang nangyari kasama na ang picture syempre pang Friendster at exchange gift. Mga past 8pm na kami umalis kina Charlene. Sa kabuuan eh naging Ok naman at maayos na nadaos ang event. Nakausap pa namin si Cha-cha mula Dubai at namigay pa siya ng choco na pinaghatian. Naging masaya naman ako at nakita ko ulit sila.

Angelo - still a gentle giant at uber sa bait, sana magtago kayo
Dhez - makulit pa rin, walang nagbago; buti at nakasama sa reunion
Raniel - kumag pa rin, pero sobrang yaman na talaga niya
Mark - yung kamanyakan at pagka-green eh nabawasan na
Joseph - pareho pa rin kami ng ugali kaya tahimik na lang ako
Nerissa - wala naman - sobrang seryoso ngayon
Tere - aba girl na talaga siya ngayon at hindi na tomboy
Charlene - ganun pa rin ugali since college
Joselle - good girl na siya ngayon kasi may asawa na

Gawad Perwisyo

Kahapon at around 9am eh nag announce ang coach namin ng nga pangalan na mag voltunteer para magbigay ng mga goods sa Gawad Kalinga nila sa may Cainta, Rizal. As usual kaming mga proby ang tinawag mga 10 kami that time kasama na ang batch 26 (27 kasi kami!).

Mga 9.45 raw eh bumaba na kami sa reception at sasakay na papunta run. Hindi naman kami nakapag 04 (lunch activity code) kaya natanong namin kung paano iyon eh baka ma over break naman kami nun, then sabi niya eh siya na daw bahala sa Supervisor namin. Pagbaba namin eh hindi pa pala iyon at marami pa kaming kasabay na agents na nauna pang sumakay at naiwan pa kami.

Sadyang hindi pinaghandaan ang activity na ito kasi bakit magdadala ng sasakyan eh inuna pa ang mga tao kaysa sa mga bigas etc, sana dinala na lang iyon para matapos na agad at maihatid na. Buti kung malaki eh kaso ang liit at mga 3 sako lang ng bigay ang nadala, ilang balikan kaya iyon. Kaya ayun naiwan kami at nag-antay lang. Tiyempo namang dumating yung Bisor namin ar around noon at nagtaka siya kung bakit andun pa kami. Ayun sinabi namin na nagaantay kami at on the way na raw ang sasakyan.

After a couple of minutes eh pinatawag ulit kami at pinaakyat na para kausapin. Ayun nasabon nang kaunti kasi hindi nakapag 04 at malamang eh magiging dispute na naman siya at hindi mo na naman alam kung kailan na naman siya mabibigay or kung mabibigay pa nga ba. Ayun tinuro namin si Coach kasi siya raw ang bahala. Depensa naman eh hindi naman raw niya alam na andito pa raw kami (samantalang 11.30am eh umakyat pa kami at nakita niya kami at nagtanong pa nga kung bakit andito pa). Ayun imbes na akuin ang responsibility eh kami pa ang nasisi. Marami talaga ang medyo nag init ang ulo pero cool pa rin kasi professional kami at walang personalan.

Pagkatapos nang mahabang usapan eh bumaba na kami at sumakay na papuntang GK village, ayun pagdating naman run eh hindi na naman maayos kasi wala run ang organizer at ang unang batch eh nag repack na lang ng canned goods, bigas etc. Kami naman eh iyon rin ang ginawa hanggang sa nakakuha kami ng balita na bukas na lang raw itutuloy iyon. Wala lang parang nasayang lang ang oras namin dun at hindi man lang namin nakita ang village namin kasi nasa dulo pa iyon at sa DFA ang sa harapan. Maski paguwi eh naabutan pa ng rush hour (bukod pa sa gutom na wala man lang pakain eh sa amin pa ang gastos pabalik) kaya alam mo na nadaan na lang namin sa tawanan at biruan para makalimutan ang problema.

Sensya guys kung magulo mahirap magbigay ng info kasi mamaya eh makasuhan pa ako pag nabasa ito. Basta next time eh hindi na kami mag volunteer kung ganyan lang naman ang ginagawa nila sa amin. What a waste of time ika nga.

Butas Bulsa

Naaawa talaga ako sa sarili ko ngayon kasi pati pamasahe eh wala ako, buti na lang eh cash ang natanggap kahapon sa Mini Christmas party ng Department namin ayun solve na ang ilang araw na ito. Uber tipid na naman siguro ako nito hanggang sa puntong hindi na ako kakain pa at inom na lang ng tubig. Buti na lang eh nakahiram ako sa ka office mate ko na kinausap ko dati pa, nakuha na niya kasi yugn 13th month niya sa dati nyang employer.

Kagaya ng nasabi ko eh nagkaroon ng maliit sa salo-salo yung Department namin halos hindi nga tumagal ng isang oras iyon kasi yung ibang shift eh may pending work pa sa itaas. Wala na namang thrill kasi kilala ko na iyong nabunot ko. Yung nakabunot sa akin ang problema ko. Akala ko pa naman eh si Djoanna talaga kasi magaling talaga siyang manloko. Amp! Umaasa pa naman ako na polo shirt talaga ang ibibigay sa akin. Eh iyon pala eh ibang tao nakabunot sa akin.

After nun eh may kaunting raffle pa pero mukhang malas talaga ako kahit kaunti na lang kami eh wala pa rin akong napanalunan talaga. Ayun lamon time na, Ok naman yung carbonara kahit medyo tuyo pero ok lang naman mabuti nang meron kesa wala. Tapos yung kaldereta naman eh uber sa mantika at anghang kaya hindi ko na naubos.

Parang hangin lang na dumaan ang party at ilang saglit lang eh nawala na parang bula ang mga tao, kaya kami na lang nina Mark ang natira, ayun usap-usap nang kaunti. Basta kami na lang ang nakakaalam dun. Mga alas 7 na ako nakaalis at mga 9pm naman nakarating sa amin. Sobrang pagod eh nakatulog rin ako agad after kumain at maligo.

Kakagulat talaga itong nalaman ko sa friendster, hindi ko kasi akalain na ganun iyong former office mate ko.. wala lang. Mahirap na magsalita, pero sayang talaga. Haha! Kung matagal ko lang na nalaman eh basta iyon na. Wahaha! Ang kulit!

Teh word

Sarchasm - the gulf between the author of sarcastic wit and the person who doesn't get it.

Walang Laman

Kahapon eh wala lamang pera halos lahat ng ATM kahit saan, akala ko naman eh sa area lang namin. Iyon pala eh pati na rin kina Garry (office mate ko). Hindi raw makapag dispense ng pera mga ATM kasi inubos lahat dahil sa 13th month pay.

Mga hapon eh nakipagkita ako sa isang seller sa eBay kung saan eh napagkasunduan namin ang presyo para sa cellphone na gusto kong bilhin sa kanya. Nakakahiya nga sa kanya eh kasi na late ako ng 30 mins dahil sa uber traffic na iyan. Ayun so far eh Ok naman yung cellphone, naiinis lang ako sa Chinese symbol sa keypad pero wala akong balak na palitan sa ngayon at ingatan ko na lang muna.

Saka na ako mag update ulit, naiilang talaga ako at hindi inspired gumawa ng entry pag maraming matang nakatingin lalo na pag maraming tao sa shop. Ampf!

Kita kita

Patapos na naman ang week ngayon at heto andito pa rin ako sa tapat ng PC at nag i-Internet, mainit pa kasi sa labas kaya just wanna kill some time here. Kahit papano eh nakakapag update ako rito sa message boards and even my blog.

Kakabigay lang kanina ng 13th month as expected and computed ganun pa rin, pero masaya na rin ako kesa naman sa wala. Iyon nga lang ang dispute na inaantay namin eh up to now eh wala pa rin at wala akong idea kung kailan ba siya ibibigay. Malamang siguro pag nag resign ka na rito saka pa lang nila ibibigay as backpay siguro. Mga gahaman sa pera na Accounting Department.

Nakakasa na rin ang mga get together namin para sa buong buwan. Sa Dec. 23 eh annual reunion ng Batch 2003 BSCS section SC (na mula simula eh solid talaga ang grupo na ito). Marami na rin kaming nadaanang magkakabarkada mula pa noong college days at heto andito pa rin kami. Ang iba sa amin nasa abroad na, nag-asawa at yung iba single and happy pa rin. Excited na ako makita yung mga taong matagal ko nang hindi nakikita sa loob ng ilang taon. Lalo na si alam na niya yun kung sino siya.

Sa bandang katapusan naman eh get together rin (pero tentative pa lang iyon) ng mga taga Intel (not the big techy firm) mga ex at mga current, sa totoo lang sabi nila hindi na raw masaya ang Intel ngayon hindi kagaya ng dati kasi na alam mo na puro tawanan at biruan lalo na pag kainan time, halo-halong topic napag uusapan. Nakaka miss sina Yus, Miko at si Alu. Yung grupo nila Pete, Guia at Roger lalo na si Mam Tina na kung saan eh wala akong masabi sa kanyang dedikasyon sa work talaga, kahit hindi pa siya umuwi nang ilang araw eh ok lang basta matapos lang ang project bago umabot ang deadline. Miss ko na kayo.

Sa blogging world eh halos hindi ko kayo kilala nang kaunti kaya medyo hindi ko pa naiisip yung get together.. Sina Ymir at Jeff ang balak ko unang kitain kasi sila lang mga kauna-unahang naging friend ko dito sa blogosphere. Eh ang tanong eh kailan ba talaga, wala namang usapan tungkol dun.

Hindi ko pa alam anu mangyayari sa akin next year, siguro paghahandaan ko talaga ito nang mabuti at talagang loyal at strict ako sa long term goals ko. Bago man lang mag 30 eh dapat stable na kami at may matatawag na aming bahay talaga, wala lang. Iyon lang naman iniisip ko sa ngayon yung maging kuntento or kampante na sina Mama at wala nang inaalalang utang pa, kasi ang laki nang gastos nila sa akin na hindi ko pa naibabalik ang favor sa kanila.

Nakakahiya nga talaga at kailangang pursigido na talaga ako next year para guminhawa naman sila. Hindi ko na iniisip ang sarili ko. Sila muna bago ako, kasi mahalaga sila sa akin. Ang kaibigan they'll come and go pero in the end ang family pa rin ang matatakbuhan kahit anu pa ang mangyari sa buhay mo. Tama na nga.. nagiging pang MMK na ito. Hanggang sa muli!

She Says

"Maybe I'll share my life with somebody... maybe not. But the truth is, when I think back of my loneliest moments, there was usually somebody sitting there next to me."
-Ally McBeal

Wari

Tuwing umuuwi na lang ako eh at pagkasakay sa dyip eh, habang umaandar ang sasakyan eh hindi ko lubusang mawala sa isip ko kung anu na ba talaga ang nangyayari sa aking buhay ngayon at saan ako patutungo.

Puro pagbabalik tanaw at mga nangyayari ngayon ang nasasaisip ko, yung mga tanong na kung bakit hindi pa ako masaya ngayon sa buhay kong ito, hindi kagaya ng dati nung ako'y bata pa. Hindi ko na makita yung ngiti sa aking labi ngayon at hinahanap hanap ko pa rin.

Anu kaya ang nagawa ko, anu kaya mga kasalanan ko kung bakit ganito ako ngayon, sandali lang nman ang kasayahan at mas matagal ang panahon ng lungkot. Ewan ko, anu ang kelangang kong gawin para maging masaya ako, maski ang entry na ito eh magulo rin at walang patutunguhan.

Hanggang ngayon pakiramdam ko parang may kulang pa rin sa akin at hindi mapunuan ng mga bagay sa aking paligid, maski yung mga taong inaakala ko na makakapag papuno sa akin eh hindi ko rin mahanap sa kanila. Bakit kaya ganito ang buhay puro pasakit na lang. Kailan ko kaya mahahanap ang kasagutan sa aking mga tanong, kailangan pa bang mamatay ka muna para makita mo ito sa kabilang buhay.

Were Back..

Kakagulat talaga mga balita ngayon, pagbukas ko ng email eh bungad agad sa akin ang e-mail ng GamePal saying na back to business ulit sila. Naalala ko lang yung mga grudge namin sa company na iyan. Luckily eh may nahanap pa akong co-gamers na nagbigay ng not so nice reaction sa isang blog. Here is teh comment..

***

I started working for Gamepal since December 2006. I have been in there for five months and there’s not a day that i don’t sweat because of scorching environment. Philippines is a tropical country but when i enter my workplace, I just say to myself “Welcome to hell” its like entering an instance in WOW there’s a barrier between cool and hot environment.

And our pay was only $220 a month that amount of money can be made by Americans in as little as 4 or 5 days and we have to do it for a month it was really hardwork and we have to play 4 accounts of World of Warcraft. Eric Smith (OWNER of Gamepal) was a real-life Slave driver when his employees are experiencing lag he would still insist on the 4 account policy.

Thank god it was reduced to 3 accounts because the PL’s (power leveler) can handle the 3 accounts very efficiently with a bot program of course. i was one of the chosen to becone a guinea pig for their experiment they want to see if a PL can handle 2 computers with 3 accounts on each other that makes 6 accounts(damn with my excellent performance)

Thank god it did’nt happen my time with gamepal was shortlived on march 2007 there was massive firing of personnel luckily i was not one of the chosen i suspect that they based the firing people on their IQ good thing i had high IQ so it did not happen to me in the end out 200 PL only 60 people remain only the best of the best remain i forgot to say they changed the game that we play from WOW to FFXI i really did’nt like FFXI maybe because i was really into WOW.

Then on april 29 they told us that all employees are now relieved of position i guess that’s why ERIC SMITH has not been sighthed for a month he was probably hiding from the angry mobs of ex-employees he fired because he was firing people with concrete basis what he did was a violation in the labor code of my country.

They said Gamepal Philippines may return in about 6 months then they are going to call us then we became regular employees i was amazed that some of my colleagues actually stole computer parts in the computers that we are using they stole

7 1G DDR2 RAM
2 geforce 7600GTS 256 DDR2 video card

Maybe it was just for revenge, I wish was able to get at least 1 of those RAM’s. Wow i said a lot things about gamepal. I like playing wow with american players they had etiquette unlike players here in philippines ( they’d just ignore most of the time only a few percent would help if WOW is release in my country ),they really help people with their quest well its the opposite i when run into characters of different faction they always ganked me.

***

Ang sa akin naman eh wala naman na akong grudge na naiwan sa GamePal wala naman akong magagawa bout that kung magtanggal sila, oo sa simula eh nagalit talaga ako kasi bigla na lang magkakaroon ng tanggalan nang walang pasabi kahit 1 week. Pero nakalipas na iyon at alam ko naman ang reason bakit sila nalugi, I won't say on public basta kakambal na ata ng mga Pinoy iyon.

Just in case na magkaroon ng hiring eh Part time lang kukunin ko para may extra income kahit papano, mahirap na mag Full time, history repeats itself. Ayoko nang magulat pa ulit. Hindi ko pa alam kung operational na ang Manila office nila rito since nag declare sila ng bankruptcy and maybe sa ibang site na sila magbubukas ulit.

Random

"Life, at it's best, is pure and sweet. Moments like this, caught in your hand, stored in your heart, is all a man needs."
-StoneTree, The Dark Homecoming

Nang dahil sa Pag-ibig

Kakapagod lakad namin kahapon kasama parents ko regarding sa loan concerns sa Pag-Ibig. Mula work eh diretso na agad ako sakay ng Cubao para magkita kami dun at sumakay ng MRT, akala ko pa naman eh wala pa sila, iyon pala eh nasa taas na ang bumibili ng ticket, amp talaga ayun sumunod nalang ako at nakita ko nga sila run.

Pagkabili ng ticket eh sumakay na sa crowded na MRT (wala namang bago roon, dati na namang masikip at puno na pagdating sa Cubao. Then bumaba kami sa Ayala station, sa mapa kasi sa haus eh nasa Paseo de Roxas yung place iyon pala eh mas malapit pag nilakad sa Makati ave, napagod lang kami kakalakad at tanghali pa naman that time.

Then nung andun na kami eh ang rami pa ring tao sa The Atrium of Makati kung saan naka base ang Pag-ibig, ayun inasikaso na yung problema sa housing loan then nag sinabi sa amin na ilipat na lang sa pangalan namin yung lupa para ma re-structure yung amortization namin kasi kung alam nyo lang kung magkano kada month ang babayaran namin pag wala pa kaming ginawang action.

Then pagkatapos eh umuwi na kami, sumakay ng bus papuntang Buendia MRT then sa Quezon Ave kami bumaba, buti hindi pa traffic that time, then at around 5pm eh nakarating na kami sa amin, wala lang nag kwento lang ako. Hehe! Sensya medyo boring, wala lang kasing ma post sa ngayon eh! Next time na lang ako babawi!

He says

"There are certain things (like relationships) that we can’t just throw away like its trash. We have to take in consideration everything that’s attached to it and if you really want to let it go, we have to ask ourselves if that’s what we really wanted. Because once we let go, we can never take it back."
-Falling Out, Jhed (The Dork Factor)

Usual day

Wala namang bago sa ngayon. usual Internet after ng work, ayun first time ko magkaroon ng MTD report, buti typo lang at hindi instructional. Malapit na sana ang sweldo time. Hehe! Sana nga eh malaki laki kahit papano ang 13th month kahit medyo bago pa lang. Balak ko sana cellphone muna kasi yung digicam eh pangarap siguro muna sa ngayon.

Random

"Be the REASON for someone's happiness, NOT just a part of it. Be a PART of someone's sadness, but NOT the reason for it."

Balik sa Dati

Pasensya na at hindi ako nakapag update ng blog. Medyo tinatamad lang kasi ako at walang mahanap na bagay na ma-post.

Yehey! sa wakas eh balik to 5-2 na ulit nang sked ko at hindi na ako mahihirapan pang gumising nang maaga nito. Mga 3am na ako gising ngaun unlike nung nakaraang weeks na 2am na bawat lakad ko eh patingin tingin ako kaliwa at kanan kung may tao ba, baka mamaya kasi eh nasa tabi ko na at magulat na lang ako. Pero gusto ko lang sa shift na iyon eh paguwi maaga ako nakakapag net rito sa pantry namin na ginagawa ko na up to now.

Ang daming sim sa bahay, nasasayangan talaga ako sa mga iyon at mag expire na lang na hindi ginagamit kaya naman eh ginamit ko na at sayang naman, multi network ako ulit meron smart, globe at sun pero yung luma ko pa ring number ang priority ko, syempre sentimental sa akin ito kasi since 1999 pa itong sim at upgrade na lang at ginagawa ko at cell number retention. Sana nga eh magtagal pa ito at umabot ng isang dekada sa 2009.

Buti na lang at nag text na ang baby ko sa akin talaga, ewan ko paranoid ako masyado at natutukso talaga sa mga nakikita ko sa net. Hehe! Wala lang pero loyal pa rin ako sa kanya sa Dec.9 nga pala ang 3rd months namin at hindi sa 3 (my fault!), ayon natutulungan na niya ngayon ang family niya, alam ko namang sila dapat ang priority kesa sa akin basta wag nya lang ako kalimutan at pagsawalang bahala. Huhu! Miss you baby!

What a Blow

haha.. kakatawa naman itong video na ito from YouTube.. share ko lang!

KJ mo!

killjoy - someone who spoils the pleasure of others

Guys pasensya na talaga at hindi ako makakapunta sa mga activities na dapat kong i attend this day una, sa college get together party;no worries pupunta naman ako sa actual event na iyon; pangalawa eh kina jaja, tan, kuya rob and other opismeyts ko, hindi rin ako makakapunta sa company pre-Christmas party.

May personal reason ako kaya hindi ako makakapunta at saka isa pa eh wala na akong budget kahit pa sa transpo man lang kasi nabigay ko na naman ulit sa tindahan, kasi nakikita kong papaubos na naman ang laman nito ulit at madalas eh ito ang nagliligtas sa amin pag gipit kami. Tawagin mo na akong KJ wala naman akong pakialam talaga sa comment nyo sa akin. Wala naman akong magagawa run. Sana nga eh hindi lang dumating sa point na iyon na kung anu pa masabi nyo sa akin.

Sa work naman eh ganun pa rin frustrating pa rin an Payroll Dept kasi yung disputes namin eh hindi pa na resolve baka mamaya eh sa backpay pa ibigay ng mga le*** na yan, hindi na sila nakakatuwa talaga, kung ganyan sila na tatamad-tamad eh mabuting mag resign na sila, isa sila sa mga anay sa kumpanya. Ilang minuto lang nyo gagawin yan eh tumatagal para kayong gobyerno, mga bulok pes**!

Sa Dec 3 ulit eh 3rd months na namin ng baby ko, hindi pa kami nagkikita at miss ko na siya talaga. Antagal namang dumating ang half ng December para ma-treat ko naman siya na manood ng sine at kumain sa labas. Busy pa rin siya at nag aajust sa work niya. Maraming ka opismeyt ko nangungulit sa akin na ipakilala ko raw, pero KJ nga ako at ayoko, low profile lang kami at private; hindi ko ikanakahiya meron lang matters na hindi na dapat pang for public scrutiny. Sana nga eh pag may time kahit a simple walk lang sa may river eh Ok na sa akin with my Baby watching th fishes and other non biodegradable things na palutang lutang dito. Haha!

Malapit na naman ang Pasko, wala pa ring bago sa buhay ko. Maski mga bagong gamit wala pa rin, sapat lang kasi kinikita ko at usually eh sa gastos sa bahay napupunta. Yung balak kong bilin na cellphone eh nde ko na muna iniisip. Hindi ko pa naman talaga kailangan iyon.

Teh Word

Frisbeetarianism (n). - the belief that when you die, your soul goes upon the roof and gets stuck there.

Apply

Kahapon eh nagpunta kami ng kapatid ko sa Megamall (since walang pasok) para mag apply ng wireless lanline sa PLDT, sana nga eh may makuha kami kasi naka ilang balik na kami sa may Marcos Hi-way na branch nila at laging wala. Ang daming tao talaga, lalo na sa mga ATM areas kaya nagantay pa ako nang matagal sa pila talaga para mkapag withdraw.

Pagkatapos eh napunta na kami sa PLDT sa 5th floor, pinababa kami sa may Dept Store 2nd floor area nila kasi mas mabilis raw application run, kaya ayun punta naman kami, then pagrating dun eh Ok naman at mabilis ang pag aapply 2 IDs lang kelangan nila at hindi na kasing rami ng hingi sa mga office talaga nila.

Pero amp! na out of stock na rin raw sila run, pero bukas raw (which is ngayon!) may 16 units na darating, pero malabo pa rin since marami na rin ang pending. Sana nga eh matawagan na para magkaroon na kami ng linya tlaga. Ang hirap sa payphone kasi abusado minsan yung iba na wala pa ngang 3 mins eh o mga ilang seconds lang after that eh Php 10 na agad ang charge nila.

Hindi pa ako umuuwi kasi sa haus ngayon at nasa pantry area lang at nag-Internet, sayang kasi wala na pasok bukas kaya samantalahin ko na ito. Sana nga eh natawagan na siya at pauwi na ngayon dala yung unit.

Hindi ko pa rin sure kung makakapunta ba ako bukas sa Christmas Party ng company namin kasi nagtitipid ako ngayon sa pera nang kaunti kasi alam mo na hindi naman ganun kataasan ang salary ko at sapat lang talaga para sa mga pang araw-araw na gastusin talaga. Pagiisipan ko muna ito nang mabuti siguro. Bahala na ulit!